Σελίδα:Athides Aurai Georgios Vizyinos.djvu/170

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτή η σελίδα έχει εγκριθεί.
158


Πετῶ τὸν σκοῦφο στὸ κελλί,
τὸ ῥάσσο στὸ ντολάπι·
τὸν νοῦ μου—μόνο στὸ φιλί,
καὶ μόνο στὴν ἀγάπη.

Θωρῶ πουλάκια στὴν αὐλή,
ποῦ παίζουν ’ταῖρι ’ταῖρι,
καὶ λέγω: νἄμουνε πουλί!
Νὰ ἤμουν περιστέρι!

Θωρῶ κοπέλαις, ποῦ περνοῦν
νὰ πᾶν στὸ περιβόλι,
κι’ αὐτοῦ ποῦ κοντοπροσκυνοῦν-
Μὲ παίρνουν οἱ Διαβόλοι!..