ΕΛΕΝΗι Γ. ΖΑΡΙΦΗ.
ΤΗι ΣΕΒΑΣΤΗι ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΙ.
(Κατὰ τὴν 21 Μαΐου 1881.)
Συνάγω τ’ ἄνθη, ποῦ παράγει
ἡ νέα φύσις διαλεχτά·
τὰ ῥόδα παίρνω, ποῦ τοῦ Μάγη
ἡ πρώτ’ ἀχτῖνα χαιρετᾷ·
Καὶ πλέκω ’να λαμπρὸ στεφάνι
μὲ σέβας καὶ χαρὰ κρυφή—
Ποιά εἶν’ αὐτή, ποῦ θὰ τὸ βάνῃ
εἰς τὴν σεπτή της κορυφή;
Ἐπὶ τῆς γῆς ἄλλος κανένας,
παρὰ ἡ γνήσι’ ἀρετή,
κ’ ἡ μόνη ἀπὸ τὰς Ἑλένας
ποῦ εἶναι ὅμοια μ’ αὐτή.
Εἶναι κανεὶς ποῦ δὲν τὸ ’ξέρει
καὶ περιμένει νὰ τοῦ’ πῶ,
πῶς λάμπει σὰν Θεοῦ ἀστέρι
στὸν οὐρανό μας χαρωπό;
|