Γλώσσαι/Φ

Από Βικιθήκη
< Γλώσσαι(Ανακατεύθυνση από Hesychius Φ)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γλώσσαι
Συγγραφέας: Ησύχιος
Φ


<Φᾶ>· εἰπέ, λέγε
<φᾶν>· λέγειν
<φάανθεν>· ἐφάνησαν
<φαάνθη>· ἐφάνη
<φαάντερον>· λαμπρότερον
<φάβα>· μέγας φόβος. καὶ τὸ σύνηθες. ὄσπριον
<φαβοτύπος>· εἶδος ἱέρακος, καὶ περιστερᾶς ἀγρίας σπερμοφάγου
<φαβοκτόνος>· ἱερακοκτόνος
<Φαβρίς>· νησίδιον πρὸ τῆς Ἀττικῆς
<φαγανθρώπων>· ἀκαθάρτων
<φάγαινα>· φαγέδαινα νόσος ..... ἑλκῶδες νεμόμενον
<φαγέσωρ[ι]ον>· πολυφάγον
<φάγιλος>· ἀμνός
<φαγλαός>· χείμαῤῥος
<φαγόνες>· σιαγόνες, γνάθοι
<φάγυλοι>· μαστοί. μάρσιπποι
<φάγωρος>· ἰχθῦς ποιός
<φαδάσαι>· γνάψαι
<φάεα>· ὀφθαλμοί
<φαέθει>· καίει, λάμπει, φαίνει
<φαέθοντα>· ἐπιφανῆ, λάμποντα
<φα(έ)θοντα· τόκον> ἐπιφανῆ καὶ καταπληκτικὸν τῇ προσόψει
<φαέθων>· φαίνων, λάμπων
<φαεινή>· λαμπρά, φαιδρά
<φάεν>· ἐπέστειλεν
[<φαένθεν>· ἐφάνησαν]
<φαεινόν>· λαμπρόν, φαιδρόν, ὡραῖον
<φαέσασθαι>· ἰδεῖν, μαθεῖν
<φαεσίμβροτος>· ἡ τὸ φῶς τοῖς ἀνθρώποις παρεχομένη. καὶ ἥλιος
<φαεσφόρος>· γνώσει φωτίζων, καὶ ὁ τὸ φῶς παρέχων
[<φαζακηνίαις>· δειλίαις]
<φαζάλη>· πάθος σωματικόν, ὃ γίνεται τοῖς ἐρυθρὰν θάλασσαν πλέου-

σιν

<φάηκες>· ὀφθαλμοί
<φάθι>· εἰπέ
<φαῖ>· δῆμος
<Φαίακες>· ἔθνος
<Φαιάκων>· αὐτὰ τὰ ἔθνη
<φαίδει>· ὄψει
<Φαίδιμος>· ὄνομα κύριον. ἢ λαμπρός. κατὰ ψυχὴν ἰσχυρός. ἐπίσημος.

σπουδαῖος

<φαιδρός>· καθαρός. γεγηθώς. φανερός
<φαιδρυντής>· ὁ τὸ ἕδος τοῦ θεοῦ θεραπεύων
<φαιδρωπόν>· χάριεν τὸ πρόσωπον
<φαῖεν ἂν>· [φαίειν ἄν,] εἴποιεν ἄν
<φαί(η)>· εἴ(ποι)
<φαί(ην)>· εἴποιμι
<φαίην ἄν>· εἴποιμι ἄν
<φαίκανον>· πήγανον
<φαικάσιον>· ὑποδήματος εἶδος γεωργικοῦ
[<φαίκελον>· φορτίον]
<φαικόν>· ἐλαφρόν. ἰταμόν. κοῦφον. λαμπρόν
<φαικῷ>· ἐνεργῷ, ἀκμάζοντι, ἀπὸ τοῦ φαίνειν οἷον λαμπρόν
<φαικῶς>· λαμπρῶς. ἢ λίαν, καὶ τὰ ὅμοια
[<φαιλόνης>· εἰλητάριον μεμβράϊ(ν)ον. ἢ γλωσσόκομον]
<φαῖμεν>· εἴποιμεν. ὑπολάβοιμεν
[<φαινακίζει>· πλανᾷ, ἀπατᾷ, χλευάζει
<φαινακισθείς>· ἀπατηθείς
<φαινακισμός>· τὰ ὅμοια]
<φαίνει>· λάμπει, φαντάζει
<φαίνεται>· δοκεῖ. καὶ ὅμοια
<φαινόλα>· τὸ ὕφασμα οὕτως "ἔχουσα καινὰν φαινόλαν">
<φαινόλις>· λαμπρά, φωσφόρος
[<φαινόν>· φωτεινόν]
<Φαινύλιος>· ὄνομα ἥρωος
<φαίνων>· δεικνύων, δηλῶν
<φαιόν>· μέλαν
<φαιούς>· ἄρτους ῥυπαρούς
<φαιρίδδειν>· σφαιρίζειν
<φαιρωτήρ>· (ς)κύτος
<Φαιστός>· πόλις Κρήτης
<φάκελον>· φορτίον εὐάλωτον
<φακέλους>· φόρτους
<φάκελοι>· ὁμοίως
<φακός>· βρύον τὸ ἐν τῇ λίμνῃ. καὶ μέλασμά τι ἐν τῇ ὄψει. καὶ μέρος

τοῦ χαλινοῦ. καὶ ἡ λεπτὴ τῆς μεταλλικῆς λίθου. καὶ ἰατρικὸν σκεῦος

<φάκται>· ληνοί, σιπύαι, πύελοι
*<Φακεέ>· διάνοιξις
*<φρακτεῖν>· φράττειν. <Φρακτός> γὰρ ὁ φραγμός. καὶ τὸ μέτρον

φάκτον

<φάλαγγες>· πολεμικαὶ τάξεις, ἀπὸ τοῦ πέλας ἀλλήλων εἶναι. καὶ τὰ

τῶν δακτύλων ἄρθρα. καὶ νεῶν ὑπερείσματα

<φαλάγγια>· στρογγύλα ξύλα καὶ σύμμετρα. Ἀττικοὶ δὲ <κόρακας>
*<φαλαγγηδόν>· κατὰ τάξεις
<φάλα(γ)ξ>· ζῶον παραπλήσιον ἀράχνῃ, ὃ δὴ καὶ αὐτὸ <ὑφαίνειν> δοκεῖ
<φαλάγγωμα>· πομπή τις ἐν τοῖς Διονυσίοις
<φαλαγγῶσα>· τεθηριωμένη, ἠρεθισμένη
<φάλαγξ>· πολεμιστῶν παράταξις
<φάλαι>· ὅρα, σκόπει
*<φαλαγγοστορύναι>· ὄργανα πολεμικά
<Φαλάκραι>· τόπος τῆς Ἴδης, καὶ νύμφαι .......
<Φαλάκρας>· ἄκρας τῆς Εὐβοίας
<Φάλακρον>· ἀκρωτήριον Ἴδης
[<φαλακτόνοιο>· εἶδος ἱέρακος]
<φαλάνθη>· ἐριουργός
<φάλανθον>· πολιόν. καὶ ἡ Νέστορος κάρα. οἱ δὲ φαλακρόν
*<φάλα>· ἡ μικρὰ κάρα
<φάλαρα>· ἀστραγαλίσκος ὁ ἐπὶ τῆς περικεφαλαίας, καὶ παραγναθίδες.

χαλινοί, ἢ ἱπποκόσμια

[<Φαλαρεῖς>· δῆμος τῆς Αἰαντίδος φυλῆς]
[<φαλάρικα>· εἶδος λόγχης]
<φαλαρόν>· λευκόν
<φαλαρός>· φαλιός, φαλακρός, λευκομέτωπος, λευκός, καὶ φαλέον
<φαλεριαῶ>· πέφρικα
<φάληρα>· λευκά. ἀφρίζοντα, φρίσσοντα
<Φαληρεύς>· πολίτης
<Φαληρικαί>· αἱ ῥάφανοι ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς
<φαληριόωντα>· λευκανθίζοντα, ἢ λευκαινόμενα
<φαληρίς>· ὄρνις λιμναῖος. καὶ τὸ .......
<Φάλης>· δερμάτινον καὶ ἀνδρεῖον
<φαλίζει>· θέλει
<φαλικρόν>· ἄκρατον
<φαλιόν>· [λαμπρόν]
*<φαλίς>· κάνναβις
<φαλιόπουν>· λευκόπουν. <Φαλ[α]ιοὶ ταῦροι>· λευκομέτωποι
<φαλίπτει>· μωραίνει
<φαλίσσεται>· λευκαίνεται. ἀφρίζει
<φάλκη>· ὁ τῆς κόμης αὐχμός. ἢ νυκτερίς
<φάλ(λ)αι>· φάλ(λ)αιναι
*<φαρισαῖος>· ἀφωρισμένος, μεμερισμένος, καθαρός
*<φαλλός>· τὸ ξύλινον αἰδοῖον ἀνδρικόν
*<Φαραά>· διασκεδασμός. ἢ νόσος
<φάλ(λ)αινα>· ἡ ἐν τῇ κεφαλῇ θρίξ. καὶ ἰχθῦς κητώδης
[<φάλλα>· ἄκρα τῆς Εὐβοίας]
<φάλλη>· ἡ πετομένη ψυχή
<φα(λ)λικά>· ᾠδὴ πεποιημένη εἰς τὸν Διόνυσον, τοῦ φαλ(λ)οῦ ἀγομένου
<φαλλικόν>· ὄρχημά τι. οἱ δὲ μέλος. ἄλλοι ᾠδὴν αὐτοσχέδιον ἐπὶ τῷ

φαλ(λ)ῷ ᾀδομένην

<φαλ[λ]ός>· λευκός. ἢ βόλος. καὶ [τὸ] φαλ[λ]ὸν τὸν ἐμμανῆ
[<φαλλοαί>· πέφρικεν]
<φαλόν>· τὸ στερεὸν κύκλωμα τοῦ στέρνου. οἱ δὲ τὸν μωρόν
<φάλος>· ὁ λόφος τῆς περικεφαλαίας. καὶ <τρυφάλεια> ἡ τρεῖς κεφα-

λὰς ἔχουσα. ἔνιοι λευκὸς ἧλος. ἄλλοι ψελλός. ἄλλοι κωφός

<φαλύγματα>· ὑγράσματα
<φαλύνει>· λαμπρύνει
<φαλύσσεται>· καταῤῥήσσει. περιέρχεται
<φαλωθείς>· παρατραπείς
<φάμαν>· φήμην
<φαμάξαι>· φάσεις
[<φαμένων>· τετελευτηκότων
<φαμελία>· ὁμόδου<λ>]
*<φαμέν>· λέγομεν
*<φάμενος>· εἰπών
*<φάμην>· εἶπον
<φάμμη>· ἄλφιτα
<φαμμάστρια>· τὰ ψαιστά. καὶ ἑορτή τις
<φᾶν>· [ὑπέλαβον] λέγειν
<φάναι>· εἰπεῖν
<Φαναῖος>· Ἀπόλλων. Ἀχαιὸς Ὀμφάλῃ. παρὰ Χίοις οὕτω λέγεται
<φανᾶν>· θέλειν
<φάναοι>· ἄρνες
<φάνας>· [ἐκλάμψας, ἢ] τὰς ἐκλάμψεις
<φανόν>· τὸ φαινόμενον, φωτεινὸν καὶ λαμπρόν. Ἀττικοὶ δὲ <λυχνοῦ-

χον> ἐκάλουν, ὃ ἡμεῖς νῦν φανόν

<φάντα>· λάμποντα
<φαντάζομαι>· συκοφαντοῦμαι
<φαντάζου δόμων .....>· φαίνου
<φαντάσας>· δείξας
<φαντασία>· τὸ μὴ ὂν ἀληθές, ἀλλὰ σχήματι
<φάντι>· εἰπόντι
<φαντίζοιτο>· φαίνοιτο
<φάντος>· εἰπόντος. [ἢ πλάτανος φανωτάτη, περιφανής, λαμπρά
[<φανοτάτη>· φωτεινοτάτη
<φαορκίς>· τρυγίς]
<φάος>· φώς, ὄρθρου ἀνατολή
<φάος ἠελίοιο>· ἡ αὐγή
<Φάπην>· τὴν Παφίην
<φαραγγαῖον>· τῆς φαρέτρας τὸ κάλυμμα
<φάραγξ>· τάφρος, κοίλωμα
<φάραγξι>· κοιλάσι
<φάραι>· ὑφαίνειν, πλέκειν
<φαραιδάκη>· μυρίκη
<φάργμα>· φραγμός
<φαρέτρα>· βελοθήκη
<φαρετρεών>· τοξότης
<φάρη>· ἱμάτια. νεφέλαι
<φαρικόν>· φάρμακον σύνθετον θανάσιμον
<φάριον>· τὸ(ν) ἐρεοῦν ......
<Φᾶρις>· ὄνομα πόλεως
<φαρκάζει>· κλέπτει
<φαρκιδούμενοι>· στυγνάζοντες
<φαρκίς>· ῥυτὶς ἡ ἐκ τοῦ γήρους γινομένη. ἢ ῥίζα, πρὸς ῥυτίδας ποιοῦ-

σα. [ἢ στολίς

<Φαρκίδων>· ῥυτίδων. ἢ πόλις
<φάρκες>· νεοσσοί
<φάρκτου>· φυλακὴν σκεύαζε
<φάρμακα>· βοτάναι. χρώματα. καὶ πᾶσα πόα
<φαρμακεύεται>· σκευάζεται, ἀρτύεται
<φαρμακίτης>· ἀδ[δ]ηφάγος
<φαρμακίς>· ἐπὶ γυναικὸς φαρμακίδος. καὶ εἶδος φαρμάκου. ἢ ἀκρίς
<φαρμακοί>· καθαρτήριοι. περικαθαίροντες τὰς πόλεις, ἀνὴρ καὶ γυνή
<φαρμακή>· ἡ χύτρα, ἣν ἡτοίμαζον τοῖς καθαίρουσι τὰς πόλεις
<φάρμακον>· ἡ ὑποστάθμη. ἄλλοι σύνθεσις ᾗ κηδεύουσι τὰ ἱερὰ τῶν

ζώων

<φαρμακῶνες>· τὰ βαφεῖα, διὰ τὸ τὰ βάμματα φάρμακα καλεῖσθαι
<φαρμάξαι>· ὀξῦναι. βάψαι
<φαρμάξασα>· ἀπατήσασα
<φαρμάσσει>· [φαρμακεύεται,] θεραπεύει, φαρμακεύει
<φαρμάσσων>· βάπτων. στομῶν, στομοποιῶν. φαρμακεύων
<φαρματτόμενος>· κολακευόμενος. ἀλειφόμενος
<Φάρος>· ἱμάτιον, περιβόλαιον. ἀκρωτήριον καὶ νῆσος ἐν Αἰγύπτῳ
<φάρος στέλ(λ)ων>· τὸ περιβόλαιον στέλ(λ)ων, ἢ τὸ ἅρμενον
<φαροῦν>· ἀροτριᾶν
<φάρσος>· τρύφος, κλάσμα. πτερύγιον. [ἀκρωτήριον]
<φαρύγεθρον>· ὁ κατὰ τὰ παρίς(θ)μια τόπος
<φαρυγίνδην>· ἀντὶ τοῦ (κατὰ) γαστριμαργίαν
<φάρυγξ>· λάρυγξ, βρό(γ)χος, στόμα
<φαρυμός>· τολμηρός, θρασύς
<φαρβό>· ὁμοίως
<φαρύνει>· λαμπρύνει
<φαρῶσαι>· ἀρόσαι, νεῶσαι. λαμπρῦν[θῆν]αι
<φάς>· εἰπών
<φάσακες>· συκοφάνται
*<φάσγανον>· ξίφος, παρὰ τὸ <φάσαι>, ὅ ἐστιν ἀνελεῖν
<φασγάνεται>· ξίφει ἀναιρεῖται
<φασγανιῶσαν>· ἐξιφισμένην
<φασγανίων>· ἐξιφισμένων
<φάσεις>· ἐγκλήματα, συκοφαντίαι. ἢ ἐνυπνίων ὄψεις. λόγοι. φῆμαι
<φάσθαι>· λέγειν
<Φασιανοί>· ὄρνεις ποιοί. οἱ δὲ τοὺς Ποντικούς φασιν
<Φᾶσις>· ποταμὸς Κόλχων
<φασκάδες>· ὄρνεις ποιοί
*<φασί>· λέγουσι
<φάσκει>· λέγει
<φάσκοντα>· λέγοντα
<φάσκος>· τὸ ἐπὶ τῶν δρυῶν γενόμενον
<φασκώλιον>· βαλάντιον δερμάτινον. <Φάσκωλος> δὲ τὸ μέγα, εἰς ὁ

τὰ ἱμάτια ἐμβάλλεται

*<φάσκω>· λέγω
<φάσμα>· φάντασμα. σημεῖον, τέρας
<φασσοφόνῳ>· τῷ τὰς φάσσας φονεύοντι. ἔστι δὲ εἶδος περιστερᾶς ὑπὸ

τὴν τρυγόνα

<φάτε>· εἴπατε
<φατέ>· λέγετε
<φατίζει>· λέγει. χωρίζει
<φατιρίς>· εἶδος ὀρχήσεως
<φάτης>· ψεύστης
<φάτις>· φήμη. δόξα. λόγος. κλῃδών
<φάτνη>· καὶ ἡ τράπεζα, καὶ ἡ τῶν κτηνῶν, καὶ εἴτι τῶν τοιούτων
<φατνώματα>· σανιδώματα
<φατνωτῶν>· σανιδωτῶν
<φάτο>· εἶπε. διενοήθη, ὑπέλαβεν
<φατοί>· τεθνεῶτες. ῥητοί
<φατός>· ὁμοίως
<φατόν>· τεθνηκός. ῥητόν
<φατός>· στοίβη. φήμη
<φᾶτραι>· σύστημα
<φατρία>· σύνταγμα, σύστημα
<φάτριν>· τόπον ὕπαιθρον, ἐρείπιον, φάνα
<φατῶσαν>· γνῶθι
<Φαῦδα(ι)>· γένη Σκύθαι
<φαύειν>· ποιεῖν .....
<φαύζειν>· φρύγειν
<φαῦλα>· κακά. δόλια. εὐτελῆ
<φαυλία>· εἶδος ἐλαίας. οἱ δὲ τὰς λεύκας
<φαύλια>· μῆλα τὰ μεγάλα
[<φαύλιον>· ἁδρόν, καλόν]
<φαύλιξ>· ὀρθός
<Φαῦνος>· Ἰταλικὸς θεός
<φαυλίστρια>· ἡ καταγελῶσα
<φαῦλον>· ἁδρόν, καλόν, εὐειδές, μέγα. μοχθηρόν. ἀραιόν. παληλθιτόν
<φαῦλος>· κακός, δόλιος, χαλεπός. εὐτελής, ἁπλοῦς. καταγέλαστος
<φαύλως>· ὁλοσχερῶς, καὶ τὰ ὅμοια
<φαῦνος>· φαίνων αὑτόν
<φαυόν>· ἀκανθῶδες φυτόν
<φαυόφοροι>· Αἰολεῖς, ἱέρειαι
<φαῦρος>· κοῦφος
<φαύσιγγες>· αἱ ἐν ταῖς πτέρναις γινόμεναι ῥαγάδες. ἔνιοι τὰς ἀπὸ

τοῦ πυρὸς ἐν ταῖς κνήμαις καὶ τοῖς σκέλεσι γινομένας φλυκταίνας. δηλοῦσι δὲ καὶ αὐγὰς καὶ ἀκτῖνας. ἄλλοι δὲ αἱμοῤῥοΐδας καὶ φλυκταί- νας καὶ λαμπηδόνας

<φαῦσις>· φῶς, φέγγος, φωταυγία
<φαῦσμα>· σπλάγχνα ἐκ σίτων πεποιημένα. καὶ αἱ ἀπαρχαὶ τῶν πεμ-

μάτων

<Φαῶν>· εὐμόρφων, ἐγένετο ἠρέσθην
[<Φέακες>· ἔθνος Φεάκων]
<φέβεσθαι>· φεύγειν
<φέβομαι>· φεύγω, φοβοῦμαι
<φέβοντο>· ἐφοβοῦντο, ἔφευγον
*<φοβεῖ>· διώκει, φεύγει
*<φοβψίς>· λαμπρὸν φαίνουσα
<φέγγουσαν>· λαμπρύνουσαν
<φέγγος>· φῶς ἡμέρας, φέγγος σελήνης
<Φειά>· πόλις Θεσσαλίας
<φειδαλφιτῆσαι>· φειδωλὸν περὶ τὰ ἄλφιτα γενέσθαι
<φείδεσθαι>· ἐλεεῖν
[<φειδικόμισος>· ἡ διὰ μαρτύρων πίστις]
<φειδός>· φειδωλός
<φειδοῦς>· φειδωλίας
<φειδώ>· τὸ φείδεσθαι
<φειδώλιον>· δίφρος, σφέλας. χόρτος
<φειδωλός>· φειδόμενος δαπάνης, σκνιφός
<Φείδων>· ὄνομα κύριον
*<Φεισών>· ποταμὸς παραδείσου, ὃ ἑρμηνεύεται στόμα κόρης· παρὰ

δὲ Ἕλλησι Γάγ(γ)ης

*<φεῖσαι>· ῥῦσαι, σῶσαι
<φελγύνει>· ἀσυνετεῖ, ληρεῖ
<φελλά[ν]τας>· λίθος σκληρὸς ἀπὸ τόπου
<φελλεῦον>· ἐπιπλέον
<φελλεύς>· τὸ δυσεργὲς χωρίον
<φελλίνιοι>· ὀροβάκχαι
<φελλίνας>· κοῦφος, ἀπὸ τοῦ φελλοῦ
<φελλός>· [σκληρὸς τόπος καὶ δυσεργής, καὶ ἐξ ἐπιπολῆς πετρώδης. καὶ]

φλοιὸς δένδρου, καὶ ξύλον ἐλαφρόν. [τὸ δὲ αὐτὸ καὶ <φελλεύς.>] [καὶ τὸ τῶν βιβλίων ἔξωθεν σκέπασμα.] [καὶ ἀλαζών]

<φένακας>· ἀπατεῶνας
<φέναξ>· χλευαστής, ἀπατεών, ψεύστης, πλάνος
<Φενεός>· [Φενέα] πόλις Ἀρκαδίας
[<φεννίδα>· παιδιὰν σφαίρας]
<φεννίον>· μηδικὴ ὁδός. Παμφύλιοι
[<φεννίς>· εἶδος παιδιᾶς μετὰ σφαίρας]
<φέννος>· θάνατος. ἐνιαυτός
<Φέραι>· πόλις τῆς Ἠλείας
<Φεραία>· Ἀθήνησι ξενικὴ θεός. οἱ δὲ τὴν Ἑκάτην
<φεραυγές>· κατάλαμπρον
<φέρβειν>· τρέφειν, βόσκειν
<φέρβεται>· τρέφεται
<φέρβητας>· νομεῖς
<φερβόμενος>· τρεφόμενος
[<φερέγγους>· φέρων τὸ βιβλίον, ἢ τῇ βίβλῳ ἐμφερομένους]
<φερέγγυος>· ἀξιόπιστος, ἐγγυητής, καὶ βεβαιωτής. <Ἔγγυος> βέβαιος
<φερέγγυον>· βέβαιον, δυνατόν
<φέρειν>· λαμβάνειν. βαστάζειν. ὑπομένειν
<Φερεκλέα>· τὸν Ἄδωνιν
[<φερεντάριοι>· τάγμα στρατιωτικόν]
<φερέοικος>· ὁ κοχλίας. ἔνιοι ζῶον ὅμοιον γα[λ]λῇ ὑπὸ δ(ρ)υσὶ καὶ

ἐλάταις γινόμενον. οἱ δὲ ζῶον σφηκὸς μεῖζον

<φερέσβιος>· ὁ τὰ πρὸς τὸν βίον φέρων καὶ σώζων, ἢ ζωοποιός
<φέρεσκον>· ἔφερον
<Φέρητος>· ὄνομα κύριον
[<φέρι>· ἄγριε ἢ ἄγριαι]
<φέριστε>· βέλτιστε, κράτιστε, ἐξοχώτατε, ἀγαθέ. [καλλίον. μείζον]
<φ(έ)ρμια>· ἃς ἔνιοι ἀσίλλας τὰς ἐκ σχοίνων πλεκομένας, καὶ ἰχθυηρὰ

ἀγγεῖα, οἷον σπυρίδια

<φερνάς>· προῖκας, δῶρα νυμφικά, ἀπὸ τοῦ φέρειν φεράς, καὶ πάντα

τὰ φερόμενα

<φερνή>· προίξ, δῶρα νυμφικά
<φέροντο>· προσεφέροντο
<φεῤῥεύει>· ἀποφέρει
<Φερ(ρ)εφάττιον>· τόπος ἐν ἀγορᾷ
<Φερσεφόνεια>· ἡ τῆς Δήμητρος θυγάτηρ, ἡ φέρουσα τὸ ἄφενος, του-

τέστι τὸν πλοῦτον, διὰ τὸν καρπόν, (ἢ) ἀπὸ τοῦ φέρειν ὄ(ν)ησιν

<φερτάζει>· φέρει
<φέρτατος>· ἀγαθώτατος
<φέρτε>· φέρετε, κατὰ συγκοπήν
*<φέρτατον>· κράτιστον, ἀγαθώτατον. φέριστον, βέλτιστον
<φέρτερον>· κρεῖσσον, ἀπὸ τοῦ φέρειν βέλτιον
<φέρτρον>· φορεῖον. καὶ ἡ τῶν νεκρῶν κλίνη
<φέρτρυς>· ἆθλος. Θούριοι
<φέρων>· λαμβάνων
<φερώνυμος>· ἀληθεύων τῷ ὀνόματι
<φετμαῖς>· ἐντολαῖς, παραγγελίαις
<φεῦ>· σχετλιασμοῦ ἐπίῤῥημα
<φεύγει>· ἀποδιδράσκει, ἀντὶ τοῦ εὐθύνεσθαι, ὡς καὶ φεύγειν κλοπῆς

ἢ μοιχείας φαμέν

<φευκτά>· φεύξιμα
<φευκταῖοι>· ἀποτρόπαιοι
<φεύξεσθαι>· φεύγεσθαι
<φεῦ φεῦ>· ἴσον τῷ οἴμοι
<φεψάλυξ>· φέψελος, σπινθήρ, ἄνθραξ
<Φηγαιεύς>· δῆμος Αἰγηΐδος
<φήγινος>· δρύϊνος
<φηγός>· ἡ δρῦς
<φηδαινής>· ἀφρενής
[<φηδῶσαι>· ἀπατῆσαι. φθεῖραι, ἀπολέσαι]
<φηληκόθρεπτον>· ὑπὸ ὄλυνθον τῆς συκῆς τεθραμμένον
<φήληξ>· ὄλυνθος, τὸ μὴ πεπεμμένον σῦκον
*<φῆ>· εἶπεν, ἔλεγεν
<φηλήτῃσι>· λῃσταῖς
<φῆλον>· ἀπατηλόν, ληθαργόν, κακοῦργον, ἐπίβουλον
<φηλωθείς>· ἀπατηθείς
<φηλωθεῖσα>· ἀπατηθεῖσα
<φηλώσωμεν>· ἀντὶ τοῦ βοήσωμεν
<φήματα>· ῥήματα. φάσματα
<φημασι.μεν>· βοήσωμεν
<φήμη>· ἀκοή, ὀνομασία
<φημί>· λέγω. ὑπολαμβάνω
<φημίζεται>· μαντεύεται. λέγει
<φῆμις>· φήμη, κλῃδών, φωνή, λόγος
<φῆν>· εἶπον, λέγων
<φήνας>· δείξας
<φηνάσης>· δειξάσης
<φήνη>· ἀετοῦ εἶδος
<φηνόν>· λαμπρόν
<φήνωσι>· δείξωσι
<φῆρα>· θῆρα. εἶπεν
<Φῆρες>· οἱ Κένταυροι, Αἰολικῶς
<φηρία>· θηρία. Αἰολεῖς
<φῆρον>· ἡ τῶν ἀρχαίων θεῶν τροφή
<φῄς>· λέγεις. ὑπολαμβάνεις
<φῆσθα>· λέγεις. ἔφησθα
<φήσομαι>· λέξομαι, βοήσομαι
[<φητώ>· στρόφιγξ]
<φθαίημεν>· φθάσωμεν
<φθάν>· ἔφθασαν δὲ πολλῷ τοὺς ἱππέας οἱ πεζοί
<φθάνει>· καταλαμβάνει, προλαμβάνει
<φθατήση>· φθάσῃ
<φθεί(ει)>· θνήσκει
*<φθαρτόν>· θνητόν
<Φθειάδος>· Θετταλικῆς
[<φθειμένων>· ἀποθανόντων]
*<φθάνει>· ἀναλίσκεται
[<φθεινόπωρον>· τροπὴ κατὰ τὸ θέρος. ἢ νόσος]
<φθείρ>· ὁ τῆς πίτυος καρπός. καὶ μέρη τῆς νεὼς πρὸς τῇ πρύμνῃ. καὶ

ἰχθῦς τις

<φθεῖρα>· φθειρίασις
<φθείρεται>· πλανᾶται. ἀπόλλυται
<φθειροκομίδης>· φθειρῶν γέμων
*<φθείης>· φθαρείης
<φθειρῶν ὄρος>· πιτυῶδες ὄρος, διὰ τὸ πληθύνειν ἐν αὐτῷ πίτυς[ι].

τῶν γὰρ στροβίλων τὰ ἐντὸς <φθεῖρας> καλεῖσθαι

*<Φηρσί>· Κενταύροις
<φθείσονται>· διαφθαρήσονται
<φθῆ>· ἔφθασεν
<φθήῃ>· φθάσῃ πρότερος
<φθῆναι>· φθάσαι, προλαβεῖν. [δεῖξαι]
<φθήσεται>· καταλήψεται. φθάσει [καὶ
<Φθία>· πόλις Θεσσαλίας
<φθιακόν>· τμητικόν
<φθιεῖ>· φθίσει
<φθίμενοι>· θανόντες
<φθίμενος>· φθαρείς, θανών
<φθίνα>· ἡ ἐρυσίβη. καὶ εἶδος ἐλαίας
<φθινὰς ἁμέρα>· τὴν ἱσταμένου τρίτην τριμήνιον λέγει
<φθινάσμασι>· φθίσεσι
*<φθίναντος>· λήγοντος, παυομένου, ἀναλισκομένου
<φθίνοντος μηνός>· λήγοντος τοῦ μηνός. Φθίνων δὲ μὴν καλεῖται ὁ

ἀπὸ εἰκάδος ἕως τριακάδος· μέσος δὲ μὴν ὁ ἀπὸ δεκάδος ἕως εἰκά- δος· ἱστάμενος δὲ μὴν ὁ ἀπὸ πρώτης ἕως πέμπτης

<φθινόντων>· φθειρομένων
<φθινόπωρον>· ὁ ἀπὸ τῆς πεντεκαιδεκάτης αὐγούστου μηνὸς ἕως τῆς

πεντεκαιδεκάτης δεκεμβρίου. οἱ δὲ ἀπὸ τῆς εἰκοστῆς δευτέρας αὐγού- στου ἕως πάλιν εἰκοστῆς δευτέρας δεκεμβρίου

<φθινύθειν>· φθείρεσθαι, τήκεσθαι
<φθινύθουσιν>· εἰς φθίσιν ἄγουσιν
<φθινύουσι>· φθείρονται
<φθίνουσαν>· ἐλαττουμένην
<Φθῖοι>· οἱ ὑπὸ Πρωτεσιλάῳ τεταγμένοι
<φθίρ>· ὁ τῆς πίτυος καρπός
<φθῖσα>· ἡ λεπτὴ ἀπὸ φθίσεως
<φθίσεσθαι>· θανεῖν
<φθισήνορα>· ἡ τοὺς ἄνδρας διαφθείρουσα, ἢ τὴν ἀνδρείαν
[<φθισκός>]· φθισικός
*<φθίσει>· ἀπολέσει
*<φθίσθαι>· ὀλές(θ)αι
<φθισίμβροτος>· ἀνθρωποκτόνος, διαφθείρων τοὺς ἄνδρας
<φθίσων>· εἰς φθίσιν ἄξων, [καὶ φθέρσων] καὶ φθερῶν
<φθ[ίνο]ῖτο>· θάνοι[το] ἢ ἔθανεν
<φθιτοί>· φθαρτοί, θνητοί, νεκροί. ἢ εἴδωλα
<Φθιώταν>· Θετταλικήν
<φθογγή>· φθέγμα, ἢ φωνή
<φθόγγος>· φθογγή, φωνή, καὶ τὰ ὅμοια
<φθόη>· φθίσις, φθορά, λύμη
*<φθοατήσει>· φθάσει <κτήσασθαι>
<φθόϊς>· πλακοῦς. καὶ τὰ πρὸς λεπτὸν ἀληλεσμένα. καὶ τὸ ἀποῤῥέον

ψῆγμα τοῦ χρυσίου

<φθονεῖς>· ζηλοῖς, βασκαίνεις
<φθονερός>· ζηλωτής, ζηλότυπος
<φθόνος>· πάθος ἐπὶ τῇ τοῦ πέλας εὐπραγίᾳ
<φθορά>· ὄλεθρος
<φθόσις>· φθίσις
*<φθίδιον>· ὀλιγοχρόνιον, ὀλίγον
*<φθήρεται>· ὀδύρεται
<φία>· πιονία
<φιαρόν>· λαμπρόν, καθαρόν
<φιαρύνει>· λαμπρύνει
<φιβάλεως>· εἶδος σύκων, καὶ ἡ συκῆ ὁμωνύμως. τινὲς δὲ ἰσχάδας
[<φίβλα>· πόρπη], φικίον [περόνη]
<Φῖγα>· φῖκα. σφίγγα
<Φιγάλ(ε)ια>· ἀπὸ ἑνὸς τῶν Λυκάονος παίδων
<φιδάκνη>· π[ε]ιθάριον μικρὸν στενόν
<φιδίτια>· συσσίτια
[<Φιδίαι>· λιθοξόοι]
[<φίδωλος>· ἐπιθυμητός]
<φίδνα>· ῥίζα ἡ Ἀχίλλειος καλουμένη
[<φιδρόν>· καθαρόν, λαμπρόν, ἁγνόν, ἱλαρόν]
<Φίκιον>· ὄρος Θηβῶν
<φίλα>· προσφιλέστατα
<φῖλαι>· φίλησον
<φιλαίμων>· φιλῶν τὸ αἷμα
<φιλαίτατος>· φίλος σφόδρα
<φιλαίτιοι>· μεμψίμοιροι
<φιλαίτιος>· μεμψίμοιρος
<φιλακριβοῦντες>· μετ' ἀκριβείας διαχωρίζοντες
<φιλακροάμονας>· .......
<φιλαλήθης>· ὁ τὴν ἀλήθειαν φιλῶν
<φιλαλληλίαν>· οἱ φιλοῦντες ἀλλήλους
<φίλαξ>· δρῦς, νέος. Ἠλεῖοι
<φιλαπεχθημόνως>· φιλομίσως, φιλοῦντα μισεῖσθαι
<φιλαργυρία>· φιλοχρηματία
<φίλατο>· ἐφίλησεν, ἠγάπησεν
[<φιλαυρᾶ>· τὰ κακά, τὰ ἄτοπα]
<φιλαυτία>· τὸ πάντα πρὸς τὰ ἑαυτῷ ἀρέσκοντα πράττειν
<φίλαυτοι>· οἱ ἑαυτοὺς φιλοῦντες
<φιλεῖ>· εἴωθεν. ξενίζει, ἢ κατὰ ψυχὴν ἀγαπᾷ
*<φιλέεσκεν>· ἐξένισεν
[<φιλεκήδωτον>· κηδεμονικόν]
<φιλένδοτος>· ἐλεήμων
<φιλεόντων>· φιλείτωσαν, ὡς τὸ ἔστων ἔστωσαν
<φιλέουσα>· φιλοῦσα
<φιλεργήσασι>·
<φιλεργοί>· οἱ τὸ ἔργον φιλοῦντες
<φιλέριδες>· οἱ ἀγαπῶντες ἐρίσασθαι
<φιλέταιρος>· πεφιλημένος
<φιλέψιος>· φιλοπαίγμων. φιλοπάλαιστρος
<φίλη σχίνου>· παραφυάς
<φίληθεν>· ἐφιλήθησαν
<φιλήμης>· φιλίας
<φίλην>· φιλίαν, ἢ τὴν προσφιλεστάτην
<φιλήρετμοι>· φιλόκωποι, φιλοναῦται
<φίλησα>· ἐξένισα, ἠγάπησα
<φιλήσια>· φιλοτήσια, προσφιλῆ
<φιλησίαις>· κλεψοσύναις
<φιλήτης>· κλέπτης, λῃστής
<φιλήτωρ>· ἐραστής
<φιλητῶν γένος>· κλεπτῶν
<φίλια>· προσφιλέστατα
[<φιλιάζετο>· ἐχωρίσθη αὐτῶν]
[<φιλίδα>· σύριγγα]
<φιλιός>· ὁ ἀποτρόπαιος, κατ' εὐφημισμ[έν]όν
<φίλιπποι>· μοιχοί
<Φιλιστίδ(ε)ιον>· νόμισμά τι
<φιλίων>· ἀντὶ τοῦ φίλτερος, προσφιλέστερος. ἐσχημάτισται δὲ διὰ τὸ

μέτρον, ὡς τὸ καλλίων· ξείνων τηλεδαπῶν φιλίων ἐμὸν ἵκετο δῶμα

<φιλόδικος>· φιλοπράγμων
[<φιλοδοτεῖν>· λεπίδας ἔχοντι]
<φιλόθακος>· ἀργή
<φιλοθεάμων>· φιλοθεωρητής
<φιλοθεάμοσι>· φιλοθεωρηταῖς
<Φιλοθερς(ε)ίδης>· Φιλοθέρσου παῖς
<φίλοιφος>· πασχητής
*<φίλοι>· προσφιλέστατοι
*<φιλοκαλία>· [φιλοῦσα τὰ σπάστρα
*<φιλοΐστωρ>· φιλῶν ἱστορεῖν
<φιλόκαλος>· φιλόκοσμος
<φιλοκέρτομε>· φιλῶν σκώπτειν
<φιλοκηδής>· ὁ κηδεμονικός
<φιλοκνήμιδες>· φίλοπλοι
<φιλοκρινεῖν>· διαιρεῖν
<φιλοκτέανος>· φιλοκτήμων, φιλοχρήματος
<φιλοκτεανώτατε>· φιλοχρηματώτατε
<φιλοκτήμων>· φιλοχρήματος
<φιλολάμπαδος>· ἡ Ἄρτεμις
<φιλολόγος>· ἀσκητής. πολυλάλος
<φιλολόγος>· λαλιός, λάλος
<φιλομειδής>· φιλόγελως, φιλῶν τὰ μειδιάματα. ἱλαρά
<Φιλομηλείδης>· οἱ μὲν κύριον ὄνομα. πολλάκις γὰρ πατρωνυμικῷ

τύπῳ κύριον δηλοῦται, ὡς Εὐηρίδης, Ἡρακλείδης

[<φιλομύθω>· πεπλασμένω λόγω]
<φίλον>· προσφιλές
<φιλόνεικος>· μάχιμος, φίλερις. <Φιλονεικία> γὰρ ἡ μάχη
<φιλοπευστεῖν>· ἀκούειν. μανθάνειν. ἐρωτᾶν
<φιλοπευστοῦντα>· ἡδέως ἀκούοντα. ἢ ἐρωτῶντα
<φιλοποιός>· φιλεργός
<φιλοπονία(ι)>· σπουδαῖα ἔργα
<φιλοπόνος>· φιλεργός, σπουδαῖος
<φιλόπυστος>· φιλοπράγμων
<φιλόσοφος>· ὁ πάντων πειραθείς, φιλομαθής
<φιλόστοργος>· φιλότεκνος. [<Φιλοσόφους> τέ φασι Λυδούς, τοὺς

κιθαριστὰς καὶ μουσικούς. οἱ ἀρχαῖοι σοφοὺς [καὶ φιλοσόφους] καὶ σοφιστὰς ἔλεγον

<φιλόστροφος>· εὐμετάβολος
<φιλό[σύμ]μαχος>· φιλολοίδορος, μάχιμος
<φίλος>· ὁ προσφιλής
<φιλότης>· φιλία, ἡ συνουσία
<φιλοτησία>· πρόποσίς τις μετὰ τὸ δεῖπνον ὑπὲρ φιλίας
<φιλοτήσια ἔργα>· ἀφροδίσια, τὰ συνουσιαστικά
<φιλοτιμεῖται>· μεγάλα φρονεῖ, ἐπαίρεται, πλουτεῖ
<φιλοτιμία>· δωρεά. κενοδοξία. πλοῦτος. μεγαλοφροσύνη
<φιλότιμος>· ὁ φιλῶν τιμᾶν μεγάλως. ἢ θέλων αὐτὸς δοξάζεσθαι
<φιλοτιμούμενοι>· δαψιλῶς τιμῶντες
<φιλοτίμως>· φιλοδόξως. πλουσίως. μεγαλοψύχως. δαψιλῶς
<φιλοφρονοῦμαι>· δεξιῶς καὶ προθύμως εἰσδέχομαι, ἢ ἀποδέχομαι
<φιλοφροσύνη>· προθυμία, διάθεσις, σπουδή. ἀγάπη. παρὰ τὸ φίλα

ἢ φίλια φρονεῖν

<φιλοχωρῶν>· τὴν χώραν ἀγαπῶν
<φιλοψεύστης>· ὁ τὸ ψεῦδος φιλῶν
<φιλόψυχον>· ἄψυχον
<φίλτατα>· τὰ ὄμματα καὶ προσφιλέστατα
<φίλτατοι>· φιλικώτατοι
<φίλτρον>· φιλία
<φίλυδρα>· (ἃ) φιλεῖ τὸ ὕδωρ
<φιλύρινον>· ἀσθενές
<φιλυρόν>· εὐῶδες. [ἐλαφρόν
<Φιλωνίδας>· ὑποκοριστικῶς ἀντὶ τοῦ φιλεῖν Φιλωνίδης
<φίλως>· ἡδέως
<φίλως χ' ὁρόῳτε>· ἡδέως ἂν βλέποιτε
<Φιλώψ>· κρήνη. ἢ φίλος
<φιλωτερίς>· κασταναία
*<φιλώτατα>· φίλτατα
*<φιλώτατος>· φίλτατος
<φίμα>· κημός, παραστόμιον, φιμός
<φιμοῖ>· δεσμεύει. ἐμφράττει. ἄγχει. ἐπιστομίζει
<φιμοῖ>· δεσμοῖ
<φιμοῦν>· δεσμεύειν, καὶ τὰ ὅμοια
<φίν>· αὐτοῖς, ἢ αὐταῖς
<φίνακα>· δρῦν
<φίνηται>· συντιθῇ
<φίσκος>· δημόσιον, ταμεῖον πολύχρημον
<φισκοσυνήγορος>· ὁ ταμιείων συνήγορος
<φίτρον>· μέτρον. μάταιον. ῥᾴδιον. καὶ τὸ μέσον τοῦ ῥινίου, τὸ κοῖλον.

καὶ ὁ κορμὸς τοῦ ξύλου, παρὰ τὸ φύεσθαι

<φῖτυ>· φυτόν, φύτευμα
<φίτυμα>· τέκνον, γέννημα
<φιτύσατο>· ἐγέννησεν
<φλᾷ>· θλᾷ, μαλάττει, συντρίβει
<φλαδιᾶν>· θλαδιᾶν, μαλάττειν, τύπτειν
<φλᾶν>· μαλάσσειν πληγαῖς
<φλανύσσει>· φλυαρεῖ, ληρεῖ
*<φλασμός>· τῦφος
<..φλασμένος>· τετυφωμένος
<φλάσας>· θλάσας
<φ(λ)αυρικῶς>· ἀηδῶς
<φ(λ)αῦρα>· φαῦλα, κακά, πονηρά, κοῦφα, ἀσθενῆ
<φλέβαι>· νεῦρά τινα αἵματος δεκτικά
*<φίλιππος>· στόμα χειρῶν, ἢ λαμπάδος
<φλέγει>· καίει. λαμπρύνει
[<Φλέγεια>· ἡ νῦν Πελλήνη]
<φλέγεται>· καίεται. λαμπρύνεται
<φλέγμα>· φλόξ, καῦσος, παρὰ τὸ φλέγειν
<φλεγμαίνει>· ὀγκοῦται, φυσοῦται
<φλεγματίς>· ἡ φλέγματα ἔχουσα
<φλεγματόεν ἔκρηγμα>· τῆς φλογός
<φλεγμός>· τὸ αἷμα
<φλέγος>· τὸ φλέγμα
<Φλεγύαι>· ἔθνος ὑβριστικὸν καὶ ἀσεβές
<φλεγύας>· ἀετὸς ξανθός, ὀξύς
*<φλέγωμεν>· καίωμεν. λαμπρύνωμεν
<φλεγυρά>· ὑβριστική. λαμπρά
*<φλέγουσι>· βλάπτουσι
<φλεγυροῦ>· βλαβεροῦ
<φλεδονεῖ>· ἀναισθητεῖ, φλυαρεῖ. καὶ <φλεδονεύεσθαι> τὰ αὐτά
<φλεδονώδη>· φλύαρα, ληρώδη
<φλέδων>· φλυαρία. καὶ ὁ ἀλαζών, εὐήθης
<φλεῖ>· γέμει. εὐκαρπεῖ, πολυκαρπεῖ
*<φλέβηα>· φλυαρία
<φλέξαι>· κατακαῦσαι
<φλεξεντιής>· ἱππικὴ τάξις παρὰ Ῥωμαίοις
<φλέοντας>· φιλοῦντας, ἢ φλυαροῦντας
<φλεός>· βασκανία. φθορά. καὶ ὁ αἴλιος φλοιός
<φλέψ>· μώλωψ. καὶ τὸ ἀναλογοῦν τῷ σώματι
<Φλέω(ς)>· Διονύσου <ἱερόν>
<φληδῶντα>· ληροῦντα
<φληναφᾷ>· φλυαρεῖ, μωρολογεῖ
<φληναφοι>· μωρολόγοι
<φλήναφος>· φλύαρος, λῆρος, μωρολόγος
<φληναφῶντα>· φλυαροῦντα
[<φλῆφος>· φλύαρος]
<φλιαρά>· χλιαρά
<φλιᾶς>· τῆς θύρας παραστάδος
*<Φλίαισμος
<φλιδᾶν>· σήπεσθαι
<φλιδάνει>· διαπίπτει, διαῤῥεῖ
<φλιδιόωντο>· διε(ς)πῶντο. ἐτέμνοντο
<φλιδόνες>· τὰ ἐν τοῖς ἱματίοις σπάσματα, καὶ ῥυτίδες. τινὲς δὲ

σφυγμοί

<φλιδόωσα>· ῥηγνυμένη
<φλίεθος>· καρποφόρος
<φλίη>· πρόθυρον, ἢ παραστὰς τῆς θύρας
<φλιοῦς>· ἡ τῶν καρπῶν ἔκχυσις
<φλίψεται>· ἀποθλιβήσεται
<φλῖψις>· θλῖψις
<φλόγα>· φλογερόν
<φλογερόν>· θερμόν, λαμπρόν
<(φ)λόγε(α)>· λαμπρά, φλογώδη
<φλογίδες>· κρέα ὀπτά. διὰ τὸ φλογίζεσθαι
*<φλεγμονή>· ὄγκος πορώδης συῤῥυέντων ἐπὶ τὸ ἀσθενῆσαν μέρος

τῶν ὑγρῶν, καὶ τῇ παρὰ φύσιν θερμασίᾳ φλεγόντων τὸ πεπονθός

<φλογίδια>· αἱ κεγχρίδες δι' ἐλαίου σκευαζόμεναι
<φλογίνη>· καυστική
<φλογίσει>· καύσει
<φλογμός>· καῦσος, [βρασμός,] καύσων, φλογισμός
<φλογμῷ>· κατακαύσει, καταφλέξει
<φλογόδερπνοι>· ἄνθρακες
<φλογῶδες>· καυστικόν
<φλογόλευκον>· ἐρυθρόλευκον
<φλογώματα>· τῶν ἄρτων τὰ ἐπικεκαυμένα
<Φλοιά>· τὴν Κόρην τὴν θεὸν οὕτω καλοῦσι Λάκωνες
<φλοιδιᾶν>· πεπρῆσθαι
<φλοιδούμενος>· ταραττόμενος
<φλοινόν>· φλοιόν
<φλοιόν>· τὸ λέπος τοῦ ξύλου
<φλοῖ(ς)βος>· τάραχος. ἀφρός. ταραχή
<φλόμος>· πόα τις, ᾗ καὶ ἀντὶ ἐλλυχνίου χρῶνται. ἡ αὐτὴ δὲ καὶ

<θρυαλλίς>

<φλονίδες>· λεπίδες
<φλόξ>· ἡ τοῦ πυρός. καὶ ἄνθος τι
<φλουάζει>· φλυαρεῖ, ληρεῖ
<φλοῦκτος>· εἶδος ῥοφήματος
<φλοῦς>· φλοιός, λεπύχανον, λεπυρόν
[<φλυάκια>· τὰ ψυδράκια]
<φλύαξ>· μέθυσος, μεθυ[α]στής. γελοιαστής
<φλύαρος>· φαῦλος, εὐήθης
<φλυάσσει>· φλυαρεῖ. φλύει
<φλυδᾶν>· διαχεῖσθαι
<Φλυεῖς>· δῆμος τῆς Πτολεμαΐδος φυλῆς
<φλύζει>· ἀναζεῖ
<φλύζειν>· ἀναζεῖν, φλύζεσθαι
<Φλυήσιος>· ὁ Ἑρμῆς. καὶ μήν τις
<φλυκτά>· κακά, σχέτλια
<φλύκταινα>· τὸ ἀπὸ πυρὸς φύσημα γενόμενον ἐν τῷ σώματι
<φλύον>· βιβλίον. καθαρόν
<φλύσει>· ἀποβαλεῖ. ἐμέσει. ζέσει
<φλυσός>· στυβή. οἱ δὲ φλοιός
<φλύσσει>· ἐρυγγάνει
<φλυς(ς)ῶσα>· μαινομένη
*<φοβεῖται>· φεύγει. κνίζεται
<φόα>· ἐξανθήματα ἐν τῷ σώματι
<φοβεῖ>· κνίζει. διώκει
<φοβερόν>· δειλόν, ἔμφοβον
<φοβερόν>· δηλητήριον
<φοβεύμενος>· διωκόμενος
<φόβη>· κόμη. χαίτη, θρίξ. οἱ δὲ ἐκτενισμένη, ἀπὸ τοῦ φοίβου, ὅ ἐστι

καθαροῦ

<φοβῆσαι>· ῥῖψαι
*<φόβος>· φυγή
<φοβήσας>· ἔνθουν ποιήσας
<φοβηθείς>· εἰς φυγὴν τραπείς
<φοίβα>· ἀγὼν δρόμου
<φοιβάζει>· μαντεύεται
<φοιβαζόντων>· προλεγόντων
<φοιβᾶναι>· λαμπρῦναι. μαντεύσασθαι. κοσμῆσαι. καθᾶραι. ἁγνίσαι.

καὶ <φοιβάσαι> ὁμοίως

<φοιβᾶσθαι>· καθαίρε[ῖ]σθαι
<φοιβητεύειν>· χρησμῳδεῖν
<φοιβήτρια>· καθάρτρια
<φοῖβοι>· Ἀττικοὶ ἐπὶ τῶν λυσσωδῶν. οἱ δὲ καθαρούς
<φοῖβος>· καθαρός, λαμπρός, ἁγνός, ἀμίαντος
<φοίνια>· πυῤῥά
<φοινιά(ς)>· ἐρυσίβη
*<φοίνικι>· ἐρυθρῷ βάμματι
<Φοινικελίκτην καὶ λόγων ἀλαζόνα>· ἀπατηλὸν καὶ κάπηλον
<Φοινικίοις γράμμασι>· Σοφοκλῆς Ποιμέσιν. ἐπεὶ δοκεῖ Κάδμος

αὐτὰ ἐκ Φοινίκης κεκομικέναι

[<Φοινικήϊ(α) γράμματα>· ἀπὸ Φοινίκης τῆς Ἀκταίονός φασιν ὠνο-

μάσθαι αὐτά

*<φοιν(ή)εντα>· λεπιδωτὸν ὁ Ἀπίων φησί. οἱ δὲ φόνιον, ἢ ἐρυθρὸν

τῷ χρώματι, ἢ καταπληκτικόν, ἢ φονευτικόν

<φοινικάδες>· αἱ ῥάφανοι ὑπὸ Εὐβοέων
<Φοίνικες>· γένος τι Ἀθήνησιν
<Φοινικκία>· Λυδοὶ καὶ Ἴωνες τὰ γράμματα ἀπὸ Φοίνικός τινος ......
[<φοινικέγκτον>· ἀπατηλόν]
<φοινικήϊον>· πυῤῥόν
<φοινικ[η]ίδες>· αἱ ἀνεμῶναι, ἢ πόα. οἱ δὲ τὰ φοινικᾶ ἐνδύματα·
<φοινικιστής>· παρὰ Ξενοφῶντι ἐν πρώτῳ ἀναβάσεως· "<ἀπέκτεινεν

ἄνδρα Πέρσην, Μεγαφέρνην, φοινικιστὴν βασίλειον>"

(*)<φοίνια>· κύναρος πυῤῥά
*<φοίνικι φαεινόν>· φοινικίνῳ χρώματι λελαμπρυσμένον
*<φοινικολόφοιο>· ξανθο[ῦ]λόφου
*<φοίνικος ἔρνος>· περιφραστικῶς τὸν φοίνικα
*<φοινικῆς>· ὅπλον ἐρυθρόν
<φοινικοβάλανα>· τὸ τράγημα. [καὶ εἶδος ἀμπέλου
<φοινικόεσσα>· πυῤῥὰ τῷ χρώματι, ἐρυθρά
<φοινικόλεγνον>· Ἴων τὸν πηνέλοπα, τὸ ὄρνεον. τὸν γὰρ τράχηλον

ἐπίπαν φοινικοῦν. ἡ δὲ λέγνη παρέλκει

<φοινικοῦν>· πυῤῥόν, κόκκινον, αἱματῶδες
<φοινίκουρος>· ὄρνις ποιός, καὶ ὁ ἐρίθακος
<φοινικοῦς μάστιγας>· διὰ τὸ τὰ νῶτα φοινίσσειν
<φοινικόχλοος>· ξανθόχλοος
<φοῖνιξ>· τὸ δένδρον

"φοίνικος νέον ἔρνος" καὶ ὁ καρπός. καὶ ὁ πυῤῥὸς τῷ χρώματι

<φοινίξαι>· αἱμάξαι. βάψαι
<φοίνιον>· φο(ι)νόν, δεινόν. ἐρυθρόν
<φοίνισσα>· εἶδος ἀμπέλου
<φοινίσσων>· βάπτων, ἐρυθρῶν
<φοίνικες>· γλυφαί
<φοινιχθέντων>· αἱμαχθέντων, αἱματωθέντων
<φοινόν>· πυῤῥόν
<φοιτᾷ>· ἔρχεται, βαδίζει. μαίνεται. περίεισιν, ἀφικνεῖται, περιέρχεται,

παραγίνεται

<φοιταλέος>· παράκοπος, μανιώδης
<φοίτης>· ὁ κήρυξ. παρὰ τὸ φοιτᾶν πανταχοῦ
<φοιτήσας>· παραγενόμενος
<φοιτητής>· μαθητής
<φοῖτος>· μανία, λύσσα
<φοιτῶν>· ἀναστρεφόμενος
<φοιτῶντα ἄνδρα μανιάσι>· λυσσήμασι. τὴν .. ἑδραίαν μανίαν

<φοῖτον> ἔλεγον, τουτέστι τὸν μεθ' ὁρμῆς μεμηνότα

<(Φο)λέγανδρος>· νῆσος ἐρήμη
<φολιά>· πάθα. Χρύσιππος δὲ καὶ τὸ σέλινον οὕτω καλεῖ
<φολίδες>· αἱ λεπίδες τοῦ ὄφεως
<φολίς>· λεπίς. καὶ σύριγξ πολυκάλαμος
<φολκός>· στραβός. οἱ δὲ λιπόδερμον
<φόλυες κύνες>· οἳ πυῤῥοὶ ὄντες μέλανα στόματα εἶχον. οἱ δὲ φυλακάς
<φολύνει>· μολύνει, καταπ(ί)μπλησιν
<φοναί>· οὕτω καλοῦνται οἱ τόποι ἔνθα τινὲς ἀναιροῦνται
<φονᾶν>· τὸ ἐπὶ φόνον μαίνεσθαι
<φονίαις>· φονοκτόνοις
[<φονίς>· ἰχθῦς ποιός]
<φόνος>· ὁ διὰ σφαγῆς θάνατος, καὶ αὐτὸ τὸ φονεύειν. ἢ αἷμα
<φονώντων>· πρὸς φόνον θρασυνομένων καὶ λυσσώντων
<φονῶσα>· φόνου ἐπιθυμοῦσα
<φοξός>· λιπόδερμος. ὀξυκέφαλος
<φορά>· πλημμύρα. σύστημα. καὶ ἡ τῶν μηχανικῶν ὀργάνων λαβή
<φοράδες>· αἱ θήλειαι ἵπποι
<φοράδην>· ὁ φερόμενος βασταγμῷ
<φοράν>· τὸ φέρεσθαι, τὴν ὁρμήν, κίνησιν
<φορβάδες>· νομάδες. φοιτάδες. βοσκήματα
<φορβάδην>· πάντα φερόμενον. νομάδων, βοσκημάτων
<φόρβαντα>· ἰατρικὰ φάρμακα
<Φόρβας>· Ἀττικὸς ἥρως
<φορβε(ι)ά>· ἕλκυστρον, περιστόμιον, καπίστριον
<φορβειά>· ἡ αὐλητικὴ στομίς. λέγεται δὲ καὶ ὁ χειλωτήρ
<φορβή>· βορά, τροφή, βοτάνη, βρῶσις
[<φορβαίαν>· περιστόμιον, καπίστριον]
<φόρβια>· φάρμακα. οἱ δὲ <φόρβα
φορβώμενος>· τρεφόμενος
<φόρβον>· ἀπάνονα
<φόρβυ>· τὰ οὖλα. Ἠλεῖοι
<φοργάνη>· ἡ ἀραιότης
<φορέεσκον>· ἔφερον, ἐβάσταζον, ἐφόρουν
<φορεήσεται>· οἴσεται
<φορεῖς>· οἱ τὴν μεταλλικὴν ὕλην ἐκκομίζοντες παῖδες. καὶ οἱ τῶν

ἀσπίδων ἱμάντες. καὶ οἱ φέροντες

<φορε(ῖ)σθαι>· φέρεσθαι
<φορεύμενα>· φορούμενα
<φορεύουσι>· φοροῦσιν
<φορῆες>· οἱ βαστάζοντες ἢ φέροντές τι
<φορητά>· ἀκτά, βαστακτά, ἃ δύναταί τις φέρειν
<φορητούς>· ἐνεχθέντας βαστάκτως
[<φορί>· τὸν ὑπὲρ τοῦ ἀγροῦ σῖτον]
<φόριμος>· λυσιτελής
<φορίνη>· ἡ παρ' ἐνίοις πυρίνη
<φόριγγες>· τὰ ὕδνα
<φόρκες>· χάρακες
<Φορκίς>· μονόφθαλμος
<φορκόν>· λευκόν, πολιόν. ῥυσόν
*<φόρμικι>· τῇ κιθάρᾳ
*<φορμίζειν>· κιθαρίζειν
*<φόρμιξ>· κιθάρα ἡ τοῖς ὤμοις φερομένη
<φόρμικα>· μύρμηκα
<φορμίς>· σπυρίς
<Φορμίων>· οὗτος στρατηγὸς ἐγένετο Κροτωνιατῶν
<φορμίον>· πλέγμα ψιαθῶδες, φορμίδιον
<φορμός>· ἀγγεῖόν τι πλεκτὸν ψιάθοις ὡς κόφινος
<φορμο(ρ)ραφούμεθα>· ὡς φόρμοι κατα(ρ)ραπτόμεθα
<φορμοσίκων>· παχύς
<φόροι>· δημόσιοι ἀπαιτήσεις
<φορολογῆσαι>· φόρους συνάξαι
<φορολόγητοι>· ὑποτελεῖς, λειτουργοί
<φορολόγος>· ἐξάκτωρ. ὁ ἀπα(ι)τῶν τοὺς φόρους
<φόρος>· ἡ τῶν χρημάτων καταβολή, ἢ νέον τέλεσμα
[<φοροτόν>· ὠγκώμενον, βαρύ]
<φορτικά>· τὰ γελοῖα, καὶ τὰ ὑπεροψίας σκώμματα
<φορτικόν>· ὅμοιον
<φορτίς>· φορτηγὸς ναῦς, πλοῖον
<φόρτος>· φορτίον
<φορύκαια>· δένδρον ποιόν
<φορύνει>· φυρᾷ, μολύνει, συγχεῖ
<φορύνετο>· ἐμολύνετο
<φορύξαι>· συγχέαι, φυράσαι
<φορύξαντες>· συγχέαντες, μολύναντες
<φόρυς>· δακτύλιος ὁ κατὰ τὴν ἕδραν
<φορυσσέμεναι>· μολύνειν
<φορυτόν>· ἄχυρα, φρύγανα
<φορυτός>· φρύγανα, ἄχυρα, καὶ ἀπὸ γῆς αἰρόμενος ὑπὸ ἀνέμου χόρ-

τος, φρυγανῶδες, συρφετός, βόρβορος, ἀκαθαρσία

<Φορωνεύς>· ὄνομα βασιλικόν
*<φοροστά>· κιθαριστά
[<φόσσατον>· ὄρυγμα]
<φουάδδει>· σωμασκεῖ
<φούαξιρ>· ἡ ἐπὶ τῆς χώρας σωμασκία τῶν μελλόντων μαστιγοῦσθαι
<φοῦἱξ>· φῦσιγξ
<φοῦσκος>· ὀξυκέφαλος
<φοῦαι>· ἀλώπεκες
<φουλίδερ>· παρθένων χορός. [δωρι]
*<φυλλόμενοι>· τιλλόμενοι. Δωριεῖς
<φ(ο)ύρκορ>· ὀχύρωμα
<φόως>· φῶς. χαρά. σωτηρία
<φόως ἐρέουσα>· τὴν ἀνατολὴν τοῦ ἡλίου σημαίνουσα
<φράγματα>· καταστρώματα
<φραγμός>· τριγχός. ἢ καὶ ὁ νόμος
[<φρᾶ>· φρένας]
<φράδεν>· ἔλεγεν
<φραδάον>· ἑρμηνεῦον
<φραδέος>· συνετοῦ
<φραδαῖσι>· βουλαῖς
<φραδεύουσι>· λέγουσιν
<φράδμονες>· ἔμπειροι, συνετοί
<φραδῇ· [φράζε>· λέγει]
φρονήσει, συνέσει
<φραδμοσύνη>· σκέψις, βουλή, νόησις
<φραδῶς>· φραστικῶς, φανερῶς
<φράζει>· δεικνύει, σημαίνει, λέγει, διηγεῖται, σκέπτεται, διανοεῖται
<φράζεο>· λέγε, καὶ τὰ ὅμοια
<φράζεται>· φραζόμενος, φράζουσιν>· ὁμοίως
<φρανίζειν>· σωφρονίζειν
<φραξάμενος>· κλείσας. ὁπλισάμενος
<φράσαι>· διανοήθητι, σκέψαι
<φράσαντας>· εἰπόντας. δείξαντας. λέξαντας.
<φράσας ἢ φράσει>· τὰ αὐτά
<φρασθέν>· λεχθέν. δειχθέν, καὶ τὰ ὅμοια
<φρασίζωον>· διασκεπτόμενον εἰς ζωήν
*<φράσμων>· προσέχων
*<φράσασθαι>· φρασθῆναι, συνιέναι
<φράσις>· λέξις. διάλογος. ἑρμηνεία. <Φράσις> δὲ γένος Ἀθήνησι
<φρασσάμενος>· σκεψάμενος, νοήσας, λογισάμενος
<φράσσεται>· ἀσφαλίζεται. πληροῦται. ἀντέχεται
<φράσον>· εἰπέ, λέξον. ἑρμήνευσον
<φρασσόμεθα>· βουλευόμεθα. εἴπομεν
<φραστῆρες>· μηνυταί
<φραστύς>· σκέψις, ἔννοια. βουλή. φράσις. [καὶ <φράτωρ>· ἀδελφός]
<φράτορας>· τοὺς τῆς αὐτῆς μετέχοντας φρατρίας, συγγενεῖς
<φράτορσιν>· ἑταίροις, συμμάχοις
<φραχθέντες>· ἀσφαλισάμενοι ἑαυτούς
<φρέαρ>· πηγή, λάκκος
<φρέαρ ὀρύττειν>· σκιοθ(η)ρεῖν· οἱ γὰρ ἀπὸ τῶν μαθημάτων εἰώθασι

τὰς μεσουρανήσεις λαμβάνειν καὶ σκιοθηρεῖν ἐκ τῶν φρεάτων

<Φρεάριοι>· δῆμος τῆς Λεοντίδος φυλῆς
<φρεάτεια>· τὰ βαθέα ὀρύγματα
<φρεατοτύπανα>· ὄργανά τινα παρὰ Πολυβίῳ
<φρείατα>· φρέατα
*<φρεναπατᾷ>· χλευάζει
<φρεναρτίους>· φρενήρεις
[<φρέναι>· ἔννοιαι, φρονήσεις]
*<φρένας ἐΐσας>· ἴσας φρένας, οἷον ἡρμοσμένας, συμφώνους
[<φρενεῖν>· φρονεῖν διδάσκειν]
<φρεμπάρωσις>· βλαψίφρων
<φρένες>· μέρος τι τῶν ἐντοσθίων τὸ ὑπὸ τῷ ἥπατι κείμενον, τὸ διά-

φραγμα τοῦ στήθους

<φρενήρης>· ἀ(ρ)τίφρων
<φρενοβλάβεια>· ἡ τῶν φρενῶν βλάβη
<φρενί>· διανοίᾳ
<φρενοκλοπεῖ>· ἐξαπατᾷ
<φρενὸς ἔκστασις>· ὁ εἰς ἑαυτὸν μὴ ὤν ....
<φρενοῦν>· φρονεῖν διδάσκειν, νουθετεῖν
<φρενοῦται>· νουθετεῖται
<φρενώσας>· παραλογισάμενος, ἀπατήσας
<φρενώσει>· νουθετήσει
<φρενωτήριον>· παραίνεσις
<φρεσί>· διανοίαις
<φρεσὶν ὁρμαίνοντα>· διανοούμενον
<Φρεωρύχοι>· γένος Ἀθήνησιν. ἢ οἱ τὰ φρέατα ὀρύσσοντες
*<φριμεῖται>· φριμάσσεται
*<φρίν>· φρένα, διάνοιαν, γνώμην
*<φρίζει>· φοβεῖται
<φρήτηρ>· ἀδελφός
<φρητία>· στόμα φρέατος
<φρήτρα> καὶ <φρήτρη>· φρατρία, συγγένεια, πατρικὴ γενεά. καὶ στιβά-

δες. καὶ συσσίτια

<φρίκα>· λεπτοκυμία, ἡ ἀρχὴ τοῦ κύματος
<φρίκες>· χάρακες
<φρίκη>· ψῦχος, τρόμος
<φρικνόν>· φρικαλέον, δεινόν, φοβερόν
<φρικτόν>· φρικῶδες, φοβερόν, πάνυ δεινόν
<φρικωδέστερον>· φοβερώτερον
<φριμάσσεται>· σκιρτᾷ. ἐπεγείρεται
*<φρυᾶται>· βριμμένα
<φρίξ>· ἡ ἐπιπολῆς ἀνωμαλία τοῦ κύματος, ἢ ὁ ἐπιπολάζων τῷ κύματι

ἀφρός, ὅταν ἄρχηται ἄνεμος πνεῖν

<φρίξας εὐλόφῳ ς(φ)ηκώματι>· ἀντὶ τοῦ ἀναφὺς ἄρτιος
<φρῖξαν ἔθειραν>· ὀρθὴν ἔστησαν τὴν τρίχα
<φριξολόφος>· ὀρθοχαίτης
<φρίσσει>· διεγείρεται, ἐξορθοῦται. δέδοικε, τρέμει
<φρίσσει νῶτον>· τὰς τρίχας ὀρθοῖ τοῦ νώτου, ἤγουν ἐγείρει
<φρίσσει>· φοβεῖται, δέδοικεν
<φροίμια>· προοίμια, προῤῥήσεις. Ἀττικοί
<φρόκλος>· περίπολος
<φρονεῖν>· νοεῖν, διανοεῖσθαι
<φρονέω>· φρονῶ, διανοοῦμαι
<φρονέων>· φρονῶν, διανοούμενος
<φρόνημα>· βούλημα, θέλημα
<φρόνιμος>· σοφός, διανοητής
<φρονηματισθείς>· ἐπαρθεὶς τῷ φρονήματι
<φρόνιν>· φρόνησιν. τὴν καταφρόνησιν ἐκδεκτέον, οὐ τὴν λείαν, ὥς τινες
<φρόνις>· φρόνησις. βουλή. διάνοια
*<φρόνησις ἀκριβής>· νοῦς πράττων καλῶς
<φροντίζει>· μεριμνᾷ
<Φρόντις>· ὄνομα τοῦ κυβερνήτου Μενελάου·

Φρόντιν Ὀνητορίδην

<φροντισταί>· φιλόσοφοι
<φροντιστήριον>· διατριβή. καὶ τὸ οἴκημα Σωκράτους. καὶ τὸ σχο-

λ(ε)ῖον. καὶ μοναστήριον

<φρονῶ>· σωφρονῶ
<φροῦδα>· ἀφανῆ, ἄφαντα. [φρυγανώδη]
<φροῦδος>· πρόοδος, ἐξ οὗ τὸ οὐκ ἔρχεσθαι δηλοῦται. οἱ δὲ ἐληλυθώς,

ἔκδημος, ἀφανής

<φροῦδον>· ἄρδην, παντελῶς ἀφανές, οὐ κεχωρηκός, ἔρημον
<φροῦδον>· τὰ αὐτὰ ........
<φρουρά>· φυλακή. στρατός
<φρουρεῖ>· φυλάττει, ἢ προφυλάττει
<φρούριον>· προφύλαγμα, προφυλακτήριον
<φρουρός>· φύλαξ, σωματοφύλαξ
<φρύαγμα>· ἔπαρσις, μετεώρισμα, ὑπερηφάνεια
<φρυάσσεται>· ἐπεγείρεται, μεγαλοφρονεῖ, γαυριᾷ
<φρυάττεται>· ἐπαίρεται
<φρύγανα>· ὕλη λεπτὴ καὶ ξηρά
<φρύγετρον>· ξυλήφιον, ᾧ κινοῦσι τὰς πεφρυγμένας κριθάς
<φρυγία>· ἡ φρύγουσα
<φρυγίνδα>· παιδιᾶς εἶδος διὰ κυάμων
<φρύγιον>· ξύλον ξηρόν
<Φρύγιον ἱστόρησον>· πέπαιχεν Ἐπίχαρμος ἐν Κωμασταῖς ἐπικενώ-

μενος

<φρύγιος>· ξηρός
<φρυκτά>· ξηρὰ ἰχθύδια εὐτελῆ
<φρυκτός>· μάντις. κλῆρος, σύμβολον. πυρσός
<φρυκτὸς δελφίς>· κλῆρος. ἐχρῶντο δὲ τοῖς κλήροις μαντευόμενοι ἐν

Ὀλυμπίᾳ

<φρυκτωρία>· πυρκαϊά, πυρσεία, λαμπάς, καῦσις
<Φρυνίχου πάλαισμα· ἐκφεύγειν τὰ Φρυνίχου κακά>
<φρῦνος>· βάτραχος ἢ παχύς
<Φρυνώνδας>· πονηρούς
<Φρύξ ἢ Φρύγιος>· ἀπὸ Φρυγίας ἐθνικόν
*<φρουρεῖ>· στρατεύεται
*<φρυγά>· φυγή, τροπὴ εἰς φυγάς
<φρῶν ἢ φρονοερῶν>, γυναικῶν
<φῦ>· ἔφυ. ἐφήψατο
*<φυγάς>· ἐξορίας
<φυαῖς>· φύσεσι
<φυγήν>· φεῦξιν
*<φρυγμόν>· καῦσιν
<φυγόσκειν>· φεύγειν
<φύει>· γεννᾷ
<φύεσθαι>· βλαστάνειν
<φύζα>· φυγή. φόβος, ἀθυμία, δειλία
<φυζακινή>· δειλή
<φυζακινός>· δειλός. φυγάς. [δειλός]
<φυζάναι>· φυγεῖν, δειλιάσαι
<φύζηλος>· δειλός, φυγάς
<φυή>· φύσις σώματος, ἡλικία
[<φύημα>· κόπρος]
<φυῆς>· φύσεως. [καὶ ἡ τοῦ σώματος ὑπόστασις
<φύκα>· σχέτλια, οὐκ ἀνεκτά
<φύκει>· εἶδος κομμωτικὸν γυναικεῖον
<φυκία>· θαλάττια βρύα
<φυκιόεν>· φυκία ἔχον. οἱ δὲ πορφύρεον, βαθύ
<φυκιοχαίτην>· ψαφαροχαίτην
<φῦκος>· τὸ προσβρασσόμενον ἀπὸ τῆς θαλάσσης τῇ γῇ, ὅπερ ἔνιοι καὶ

πράσον καλοῦσι. καὶ ἀκρωτήριον Λιβύης. ἢ βρύα, ἢ φλακτά.

<φυκτά>· φευκτά
[<φυκτῆρες>· φύλακες]
*<Φυλιστιείμ>· πίπτον ποτίματι, ἤγουν μέθῃ
<Φυκοῦντα>· Φυκοῦς ἀκρωτήριον περὶ τὴν ἀρχὴν τῆς Λιβύης, καὶ πο-

λίχνιον ὁμώνυμον

<Φυλάδα>· ἡ Ἑκάτη
*<φῦλα>· ἔθνη. συγγενικὰ γένη
*<φῦλα θεοῦ>· ἔθνη θεοῦ
<Φυλακή>· φρουρά, εἱρκτή. τήρησις ἐντολῶν. πόλις Θεσσαλίας. ὀξυτό-

νως δὲ ἀγρυπνία

<φύλαξ>· φυλακτήρ
<φυλακτῆρες>· φύλακες
<φυλακτηρία>· παννυχίς
<φυλαρχία>· πομπή τις
<φύλαρχος>· φυλῆς ἄρχων
<φύλαρχον>· χορήγιον
<φυλάς>· τὰς κατοικίας, ἀποχωρήσεις. καὶ τὰ τετράποδα
<Φυλάσιοι>· οἱ ἐκ τοῦ δήμου. καλεῖται δὲ οὕτω καὶ φυλή τις
<φυλάσσειν>· ἐπιτηρεῖν. ἄλλοι <δῶμα φυλασσέμεναι>
<φυλατός>· ἡ λέξις παρὰ Βλαίσῳ. σημαίνει δὲ ᾠδήν
<φυλέτης>· ἐκ τῆς (αὐτῆς) φυλῆς, ὅ ἐστιν ὁμόφυλος
<Φυλείδης>· Φυλέως παῖς ὁ Μέγης
<φυλ[ε]ίης>· Φυλία ἐστὶν εἶδος ἀγριελαίας, ἄλλοι συκῆς, οἱ δὲ εἶδος

δένδρου ὅμοιον πρίνῳ

<Φυλή>· τόπος τῆς Ἀττικῆς οὕτω λεγόμενος
*<φυλίη>· ἀγριελαία
<φυλή>· τάγμα, μέρος πόλεως
<φύλλα>· τὰ τῶν δένδρων
<φυλλάδες>· οἱ ξηροὶ κλάδοι καὶ φύλλα ἔχοντες
<φυλλάς>· ξηρὰ δάφνη ἔχουσα φύλλα
<φυλλεῖα>· τὰ τῶν λαχάνων ἃ προστιθέασι τοῖς ὠνουμένοις ἕωλα καὶ

φαῦλα

<φυλλιᾶν>· τοπάζειν
<φυλλιάς>· ἐκ λαχάνων ὑπότριμμά τι σκευαζόμενον. ἐκαλεῖτο δὲ <θρῖα>
<Φυλλί[α]δαι>· γένος ἰθαγενῶν
*<φύλλιον>· πέταλον. ἢ τὰ ἐκ τῆς γῆς ἄνθη
*<φυλλεῖν>· ἀδολεσχεῖν
*<φύλλες>· ἀλώπεκες
<φυλλίδες>· τὰ τῶν ἀνθῶν, ἅ τινα <φύλλα> ἐκάλουν
<φυλλίναι>· ἀγῶνες, ἐν οἷς μὴ ἐτίθετο ἀργύριον, ἀλλὰ στέφανοι μόνοι.

καὶ εἶδός τι κυκεῶν(ος)

<Φυλλίς>· ἡ Σάμος τὸ πάλαι
<φυλ[λ]οβασιλεῖς>· ἐκ τῶν φυλ[λ]ῶν αἱρετοί, οἱ τὰς θυσίας ἐπιτε-

λοῦντες

<φυλ[λ]οκρινεῖν>· τὰς φυλὰς διακρίνειν
<φυλοκρινο(ῦ)μαι>· ἐν τῇ φυλῇ διακρίνομαι
<φῦλον>· ἔθνος, γένος
<φύλοπις>· πόλεμος, μάχη
<φῦμα>· ψώρα, ἢ ἕτερον φῦμα
<φύματα>· ψυδράκια, ψῶραι
<φύντων>· γεννηθέντων
<φύξαι>· φύξειν. φυγεῖν
<φύξηλιν>· φυγάδα, δειλόν, φυγοπόλεμον
<φυξήλιδας>· δειλούς
<φυξήλιον>· φυγαδικὸν <βίον>
*<φυξῆ>· φυγῆ
<φυξίμηλα>· δένδρα τὰ διὰ ὕψος ἐκπεφευγότα ἐσθίεσθαι ὑπὸ τῶν

βοσκημάτων

<φύξις>· φυγή
<φυομένας>· γεννωμένας
<φύος>· φύτευμα, γέννημα
<φύππαξ>· ὅπερ ἡμεῖς <βόμβαξ>
<φύραμα>· ζύμη. σπέρμα. ἢ ζημία
<φυρᾶν>· ζυμοῦν. ταράσσειν τὰ ἄλευρα
<φυραυτίς>· ὃ ἡμεῖς φύραν
<φυρδήσκια>· σκωλήκια
<φύρδην>· ἀτάκτως, συγκεχυμένως, ἀναμίξ
<φύρει>· μολύνει. μαλάσσει. μιγνύει
<φύρεσθαι>· μίγνυσθαι
<φυρκηλίτοι>· τειχήρεις
<φύρκος>· τεῖχος
<φῦρμα>· κόπρος, ῥύπος
<φυρμᾶται>· πτάρνυται
<φυρμός>· μολυσμός, ῥύπος, μίασμα
<φυροῖ>· μολύνει, ῥυποῖ
*<φύρακες>· ἐλαφροί
<φύρσω>· μολυνῶ
<φυρτήτης>· οἶνος
<φυρτίζεσθαι>· τὸ παίζειν συνεστραμ(μ)ένοις φυροῖς τοῖς ἱματίοις
<φυρτοῖσιν>· εἰκαίοις, συμπεφυραμένοις. [οἱ δὲ ἄλφιτα οἴνῳ δεδευμένα].

συμπεφυρμένοις

<φύς>· γεννηθείς. βλαστήσας
<φῦσα>· φαρέτρα. καὶ ἰχθῦς ποιὸς ἐν τῷ Νείλῳ γενόμενος. οἱ δὲ τὸ

πνεῦμα καὶ ὁ ἀήρ. ἢ ἀσκός

<φυσᾷ>· πέπρηται. ἐπήρτηται
<φυσακτήρ>· ἄρτος ποιός τις ποπανώδης
<φυσαλλίδες>· φυσητήρια. αὐλοί
<φύσας>· γεννήσας. ἢ τοὺς ἀσκοὺς πληρώσας
<φύσασθαι>· γεννῆσαι
[<φυσγετός>· συρμός.] [φύσει δὲ σκληρόν]
<φύσει>· βλαστήσει, ἀληθῶς φύει
<φυς[ς]ητήρ>· ὁ τῶν κητωδῶν ἰχθύων αὐλός
<φύσιγγος>· εἶδος σκορόδου. ἄλλοι δὲ σκορόδων κεφαλίδας. [καὶ οἱ

πρόλοβοι τῶν ὀρνίθων. καὶ τὰ ἐν ταῖς κνήμαις ἐγκαύματα

<φυσίζοος>· (ἡ τὰ) πρὸς τὸ ζῆν φύουσα
<φυσικῇ ποιότητι>
*<φυσίωσις>· ἔπαρσις, ὑψηλοφροσύνη
<φυσιολογεῖ>· περὶ φύσεως διαλέγεται
<φυσιολογία>· λόγοι φύσεως ἐξαγγελτικοί
<φυσίον>· τὸ καθήλιον
<φυσιούμεθα>· ἐπαιρόμεθα, τυφούμεθα
<φυσιόων>· φυσιῶν, ἀσθμαίνων, πνευστιῶν
<φύσις>· γένος. οὐσία. προαίρεσις
<φυσίφρονες>· πεφυσημένοι τὰς φρένας, μάταιοι
<φύσκων>· γάστρων, παχύς
<φύσκη>· κοιλία, καὶ τὸ παχὺ ἔντερον
<φυστὴ μᾶζα>· ἄτριπτος
<φυταλιαῖς>· κήποις. [ἢ ταῖς γονίμαις καὶ φυτευτικαῖς]
<Φυταλίδαι>· γένος παρὰ Ἀθηναίοις
<φυταλίζειν>· φυτεύειν. πλησιάζειν
<φυταλιῆς>· κήπου, δενδροφόρου γῆς
<φυταλμίοις>· φυτευτικοῖς, γονίμοις
<φυτάλμιος Ζεύς>· συγγενής, ἢ ζωογόνος
<φυτάλμιοι>· ὁμοίως πληθυντικῶς
<φυτεύει>· κατασκευάζει. γεννᾷ
<φυτηκόμος>· σύνδε(ν)δρος τόπος
<Φύτιος>· ἥλιος. ἢ Ζεύς
<φύτλη>· γέννα, γένεσις, γένος
<φύτορες>· γεννήτορες
<φυτοσμῶν>· φεύγων
<φυτοῦ>· φύματος
<φύτρα>· φύσις. οἱ δὲ φυτήρια
<φῦ χειρί>· ἐμπεφυκότως λαβοῦσα τῇ χειρί
*<φύ.νται>· γεννῶνται
<φυῶς>· φύσει
<φῶ>· εἴπω
<φώγειν>· φρύγειν
<Φῶγος>· ......
<φωΐδες>· τὰ πρὸ πυρὸς ἐν σώματι γινόμενα ἐκφυσήματα. οἱ δὲ τὰς

φλυκταίνας

<φώκη>· ζῶον θαλάσσιον
<Φωκαεῖς>· ὄνομα ἔθνους. καὶ τὸ κάκιστον χρυσίον
<φωκίων>· ὄρνις ποιός
<φῶκος>· κῆπος θαλάσσιος ὅμοιος δελφῖνι
<φωλάδες>· ἐμφωλεύουσαι
<φωλάδι>· ἐμφωλευούσῃ
<φωλάζει>· ἐμφωλεύει
<φωλαΐδες>· ὀστράκινά τινα βρωμώδη
<φωλεόν>· διδασκαλεῖον. ἢ οὗ τὰ θηρία κοιμᾶται. ἢ οὗ χορεύουσι καὶ

διδάσκουσιν. οἱ δὲ σπήλαιον

<φωλεύει>· οἰκουρεῖ, κρύπτε(τα)ι
<φωλητηρίοις· φωλητήρια> καὶ <φωλεαὶ> τῶν θ[ε]ιας(ωτ]ῶν καὶ

συνόδων οἶκοι

<φωλητήρ>· ὁ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ καθεζόμενος ἀεί
<φωλίς>· ἰχθῦς ποιός
<φῶμεν>· εἴπωμεν
<φωνασκεῖ>· φωνὴν ἀποτελεῖ, ἢ φωνῆς ἐπιμελεῖ
<φωνεῖ>· λέγει
<φωνή>· ἡ τοῦ ἀνθρώπου
<φωνήεις>· λαλῆσαι δυνάμενος
<φωνήσας>· εἰπών, λέξας
*<φωνεῖ>· λαλεῖ, λέγει
<φῶντα>· λάμποντα
<φώρ> καὶ <φῶρας>· κλέπτας, λῃστάς. κατασκόπους, πληθυντικῶς καὶ

ἑνικῶς

<φωρά>· κλοπή
<φωρᾷ>· ζητεῖ
<φωραθείς>· εὑρεθείς, φανείς
<φωραθῆναι>· γνωσθῆναι, (ἐ)λε(γ)χθῆναι
<φωρᾶν>· τὸ τὰ κλεψιμαῖα ζητεῖν. καὶ <φωριᾶν. Φώρην> δὲ τὴν

ἔρευναν

<φωράσαντες>· εὑρόντες <τὰ καλά
φωράσας>· ἐλέγξας
<φωρά(σε)σθαι>· ἐλεγχθήσεσθαι
<φωριαμός>· κιβωτός. "<(φ)ωριαμῶν> ......."
<φώριον>· κλέμμα. καὶ θρόνου εἶδος
<φώριος>· εἶδος μελίσσης
<φῶρος>· κατάσκοπος
<φωρυτόν>· συρφε[ρ]τόν. ἢ φρυγάνων σωρός. ἢ βόρβορος καὶ ἀκαθαρ-

σία. καὶ χόρτος τῆς γῆς

<φῶς>· τὸ ὁρώμενον τὸ παρὰ τοῦ θεοῦ δημιουργηθέν. καὶ τὸ πῦρ. καὶ

ἡ χαρά. ὀξυτόνως δὲ ὁ ἄνθρωπος

<φῶσαι>· φῶξαι, φρύξαι, θάλψαι
<φώσκει>· διαφαύει
<φωστήρ>· θυρίς
<φωσφόρεια>· ἑορτή
<φωσφόρος>· φωτοδότης, λαμπρὸς ἀστήρ
<φώς[ς]ων>· τὸ λινοῦν ἅρμενον
<φῶτα>· ἄνθρωπον. ἢ ὄμματα καὶ θυρίδες
<φωταγωγός>· ὁ τὸ φῶς φέρων
<φῶτας>· ἄνδρας, ἀνθρώπους
<φῶτας ἐννέα>· ἄνδρας ἐννέα
<φῶτε>· ἄνδρες, δυϊκῶς
<φωτί>· ἀνδρί
<φῶτες>· ἄνθρωποι, ἄνδρες
<φωτεύει>· γεννᾷ
<φωτία>· λαμπρία. καὶ ὄμματα
<φῶτιγξ>· [αὐγή.] σῦριγξ. λώτινος αὐλός, [ὡς] εἶδος σάλπιγγος
<φώτιον>· προσφιλές, ἡδύ
<φωτισμός>· αὐγὴ [τηλαυγές, καταυγάζον
<φωτολόγιον>· τυφλόν. νεκρόν
<φωτῶν>· ἀνδρῶν
<φωτός>· ἀνδρός
<φωτός>· ἡμέρας
<φώψ>· φάος