Εθνικόν Ημερολόγιον του Έτους 1891/Τω παρηγόρω ποιητή Κ.Φ. Σκόκω

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ἐθνικὸν Ἡμερολόγιον τοῦ Ἔτους 1891
Συγγραφέας:
Τῷ παρηγόρῳ ποιητῇ Κ.Φ. Σκόκῳ


ΤΩ ΠΑΡΗΓΟΡΩ ΠΟΙΗΤΗ
Κ. Φ. ΣΚΟΚῼ

Φωνή τις ἐκ τοῦ Παρνασσοῦ παρήγορος, ἡδεῖα
Ὡς φθόγγος λύρας, ὡς μολπὴ ἀγγέλου θεσπεσία,
Ἠκούσθη ἐν τῷ ᾅδῃ μου «Δὲν ἤτανε παιδί σου,
Ἀλλ’ ὄνειρον, ἀπατηλὴ μορφὴ τοῦ παραδείσου.»


Λοιπὸν εἰς τὴν καρδίαν σου ἀντήχησαν ἐκεῖνοι
Τοῦ ἔτι πνέοντος νεκροῦ, ὦ ποιητά, οἱ θρῆνοι
Καὶ ἰατρὸς τοῦ Παρνασσοῦ κομίζων ἐπεφάνης
Τῆς Κασταλίας σταλαγμοὺς τὸν ἀδελφὸν νὰ ράνῃς.

Ἢ μὴ, κατὰ τὴν πτῆσιν σου τῆς χθὲς ἐκεῖ πλησίον,
Τὸ εἶπε τοῦ Ἀπόλλωνος τὸ ἐν Δελφοῖς μαντεῖον;
Ὤ! ναί, δὲν ἦτο κόρη μου, ἀλλ’ οὐρανία ξένη
Εἴκοσιν ἐν τῇ στέγῃ μου χειμῶνας ξενουμένη.

Ἐγὼ πατὴρ τοῦ πλάσματα αὐτοῦ τοῦ ἰδεώδους;
Ὁ τρίβολος παραγωγὸς τοῦ κρίνου τοῦ εὐώδους;
Ἀποστολὴν ἐπὶ τῆς γῆς ἀγγέλου ἐξετέλει
Καὶ ἀνελήφθη, ὡς χρυσῆ τῆς δύσεως νεφέλη.

Καὶ ὅμως ὡς πατέρα της μ’ ἐλάτρευε ἡ κόρη
Καὶ μετ’ ὀδύνης ἐκ τῆς γῆς ἀφάτου ἀνεχώρει.
Ζωήν ἐκ τῶν χειλέων μου ν’ ἀντλήσῃ ἐπειρᾶτο·
Τὸ βλέμμα της δὲν ἔστρεφε πρὸς τ’ ἄνω, ἀλλὰ κάτω.

Ἄχ! ἄφες με, ὧ ποιητὰ, μὲ τοῦ πατρὸς τὸν πόνον
Νὰ ὀνειρώττω, νὰ μετρῶ μὲ στεναγμοὺς τὸν χρόνον.
Κατὰ τῆς ἐρημώσεως τῆς πατρικῆς καρδίας
Εἶν’ ἀσθενὴς καὶ ἡ πηγή αὐτὴ τῆς Κασταλίας.
Ἐν Σύρῳ, Δεκέμβριος 1890

Ν. Μυρων