Γλώσσαι/Υ

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γλώσσαι
Συγγραφέας: Ησύχιος
Υ


<ὕαινα>· τετράπουν ζῶον. καὶ ἰχθῦς
<ὑακίζει>· οἱ εἰς τὰ αὐχένια
[<ὑακίζει>]· βρέχει ἢ <ὑετίζει> ἢ ὕει
*<ὑακίνθινον>· ὑπομελανίζον, πορφυρίζον
<ὑακίνθια>· ἑορτὴ ἐν Λακεδαίμονι .......
<Ὑακινθίδες>· ἐπώνυμοι [Ἀπόλλωνος] ἀπὸ Ὑακίνθου
<ὑάκινθος>· πόας εἶδος τὸ ὑακινθόκομον [τὰ ὑακίνθια]. εἴρηται δὲ ἀπὸ

τοῦ Ὑακίνθου

*<ὑακινθίνῳ>· τῷ ὑακίνθῳ. ἔστι δὲ ἄνθος μέλαν καὶ μαλακόν
<ὑάλε(ο)ν>· λαμπρόν, ὑαλίζον
<ὑάλεται>· σκωληκιᾷ
<ὑάλη>· ὕαλος. βόμβυξ. σκώληξ
[<ὑαλίης ἢ ὑαλιεύς>· εἰκαῖος. βλοσυρός]
<ὑάλικος κώμη>· Διονύσιος
<ὑαλκάδαι>· χορὸς παίδων. Λάκωνες
<ὑαλόεν>· διαφανές, λαμπρόν
<ὑαλο(ῦ)ν>· λαμπρόν. πρᾶον. [ἢ λίθος τίμιος
<ὕαλος>· ὕελος. [βόρβορος]
<ὕαμα>· βάθος
<Ὑάμπολις>· πόλις Φωκίδος
<ὑανέοος>· εἰκαῖος. βλοσυρός, χαλεπός. ὕπτιος
<ὑανεῶς>· τὰ αὐτά
<ὑανία>· τύρβη, μάχη, ὕβρις, ἀγερωχία
<ὔαξ>· πηδάλιον. ὁδηγός
<Ὑαργίδες>· αἱ εὐειδεῖς Βάκχαι αἱ Ἀργεῖαι
<ὑάσιν>· υἱοῖς
<ὑββάλει>· ὑπερτίθεται, ὑποβάλλει
<ὑβ[β]αλής>· καταφερής, λάγνος
<Ὕβλα>· πόλις Σικελίας
<Ὑβλήτης>· μάντις
<ὑβ[λι]όν>· τὸν κυρτόν, καμπύλον, γυρόν. οἱ δὲ ὑβός, κυρτός. [ὑβρι-

στής]

<ὕβρεις>· τραύματα, ὀνείδη
<ὑβρίς>· ὄρνεον νυκτερινόν
*<ὕβρεως>· τῆς ὕβρεως
<ὑβριστής>· ὑπερήφανος, ἀγνώμων
<ὑβριστοδίκαι>· οἱ μὴ θέλοντες εἰσάγειν τὰς δίκας παρὰ Ἀττικοῖς
<ὑβώματα>· κυρτώματα
<ὕγγεμος>· συλλαβή. Σαλαμίνιοι
<ὑγυλόν>· ὑγιές
*<ὑγρόν>· μαλακόν
<ὑγιᾶ>· σῶον. νεαρόν. Κρῆτες
<ὑγίεια>· ἄλφιτα οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ πεφυραμένα. καὶ πᾶν τὸ ἐκ θεοῦ φε-

ρόμενον, εἴτε μύρον, εἴτε θαλλός. ἢ ὑγίεια

<ὑγιής>· τέλειος, σῶος
<ὑγιοῦν>· τὸ σα[ῤῥ]οῦν. καὶ τὸ θεραπεύειν
<ὑγιῶς>· ὀρθῶς, σώως, ὁλοκλήρως, ἐῤῥωμένως, καὶ εἴ τι ὅμοιον
<ὑγλιῆναι>· φυσῆσαι
<ὑγρὰ κέλευθα>· θαλασσία ὁδός, καὶ ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν
<ὑγρίην>· τὸ οὖρον. Διονύσιος
<ὑγρὸν ἀέντων>· μαλακῶς πνεόντων
<ὑγρὸν ἔλαιον>· [ὁ καταφερής] διὰ τὸ εἰς ἄνεσιν ἄγειν τὸ σῶμα, ἢ

ὅτι πάντων τῶν ὑγρῶν ὑγρότατόν ἐστι τὸ ἔλαιον. πᾶσι γὰρ τοῖς ὑγροῖς ἐπιπλεῖ βαλλόμενον τὸ ἔλαιον

<ὑγρός>· ὁ εὐκαταφερὴς εἰς ἡδονάς
<ὑδαλίς>· ὑδρωπιῶν
<ὑδάν>· ἀγορασθεῖσαν
<ὑδαρι(ᾷ)>· ὑδρωπιᾷ
<ὑδατίδες>· σταγόνες
<ὑδατοτροφέων>· ὑπὸ ὕδατος αὐξομένων ἢ τρεφομένων
<ὑδέουσιν>· ὑμνοῦσιν
<ὕδερον>· τὸν ὕδρωπα
*<ὑδαρές>· τὸ ὑδαρόν
<ὑδ(ε)ρῶν>· ὑδρωπιῶν
<Ὕδη>· πόλις τῆς Λυδίας
<ὑδεῖν>· ὑμνεῖν, [αἰδεῖν] ᾄδειν, λέγειν
<ὕδης>· συνετός, ἢ ποιητής
<ὕδναι>· ἔγγονοι, σύντροφοι
<ὑδνεῖν>· τρέφειν, κρύβειν. αὔξειν
<ὕδνης>· εἰδώς, ἔμπειρος
<ὑδνόφυλλο(ν)>· ἡ ἐπὶ τοῖς ὕδνοις φυομένη πόα
<Ὕδρα>· νῆσος εὐτελὴς Δολόπων. καὶ θηρίον πολλὰς ἔχον ὄφεων ὄψεις,

πολυκέφαλον

<ὕδος>· ὕδωρ
*<ὑδραλής>· μετάβολος
<ὕδρα>· ὁ ὕδρος ὄφις. οἱ δὲ τὸν χέρσυδρον
<ὑδράν.>· εἰς θυσίαν ἀκραιφνές. Ῥίνθων
<ὑδράνη>· τὸ ἀκραιφνὲς καὶ καθαρόν
<ὑδρανός>· ὁ ἁγνιστὴς τῶν Ἐλευσινίων
*<ὑδραλής>· ὄφις ὕδατος
<ὑδρεύειν>· ποτίζειν. ἀντλεῖν
<ὑδρευσάμενος>· ἀντλήσας
<ὑδρεῦσαν>· ὕδωρ φέρουσαν, ἤγουν ὑδρευομένην
<ὕδρη>· ὁ ἔχις
<ὑδρήϊον>· ὑδρ[ε]ία
<ὑδρηλά>· ὑδατώδη
<ὑδρηλοί>· κάθυδροι, μαλακοί, ἔνυδροι, ὑδατώδεις
<ὑδρηλός>· τὸ αὐτό
<ὑδρηναμένη>· λουσαμένη, ἢ περιρ(ραν)αμένη, ἢ ὕδατι περιχεαμένη
<ὑδρήνασθαι>· λούσασθαι, περιῤῥάνασθαι
<ὑδρηχόες>· ἰχθύες
<ὑδριαφόροι>· μέτοικοι
<ὑδρίσκη>· ὑδρ[ε]ία
<ὑδροδόκοι>· λάκκοι
<ὑδρόμυλοι>· ὑδραλετία ἀπὸ ὕδατος
<ὕδρος>· ὄφις
<ὕδρου>· ὄφεως εἶδος
<Ὑδροῦσα>· ἡ Κέως οὕτως ἐκαλεῖτο
*<ὑδροχόας>· ἀμάρας
<ὑδροφόρια>· ἑορτὴ πένθιμος Ἀθήνησιν
<ὑδροφόρους>· ὑδροῤῥόους
<ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε>· διαλυθείητε καὶ ἀποθάνοιτε
<ὗεν>· ἔβρεχεν
<ὕει>· βρέχει. χειμάζει
<.ει>· ῥω.οιω.
<ὕελος>· ὕαλος
<ὕεν>· εὗρεν
<ὕες>· χοῖροι
<ὕεσι>· στολή. Πάφιοι
*<ὑελέψης>· ὑελο....
<ὑεστάκα>· ἱματισμός
<(υ)ετής>· ὁ αὐτοετής. Μαρσύας
<ὑετίς>· ὑδρίς. Ταραντῖνοι
<ὑετός>· ὄμβρος. δρόσος. ὕδωρ
<Ὑεύς>· Σαβάζιος
<Ὑή>· ἡ Σεμέλη ἀπὸ τῆς (ὕ)σεως. καὶ ὑὲ δειλέ
<Ὕης>· Ζεὺς ὄμβριος
<ὕησον>· σάλευσον
<ὕητα>· ὑστίς. Ταραντῖνοι
<ὑθλεῖν>· ληρεῖν, μωραίνειν
<ὕθλος>· φλυαρία, μωρία, ληρότης, φληναφία
<ὕθλους>· φλυάρους, μωρούς, λήρους
<υἷα>· υἱόν, τέκνον
<υἷας>· τέκνα, υἱούς
<ὑϊδεῖς>· υἱῶν υἱοί, ἔγγονοι
<ὑΐδες>· [θυγατέρες, ἢ] υἱῶν θυγατέρες
<ὑϊδῆν>· υἱοῦ θυγατέρα[ν]
<ὑϊδός>· ὁ τοῦ υἱοῦ υἱός
<υἱδοῦς>· ἢ υἱδεῖς. υἱῶν υἱούς
<υἱεῖς>· υἱοί
<υἱέος>· υἱοῦ, τέκνου
<υἱες Ἀχαιῶν>· οἱ Ἕλληνες περιφραστικῶς
<ὑιήν>· τὴν ἄμπελον. ἢ <υἱόν
υἱήω>· ποιὰ βοτάνη
<ὕιλη>· ὁμῆλος
<υἱόν>· ἀναδενδράδα
<υἱοθεσία>· ὅταν τις θετὸν υἱὸν λαμβάνῃ. καὶ τὸ ἅγιον βάπτισμα
<υἱοθετεῖ>· υἱοποιεῖ, οὐ φύσει, ἀλλὰ θέσει
<υἱωνεῖς>· υἱῶν υἱέες
<υἱωνοί>· υἱῶν υἱοί
<υἱωνός>· ὁ υἱὸς τοῦ υἱοῦ, ἔγγονος
<ὑκελόν>· ὑγιές
*<ὑλαγμό(ς)>· βοή
<ὕκος>· ἐρυθρῖνος
<ὑλάει>· θρυλλεῖ. ὑλακτεῖ. λέγει. θρηνεῖ
<ὑλάζεσθαι>· ξυλίζεσθαι
<ὑλακή>· ὑλαγμός, βοή
<Ὑλακίδης>· Ὑλάκου υἱός
<ὑλακόμωροι>· οἱ περὶ τὸ ὑλακτεῖν μεμορημένοι· ὅπερ ἐστὶν ἴσον τῷ

πεπονημένοι· οἱ βαρύφωνοι, ὀξύφωνοι

<ὑλακτηθέντων>· φλυαρηθέντων
<ὑλακτῶν>· μετὰ μανίας κράζων
<ὕλαον>· ὑλάκτουν
[<ὑλαλοῦν>· ὑλακτοῦν]
<Ὕλας>· κρήνας Κιανοί. καλοῦνται δὲ καὶ βαρβάρων γένος οὕτως
<ὑλάσασθαι>· ξύλα συναγαγεῖν
<ὕλασσα>· ἡ ξυλ(ε)ία, καὶ φρυγανισμός
<ὑλᾶται>· ἐστερήθη. ἀπέθανεν
<Ὕλη>· πόλις. δηλοῖ δὲ καὶ τὸ σύνηθες, καὶ ξύλα τὰ ἤδη κεκομμένα.

ἢ σύμφυτος τόπος, ἐξ οὗ ἀποτελεῖται τὸ ἔργον

<ὑλῆεν>· δασύ, ξυλῶδες
<ὑληέσσης>· συμφύτου, ἢ ὕλας ἐχούσης
<ὕλην>· κισσίαν. τὸν στέφανον
<ὑληρεύς>· νομεὺς ἐν ὕλῃ φυλάττων
<ὕλης μητέρα>· εἶδος σκώληκος, ὃ καλεῖται ὑλομήτρα. ἄλλοι δὲ βόμ-

βυκα

<ὕλιγγες>· λόγχαι
<ὑλίμη>· μάχη τίς
[<ὑλί.ροι>· τέκτονες]
<ὑλίτης>· οἴνου εἶδος
[<ὑλλεῖ>· θρυλλεῖ, λέγει]
<ὕλλει>· τὰ πρὸς κάσσωσι δέρματα
<Ὕλεες>· οἱ ἐν Κρήτῃ Κυδώνιοι
<ὑλίας>· τοὺς καρπατίμους τόμους
<Ὕλλος>· ποταμὸς Λυδίας
<ὕλογος>· στρατός. Περγαῖοι
<ὕλοι>· σπόνδυλοι
<Ὕλῳ ἰχθυόεντι>· ὄνομα ποταμοῦ ἰχθύας ἔχοντι
<ὑλομανής>· ὁ ταῖς ὕλαις χαίρων
<ὑλομήτρα>· εἶδος σκώληκος
<ὑλοτόμος>· ξυλοτόμος
<ὑλωρός>· ὕλην φυλάσσων
<ὑμά>· ὑμέτερα ......
<ὑμεδαπῶν>· τοῦ ὑμετέρου ἐδάφους
<ὑμέναιος>· γάμος. ἢ ᾠδὴ ἐπιγάμιος
<ὑμεναίων>· γαμικῶν ᾀσμάτων, μέλος ᾠδῆς
<ὑμένιον>· λεπτόν
<ὑμενῶδες>· λεπτόν, ἀεροειδές
<ὑμήν>· εἶδος ἐνδύματος. ὑμέναιος. ἐπίπλους. καὶ τὸ διαφανές. καὶ τὸ

τοῖς γαμοῦσιν ἐπαυλούμενον <ὑμέναιος>, ἀπὸ τοῦ ἡμήσης παιδός, ἢ ἀπὸ τοῦ ὁμοῦ ναίειν

<ὑμῆς>· ὑμετέρας
<Ὑμήττης>· ἐν Ὑμήττῃ ὁ Ἀπόλλων τιμώμενος
<Ὑμήττιος>· Ζεὺς παρὰ Ἀττικοῖς
<ὔμμε>· ὑμᾶς, ὑμεῖς. Αἰολικῶς
<ὔμμες>· ὑμεῖς, καὶ τὰ ὅμοια
<Ὑμμητός>· ὄρος Ἀττικῆς
<ὑμνεῖ>· εὐλογεῖ, ᾄδει
<ὑμνηπολείτω>· ὑμνείτω
<ὑμνίον>· τὸν ἀμόλγην Διονύσιον
<ὑμνοθέται>· ποιηταί
<ὑμνοθέτης>· ποιητής
<ὑμνοτήϊαι>· σύνοδοι τῶν ἐπ' ἔτος γεγαμημένων
<ὕμνος>· χρησμός
<ὕναν>· τὴν εἰρήνην
<Ὑνναρεύς>· Ζεὺς ἀπὸ τοῦ Ὑνναρίου ὄρους
<ὑννάς>· αἲξ ἀγρία
<ὑννή>· αἴξ. καὶ τὸ τοῦ ἀρότρου σιδήριον τὸ τέμνον τὴν γῆν. καὶ <ὕννις>

ὁμοίως

<ὕννος>· πῶλος ὁ ἐν τῇ γαστρὶ νοσήσας, πρὶν κυηθῆναι
<ὑντετράστιαν>· κατεαγέν. Σαλαμίνιοι
<ὕντωσε>· συμπαρῆσαν
<ὕξον>· βοήθησον
<ὑολλός>· τόπος συῶν βορβορώδης
<ὑοβότης>· συοβόσκης
<ὑομεμνία>· ἑορτή τις ἐν Ἄργει
<ὑομένη>· βρεχομένη
<ὕον>· ὅμοιον
<ὑός>· χοίρου
<ὑοσκυαμᾷς>· μαίνῃ, ἀπὸ τῆς πόας
<ὑοχαί>· τὸ βορβορῶδες ὕδωρ
<ὑπάγειν>· τὸ ἡσύχως πίνειν
<ὑπαγορ(ε)ία>· συμβουλία
<ὑπαγορεύουσι>· λαλοῦσιν
<ὑπάγορον>· κατὰ βίαν ὑπερήφανον
<ὑπαγωγεύς>· πρὸς πλίνθων οἰκοδομὴν πηλός
<ὑπαγωγή>· ὑποχώρησις
<ὑπάγων>· ὑπὸ δίκην ἄγων
<ὑπαί>· πρὸ τοῦ καὶ νῦν. <ὑπαὶ πόδα
ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε[ν]>· ὑπέβλεπεν
<ὑπαὶ δείους>· ὑπὸ τοῦ δέους
<ὑπαιδράσειαν>· ὑπόψειαν
<ὕπαιθα>· ἔμπροσθεν
<ὑπαίθριον>· ὑπὸ τὸν ἀέρα
<ὑπαικαλούσας>· ὑποτρεμούσας
<ὑπαιλίχαζε>· ἐκ πέτρας ὑποχώρει
<ὑπαινίττεται>· αἰνιγματωδῶς ἐμφαίνει
<ὑπαλευάμενος>· φυλαξάμενος
*<ὑπαΐξας>· ὑφορμήσας
*<ὑπαὶ πόδα>· ὑπὸ πόδα
*<ὑπαλύξαι>· ἐκφυγεῖν. ἐκκλῖναι
*<ὑπ' ἀνέρος>· ὑπ' ἀνδρός
*<ὑπ' ἀνθερεῶνος>· τὸν ὑπογένειον τόπον
<ὑπαντάξ[ας]>· ἐξ ἐναντίας, ἀντὶ τοῦ ὑπαντιάσας, συναντήσας
<ὑπαντιάζει>· ὑπαντᾷ
<ὑπ' ἀντιαίης>· ὑπὸ τῆς αἰσχρᾶς ἐξ ἐναντίας πολεμούσης
<ὑπάντλ[ε]ια>· χαλκᾶ ἀγγεῖα, κάδοι
<ὕπαντροι>· οἱ ὑπὸ τὸ σπήλαιον
<ὑπανύσθαι>· ὑπουργεῖν
<ὑπαπίει>· ὑποστρέφει
<ὑπ' ἀπειρίας>· ὑπὸ ἁμαρτίας
<ὕπαρ>· τὸ μεθ' ἡμέραν ὄναρ. ἐν ἡμέρᾳ. οἷον φανερῶς, ἐναργῶς, ἀλη-

θές

<ὕπαρ>· μεθ' ἡμέραν. ἀληθές
<ὕπαρνος ποίμνη>· ἄρνας ἔχουσα
<ὑπάργυρον>· τὸ κινάμωμον
<ὑπάρξας>· κατάρξας
<ὕπαρξις>· προγένεσις. ἡ οὐσία
<ὑπάρχει>· προκατάρχει
<ὕπαρχος>· οἰκονόμος. πολέμου στρατηγός
<ὑπάρχων>· πεφυκώς, ὤν
<ὑπαρχθεῖσαν>· προγεγονυῖαν
<ὑπασπισταί>· βοηθοί. ὑπηρέται
*<ὑπασπίδια προποδίζων>· ὑπὸ τὴν ἀσπίδα τιθεὶς τοὺς πόδας

καὶ οὕτως προβαίνων

<ὑπασπιστής>· βοηθός, δορυφόρος, ὑπηρέτης
<ὑπάτη>· ὑψηλή. δυνατή
*<ὕπατε κρειόντων>· βασιλεῦ βασιλευόντων
<ὑπάτη>· ὑπερτάτη, ἀνωτάτη. πλουσία
<ὑπάτμενοι>· δοῦλοι, ὑπουργοί
<ὕπατον μήστωρα>· τὸν ἐν τῷ βουλεύσασθαι σοφώτατον, οἷον πρῶτον
<ὕπατος>· ὑψηλός. ἔντιμος, πρῶτος, διαφέρων τῶν ἄλλων, ἐξοχώτατας
<ὑπ' αὐλήν>· ὑπ' οἶκον
<ὑπ' αὐλοῦ>· μετ' αὐλοῦ
<ὑπ' αὐνήν>· παρ' Ἑκαταίῳ. Φιλητᾶς
<ὑπαφήτορες>· ὑποτεταγμένοι
<ὕπαφρον>· τὸ μὴ φανερὸν ὕπαφρον λέγουσιν, ἄλλοι [τὸ] ὕπαφρον τὸ

ὑγρασίαν ἔχον ἐμφερῆ ἀφρῷ. ἔνιοι κρύφιον καὶ ὕπουλον τὸ ὕπαφρον

<Ὑπαχαιοί>· ὀνομαστικόν
<ὑπαχθέντες>· ὑποβληθέντες. πεισθέντες. ἀπατηθέντες
<ὔπεα>· τὰ ὀπήτια
<ὑπέασιν>· ἐληλύθασιν
[<ὑπεδείδεσκεν>· ὑπεβλέπετο]
<ὑπέγραψεν>· ἐχάραξεν, ἢ ἔγραψεν
<ὑπεδέσμευεν>· ὑπεξέκειτο
<ὑπέδυ>· [ὑπεισέλθοι] ὑπεισῆλθεν
<ὑπεζευγμένος>· ὑποτεταγμένος
<ὑπεζῶσθαι>· τὸ εἰς ἄνδρας ἐλθεῖν. Φιλητᾶς
<ὑπεζωσμένοι>· ἀναπείσαντες
<ὑπέθην>· [ἔμπροσθεν] ὑπεκθέμην
<ὑπέθεντο>· συνεβουλεύοντο
[<ὑπεθολιάσθην>· ἔμπροσθεν ἐκλείσθην]
[<ὑπεθόμησεν>· ὁμοίως]
[<ὑπεθρεῖ>· ὑπερέχει, ὑπερβάλλει]
[<ὕπεθρον>· ὑπὸ τὸν ἀέρα]
<ὑπ[ε]ιδό[ύ]μενοι>· ὑφορώμενοι
<ὑπείκει>· ὑπακούει. ὑποχωρεῖ, ὑποτάσσεται
<ὑπείκετε>· τὰ αὐτά
<ὑπειλημμένη>· ἀντ(ε)ιλημμένη
<ὑπειλημμένον>· ὑπονενοημένον. ὑπενηνεγμένον
<ὑπείνεχεν>· ὑπέβαλεν, ὑπεῖχεν
<ὑπεῖξά σοι>· ὑπεχώρησά σοι
<ὑπείξομαι>· ἥξω, ὑπονοστήσω. ὑποχωρήσω
<ὑπεὶρ ἅλα>· ὑπὲρ τὴν ἅλα, ὑπὲρ τὴν θάλασσαν
<ὑπείροχος>· ὑπέροχος, ὑπερέχων
<ὑπεῖχεν>· ὑπέβαλεν
[<ὑπ' ἐκ Διὸς αἶσαν>· παρὰ τὸ ἐκ Διὸς εἱμαρμένον]
<ὑπέκειντο>· ὑποκείμενοι ἦσαν
<ὑπέκθεσις>· ὑπόθεσις
<ὑπεκινοῦντο>· κατενοίγοντο, ἢ ἐπτοοῦντο
<ὑπέκλινεν>· ὑπέταξεν
<ὑπεκδράμω>· φ[ε]ύγω
<ὑπεκπροθέων>· ὑπεκτρέχων
[<ὑπέκτρενον>· τὸ ἔτρεμον]
<ὑπελθεῖν>· ὑπεισελθεῖν, ὑποδραμεῖν
<ὑπέλαιος>· γλοιός
*<ὑπέλαβεν>· ὑπεδέξατο
<ὑπελεῖν>· ὑπειλεῖν
<ὑπ' ἔμβρυον>· νεογνὸν βρέφος ὑπέβαλεν, ἵνα εὕρῃ ἀμέλξαι
<ὑπεμνήμυκεν>· ὑπομέμυκε, κλαίει, στενάζει, στυγνάζει
<ὑπ' ἐμοί>· ὑπὸ τὴν ἐμὴν ἐξουσίαν
<ὑπεμφαίνει>· φανεροῖ
<ὑπεναντίος>· ἐχθρός
<ὑπένερθεν>· ὑποκάτωθεν
<ὕπενες>· εἰς τετάρτην
<ὑπ' ἐνεσίῃσι>· βουλαῖς
<ὑπενηνεγμένον>· ὑποκείμενον
<ὑπενόθευσεν>· ὑπέφθειρεν
<ὑπενόστησεν>· ὑπέστρεψεν, ὑπεχώρησεν· <νόστος> γὰρ ἡ ὁδός
<ὑπεξέθαυτο>· ὑπεκέκαυτο
<ὑπεξέφερε>· προέτεινε, προεβάλλετο
<ὑπεξέφερον>· εἰς τὸ ἔξω ἔφερον
<ὑπεξαλέασθαι>· ὑπεκκλίνειν
<ὑπεξήκριζον>· ὕβριζον
<ὑπεξίει>· ὑπεξίσταται
<ὑπεξίσταται>· τὰ αὐτά
<ὑπεξίστησι>· μεθίστησι
<ὑπέπισα>· ὑπεπότισα
<ὑπεπόδισεν>· ἀνεπόδισεν
<ὑπέρ>· πρόθεσις. πολύ, πλέον, λίαν
<ὑπέρα>· ἐν τῇ νηὶ σχοινία τινά
<ὑπεραγασθείς>· ὑπερθαυμάσας
*<ὑπειρεσία>· ἡ τῶν ἐρεσσόντων καθέδρα
*<ὑπειλημμένον>· ὑπενενοημένον
*<(ὑ)περάγον>· διαφέρον
<ὕπερα[ε]>· σκώληκές τινες
<ὑπεραγοναστάς>· εἱμαρμένας κρόκας, οἷον ὑπερστήμονας
<ὑπεραίρεται>· ὑψοῦται
<ὑπεραέϊ>· ὑπεράγοντι κατὰ τὴν πνοήν
*<ὑπέρας>· τὰ σχοινία
<ὑπέρακμος>· μέγας
<ὑπὲρ ἅλα>· θάλασσαν
<ὑπεράλλα πέτηξ>· ὑπὲρ τὸ δέον
<ὑπεράλ(λ)εται>· ὑπερπηδᾷ
<ὑπεραλεῖται>· ὑπερπηδήσει
<ὑπεράλμενον>· ὑπεραλλόμενον
<ὑπερανάστης>· μετανάστης. μεταβάτης
<ὑπερανέστηκεν>· ὑπερβέβηκεν, ἐκ τοῦ <ὑπέρ> ἤτοι ὑψηλότερον
<ὑπέραντλα>· πολλά
<ὑπερασπίζω>· βοηθῶ, ἀντιλαμβάνω. καὶ <ὑπερασπιστής>· ἀντι-

λήπτωρ

<ὑπερασπιῶ>· προΐσταμαι
<ὑπέραυχος>· ὑπερήφανος
<ὑπερβάλλει>· ὑπερνικᾷ. ὑπερτίθεται. παραβαίνει. ἢ ἐπαναφέρει εἰς

συμβουλίαν

<ὑπερβᾶν>· ὑπερώαν
<ὑπέρβασις>· ὕβρις, ἀδικία. κόρος. ἁμαρτία. ὑπερηφανία. παράβασις

ὅρκων

<ὑπερβασίης>· ἀδικίας. ὑπερηφανίας
<ὑπερβατόν>· ὑπερβαινόμενον
<ὑπέρβιον>· ὑπεράγοντα τῇ βίᾳ. ὑπὲρ δύναμιν. πάνυ βιαίως
<ὑπερβλήδην>· ὑπεράγαν
<ὑπερβλύζει>· .......
<ὑπερβολή>· πολύ
<ὑπερβολία>· ὕβρις. κόρος
<ὑπεργμένων>· δοθέντων. προελθόντων
<ὑπεργύϊον>· ὑπέρμηκες, μέγα
<ὑπερδέα>· ὑπεραγόντως ἐνδεᾶ, ἢ ἐλάσσονα κατὰ δύναμιν·

ὑπερδέα δῆμ(ον) ἔχοντα

[<ὑπέρδεσμα>· ἐνέχυρα, ὑποδήματα]
<ὑπέρδικοι>· συνηγόροι οἱ τὸ δίκαιον ὑπερβαίνοντες
<ὑπερδειπνεῖ>· ὑπερτρυφᾷ
<ὑπερείδει>· στηρίζει
[<ὑπερείδει>· καταφρονεῖ]
<ὑπερειδούσης>· στηριζούσης
<ὑπέρειπε>· κατέβαλ(λ)εν, ἀπὸ τοῦ <ἐρείπειν
ὑπερείσατε>· στηρίξατε
<ὑπερεκστήξει>· ὑπερσταθήσεται
<ὑπερέκτισις>· ὑπεραπότισις
<ὑπερένεγκαν>· ὑψώθησαν
<ὑπερέλασις>· ὑπέρθεσις, ὑπερβολή
*<ὑπερένδοξος>· ἄγαν ἔνδοξος
<ὑπε(ρ)έξουσι>· μείζονες ἔσονται
<ὑπερέπτατο>· ὑπερίπτατο. ὑπερέδραμεν. ὑπερεπήδησεν
<ὑπέρεπτε>· ἤσθιεν. ὑπενεδίδου. ὑπέσυρεν
<ὑπέρευγε>· ὑπερκάλως
[<ὑπεριφερές>· μετεωροφόρον]
<ὑπερέσχεθε γαίης
ὑπερέσχεν>· ἀνέτειλεν
<ὑπερέσσεται>· περιέσται, κρατήσει
<ὑπερέχει>· ἄνωθεν ἐπιβάλλει. βοηθεῖ. διαφέρει, ὑπερβάλλει, ὑπεράνω

ἔχει

<ὑπερέχοντι>· ἐξουσιάζοντι
<ὑπερζέσας>· ἀναφλεχθείς
<ὑπερηγάσθη>· ὑπερεθαυμάσθη
<ὑπερηκόντισεν>· ὑπερέδραμεν
<ὑπερήκρισας>· ὑπεράγαν ἐπήδησας
<ὑπερήμεροι>· οἱ ἐν ταῖς καταδίκαις πρὸς ἔκτισιν ἡμέρας λαβόντες καὶ

μὴ διαλυσάμενοι

<ὑπερήμερος>· ἐκπρόθεσμος
<ὑπερηνορεόντων>· ὑπερηφάνων
<ὑπερήνωρ>· εὔψυχος, ἀνδρεῖος. ὑβριστής. ὑπερέχων. ὑπερήφανος. πα-

ράνομος. ἢ ὁ ὑπερέχων κατὰ τὴν ἀνδρείαν

[<ὑπερήπης>· ὑπὸ τῆς ὁρμῆς]
<ὑπερῆρτο>· κατεξανίστατο
<ὑπερήσει>· ὑπερβαλεῖ
<Ὑπερησία>· πόλις
[<ὑπερήσμασι>· στηρίγμασι]
<ὑπερήφανος>· ὑπεράφρων. ἀγνώμων
<ὑπερθεῖ>· ὑπερέχει. ὑποτρέχει, ἤγουν θέει
<ὕπερθεν>· ὑπεράνωθεν
<ὑπὲρ θεόν>· παρὰ τὸ θεῖον ἢ τὴν τοῦ θεοῦ γνώμην
<ὑπερθέοντας>· ὑπερτρέχοντας
<ὑπερθέσεις>· ἀναβολαί. ὑπερβάσεις
<ὑπερθορέονται>· ὑπερπηδῶσιν
<ὑπέρθορον>· ὑπερεπήδησα, ὑπερηλάμην
<ὑπέρθυμοι>· πρόθυμοι. μεγαλόψυχοι
<ὑπερθύριον>· ὁ ἐπάνω τῶν θυρῶν τόπος
<Ὑπερία>· ἡ τῶν Φαιάκων πόλις. καὶ κρήνη
*<ὑπερίον[τ]α>· ὑπὲρ ἡμᾶς ἰόντα ὁ ἥλιος, ἀπὸ τοῦ ὑπὲρ ἡμᾶς ἰέναι
<ὑπερίδῃ>· καταφρονῇ
<ὑπ(ερ)ικταίνοντο>· ἔνιοι ὑπὲρ δύναμιν, ἴκνουν ὑπερικνοῦντο διὰ τὴν

χαράν, ὅ ἐστιν ἐξετείνοντο

<ὑπεριπτία>· ἀγών τις παρθένων
<ὑπέριπτεν>· κατέσειεν
<ὑπερισχύουσαν>· ὑπερβάλλουσαν
<ὑπερίων>· τὸν ἐν τῷ ἀέρι, ἢ ὁ ἥλιος ἀπὸ τοῦ ὑπὲρ ἡμᾶς ἰέναι
<ὑπερκαταβαπτύουσαν>· ἀντὶ τοῦ ὑπερηφάνους λόγους ποιουμένους
<ὑπερκακεῖν>· ὃ νῦν <ἐκκακεῖν
<ὑπὲρ κάρα φοιτῶντα>· ὑπὲρ κεφαλῆς ἐρχόμενον
<ὑπερκείμενον>· ἄνω κείμενον
<ὑπέρκεισαι>· ὑπερβάλλεις
<ὑπερκείσθω>· ὑπερτεθείσθω
<ὑπὲρ κεφαλῆς>· ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς
<ὑπερκόμπως>· ὑπερηφάνως
<ὑπερκάϋστρα>· ἡ τῆς Ἀθηνᾶς ἱέρεια
<ὑπερκόσμια>· ὡς ἄγγελοι, καὶ τὰ μέλλοντα ὑπὲρ τὸν κόσμον
<ὑπερκυάνεον>· λίαν κυάνεον
<ὑπερκύδαντας>· ὑπερέχοντας τῇ δόξῃ, ὑπερενδόξους γενομένους
<ὑπερκυδέοντας>· λίαν ἐνδόξους
<ὑπερμαζᾷ>· ὑπερτρυφᾷ
<ὑπερμενέϊ>· τῷ ὑπεράγοντι κατὰ τὸ μένος, τουτέστι τῇ ἰσχύι ὑπερ-

κρατεῖ

<ὑπερμενής>· μεγάλην ἔχων ἰσχύν
<ὑπερμενέον(τα)>· ὑπερηφανοῦντα. ὑπερέχοντα τῇ δυνάμει
<ὑπέρμορα>· ὑπὲρ τὸ δέον, ὑπὲρ τὸ καθῆκον
<ὑπὲρ μόρον>· ὁμοίως
<ὑπερνεμεῖς>· ὑπερορᾷς
<ὑπερνήχεται>· ὑπερέχει, ὑπερβαίνει
<ὑπερνικᾷ>· ἀντιμάχεται
<ὑπέρογκον>· μέγα, ὑψηλόν, ὑπέρμετρον
<ὑπεροι(α)ζομένου>· ὑπερηφανευομένου
<ὑπεροιησάμενοι>· ὑπερηφανοῦντες
[<ὑπερόλβη>· κόρος. ὕβρις]
[<ὑπεροπεύει>· ψεύδεται]
[<ὑπεροπεύς>· ψεύστης.] ὑπερόπτης]
<ὑπεροπλίαις>· ὑπερηφανίαις, ὑπερφροσύναις
[<ὑπεροπλῆσαι>· ὑπερβῆναι, ὑπερπηδῆσαι]
<ὑπεροπλίσσαιτο>· νικήσειεν. ἢ ὑπερηφανήσειεν
<ὑπέροπλον>· ὑπὲρ τὸ δέον. ὑπερήφανον. ψευδές
<ὑπέροπτον>· μέγα, καὶ ὑπὲρ τὸ μέτρον, καὶ τὰ ὅμοια
<ὑπερορᾷ>· καταφρονεῖ, παραβλέπει
<ὑπερόριος>· ἐκτὸς τῶν ὁρίων
<ὑπέρου περιστροφήν>· παροιμία. λέγεται δὲ ἐπὶ τῶν τὰ αὐτὰ

ποιούντων καὶ μηδὲν περαινόντων

<ὑπερούσιος>· ἀγαπητός, πεφιλημένος
<ὑπερόφρυς>· ὑπερηφάνους
<ὑπέροφρυς>· ὑπέροπτος
<ὑπεροχή>· ἐξοχή, ὑπερβολή
<ὑπέροχον>· περισσόν. δεινόν. μεῖζον
<ὑπεροψία>· ὑπερηφανία, παρὰ τὸ τὰ ὑπὲρ αὐτὸν θεωρεῖν
<ὑπερπαθήσας>· πάνυ λυπηθείς
<ὑπερπηδῶν>· ὑπερθορών
<ὑπεῤ(ῥ)άγη>· διεῤῥάγη
<ὑπερσχεῖν>· ἀνατελσεῖν. ὑπερμαχῆσαι. βοηθῆσαι. σκεπάσαι
<ὑπέρσχες>· σκέπασον, καὶ τὰ ὅμοια
<ὑπερτάτην>· ὑψηλήν, ὑπερβαίνουσαν
<ὑπέρτατος>· μέγιστος. πρεσβύτατος. ἀνώτατος, ὑψηλότατος. εὐγενέ-

στατος

<ὑπὲρ τέγος>· ὑπεράνω τῆς στέγης
<ὑπερτεῖς>· Κρητικῶν πόλεων ἐπίθετα
<ὑπερτελής>· ὑπὲρ τὸ τέλος ἀφικομένη
<ὑπερτέλλοντες>· ἀνατέλλοντες
<ὑπερτέλλων>· ὑπερα(να)τέλλων, ὑπερφαινόμενος τῶν ἄλλων ἄστρων
<ὑπερτενῆ>· ὑπερανατείνουσα, ὑψηλή
<ὑπερτέρα>· ὑψηλοτέρα· οἱ δὲ νεωτέρα. ἢ πρεσβυτέρα. ἢ ἄροτρον
<ὑπερτερία>· τὸ ἄνωθεν τῆς ἁμάξης ἐπιτιθέμενον
<ὑπερτερίῃσι>· νεωτερισμοῖς. ὑπερηφανίαις
<ὑπερτερ[ε]ώτερος>· νεώτερος
*<ὑπέρτερον>· ἔσχατον, ὕστερον. νεώτερον. εὐγενῆ
(*)<ὑπερτερ[ε]ίη>· τὸ πῆγμα τῆς ἁμάξης
(*)<ὑπέρτερα>· κρέατα ἐκτὸς τοῦ σώματος πρὸς τὴν σύγκρισιν τῶν

ἐντός

<ὑπερτεροῦν>· δεσπόζον
*<ὑπερτῆρα>· τὸ τῆς ἁμάξης πῆγμα
<ὑπέρτεχνον>· σπουδαῖον
<ὑπερτοναίων>· ὑπὲρ τῶν ἄνω συνδεδεμένων καὶ διατετα[γ]μένων
<ὑπέρυθρος>· πυρακτής
<ὑπέρφασις>· ὑπερηφανία, μεγαλοῤῥημοσύνη
<ὑπερφέρεις>· ὑπερβά(λ)λεις
<ὑπερφερές>· μέγα ὑπὲρ φύσιν, ἢ ὑπεράγον
<ὑπέρφευ>· ὑπεράγαν
<ὑπερφίαλος>· ὑπερήφανος, ὑβριστής, παράνομος, ὑπερφυής. μεγαλο-

πρεπής. ἢ ἔκσπονδος

<ὑπερφλύζει>· ἀναῤῥεῖ, ἐκφυσᾷ
<ὑπέρφρονα>· ὑπερήφανον. ἀγνώμονα. ὑψηλόφρονα
<ὑπερφυᾶ>· ὑπὲρ φύσιν μέγαν
<ὑπερφυές>· ὑπερμέγεθες, μεῖζον
<ὑπερφύς>· ὑπεργεννηθείς
<ὑπερφυῶς>· ὑπεραγόντως
<ὑπερχειλές>· ὑπερμεμετρημένον
<ὑπερχειλῶν>· ὑπερμέστων
<ὑπερχέων>· ὑπερέχων
<ὑπέρχολος>· ὑπερβαλλόντως ὀργιζόμενος
<ὑπέρχρεως>· ὁ πολλῷ πλείω τῆς οὐσίας ὀφείλων
<ὑπερῶ>· ὑποβα[λ]λῶ. ἀντὶ τοῦ προερῶ <ὑπερῶ>
<ὑπερῴ(α)>· στόματος
<ὑπερῷα>· ἀνώγαια
<ὑπερώησαν>· ὑπ[ερ]εχώρησαν
<ὑπερώϊον>· ὑπερῷον, ἀνώγαιον οἴκημα
<ὑπερῷον>· ἀνώγαιον
<ὑπερώφθη>· παρώφθη
<ὑπεσάκκισεν>· ὑπήθει τῷ σάκκῳ. ἔνιοι πρόκοπτε
[<ὑπεσενεχίζετο γέα>· ὑπεκάμπτετο. ἐκινεῖτο]
<ὕπεσις>· ταπείνωσις, ἔνδοσις
*<ὑπέρβιος>· ὑπέωρος
<ὑπεσπληνισμένον>· ὑποπιασμένον. ἢ πεποικιλμένον
<ὑπέστη>· ὑπέσχετο
[<ὑπέτρεχον>· ὑπεράνω τοῦ πυρὸς εἶχον]
<ὑπέσταν>· ὑπέστησαν, ἐπηγγείλαντο
<ὑπεστειλάμην>· παρῃτησάμην
<ὑπεστόρεσται>· ὑπέστρωται, ἥπλωται
*<ὑπέχεσθαι>· ὑπερβάλλεσθαι
<ὑπεσχηκώς>· ὑποστάς
<ὑπέσχηται>· ἐπήγγελται
<ὑπέφηνεν>· ὑπέδειξεν, ἐφανέρωσεν
<ὑπεχάλκισα>· πρὸς χαλκοῦ ὑπεθέμην
*<ὑπ' εὐθείας>· ἐπ' ἴσης
*<ὑπεύθυνος>· ἔνοχος. ὑποκείμενος
<ὕπεχε>· ὑπόφερε. πάρεχε. ὑπόμενε
<ὑπέχει>· ὑπομένει. ὑφίσταται. δίδωσιν
<ὑπέχεται>· προμηθεῖται
<ὑπέχευεν>· ὑπέβαλλεν, ὑπέχυσεν
<ὑπηγάγετο>· ἠπάτησεν. [ὑπέμεινεν
[<ὑπηδόμενοι>· ὑφορώμενοι]
<ὑπηλάτων>· τῶν ὑπὸ ἐλάττων, ἔνιοι φύλλων
*<ὑπήλυθεν>· ὑπέδυ, ὑπεισῆλθεν
[<ὑπηλήφαμεν>· ἐνομίσαμεν]
<ὑπήλλαξεν>· ὑπεχώρει
<ὑπῆν>· ὑπῆρχεν
<ὑπήει>· ὑπομένει, ὑποφέρει
<ὑπήνας>· γενειάδας
<ὑπηνέμια ὠά>· τὰ δίχα τοῦ ὀχευθῆναι γεννώμενα
<ὑπηνέμους>· σκεπηνούς
*<ὑπηνέμιον ἄνεμον>· ὑετόν, καὶ τὰ ὅμοια
<ὑπήνη>· τὸ γένειον, ἤτοι πώγων. ἄλλοι μύσταξ, ἄλλοι ὑπήνη, ὅς ἐστι

ὑπὸ τὴν ῥῖνα τόπος

[<ὑπήνημος>· σκέπη]
<ὑπηντίαζον>· ὑπήντων
<ὑπηοίη>· ὑπὸ τὸν ὄρθρον, πρὸς τῆς ἕω
<ὑπήρατος>· λογομάχος. ὑπέρλαμπρος
<ὑπηρέσια>· τῶν κωπηλατούντων δέρματά τινα, ὡς προσκεφάλαια, ἐφ'

ὧν καθέζονται

*<ὑπηρέτης>· δοῦλος
<ὑπηρέσιον>· ἡ σανὶς τῆς καθέδρας
<ὑπήτριον>· ὑπογάστριον, ἐφήβαιον
<ὑπηχεῖ>· βομβεῖ
<ὑπήχθην>· ἦλθον
<ὑπ' ἠῶ>· ὑπὸ τὸν ὄρθρον
<ὑπεὶρ ἅλα>· ὑπὸ τὴν θάλασσαν
<ὑπίσχεται>· ἀναδέχεται, ὑπισχνεῖται
<ὑπισχνεῖται>· ὁμολογεῖ, συντίθεται, ἐπαγγέλλεται
<ὑπ' ἴχνιον>· ὑπὸ τὰ ἴχνη
<ὑπιωγαί>· ὑπαγωγαί, ὑποδρομαὶ τῆς πέτρας διὰ σκέπην, σκεπηνὰ μέρη
<ὑπνάσσει>· ὑπνώσσει
<ὑπνοῖ>· κοιμᾶται
<ὕπνος>· [κυρίως
<ὕπνου δῶρον>· ὕπνος, ἀνάπαυσις
<ὑπνῶ>· κοιμῶμαι. ἢ ἀγρυπνῶ
<ὑπνωτικόν>· ὁ μανδραγόρας
<ὑπό>· πρόθεσις ......
<ὑποακταίνοντο>· ἔτρεμον
<ὑποβάθρα>· κρηπίς, θεμέλιος. ὑπόβασις
<ὑποβαίνει>· ἐλαττοῦται
<ὑποβάσει>· ὑποκαταβάσει
*<ὑποβάλλει>· ὑποκρούει
<ὑποβας[ι]μόν>· ὑποβάθραν
<ὑπόβασις>· ὁ ἐνδότατος χιτών, ἢ περίζωμα
<ὑποβατᾶν>· ὑποβατόν. τὸ ὑποπόδιον
<ὑποβεβηκώς>· μικρότερος, ἐλάττων
<ὑποβιβάζοντες>· ὑποκαταβαίνοντες. ἐλαττοῦντες
<ὑποβιβασθέν>· ὑποβεβρυχμένον (?) ὑποπεπτωκός
<ὑποβλεπόμενος>· ὑπονοῶν. ἐχθραίνων
<ὑποβλήδην>· ὑποβάλλων τὸν λόγον πρὶν σιωπῆσαι τὸν λέγοντα. ἄλλοι

ὑπολαμβάνων

<ὑποβολιμαῖον>· οὐ γνήσιον, ἀλλὰ νόθον, ὑποβαλλόμενον, ὡς ἀπὸ

τῶν χαμαιριφῶν παιδίων, ἅπερ ἑαυταῖς ὑποβάλλουσιν αἱ γυναῖκες

<ὑποβορβόριον>· ἡ τρύξ
<ὑπόβρυχα>· ὑποβρύχια. ὑπὸ τὸ ὕδωρ. ὑπὸ κάτω τῶν κυμάτων βυ-

θισθέντες

<ὑπογάιδιον>· ὑπόγειον τύμβον
<ὑπὸ γαμφηλαῖς>· ὑπὸ ταῖς σιαγόσιν
<ὑπὸ γαμφηλῇσιν>· ὁμοίως
<ὑπογεγραμμένη>· ἐγκεχριμένη
<ὑπόγειον>· ὑπὸ τὴν γῆν
<ὑπογενειάζων>· λιτανεύων. ἀπὸ τοῦ γενείου ἁπτόμενος
<ὑπογλωττίς>· εἶδος στεφάνου. καὶ πάθος τι κατὰ τὴν γλῶτταν. καὶ

μέρος ἐνστόμιον

<ὑπὸ γλωχῖνα>· ὑπὸ τὴν γωνίαν
<ὑπόγνυθα>· τὸ καθῆσθαι τὰς χεῖρας ἔχοντα ὑπὸ γνάθον
[<ὑπόγοιον>· πρὸ μικροῦ γεγονός]
<ὑπογράμματα>· στιμίσματα τῶν ὀφθαλμῶν
<ὑπογραμμός>· τύπος. μίμημα
<ὑπογράφειν>· τυποῦσθαι
<ὑπογραφῆναι>· εἰσακουσθῆναι
<ὑπογραφίον>· τῶν ἐπὶ τῷ σώματι δεδανεισμένων
<ὑπόγυον>· προσδόκιμον. ἐγγύς, ἢ ὁμοῦ, καὶ τὸ πρὸ ὀλίγου γεγονός,

καὶ τὸ ἕτοιμον, πρόσφατον

<ὑπὸ δαΐ(δ)ων>· ὑπὸ λαμπάδων
<ὑποδέγμενος>· ὑποδεχόμενος
<ὑποδεέστερος>· ταπεινότερος
<ὑποδεής>· ἐνδεής, καταδεής. ὑπόφοβος
<ὑποδενδρυάζειν>· τὸ ἐξ ἀφανοῦς καὶ αἰφνιδίως ἐπιφαίνεσθαι
<ὑποδεξίη>· ὑποδοχή, ἢ ἡ χορηγία πρὸς ὑποδοχήν
<ὑποδέραια>· ὑποτραχήλια
<ὑποδέραιον>· ὑποδείριον καὶ περιτραχήλιον
<ὑποδερίς>· ὁρμίσκος. ἔνιοι πλοκίον τι περιτραχήλιον καὶ μέρος τι
<ὑποδέσματα>· ἐνέχυρα
<ὑποδέσμιος>· [ἢ ὑποδήμιος, ἢ] ὑποτεθείς
<ὑπὸ δ' ἔτ(ε)ινε>· ὑπέβαλλεν
<ὑποδῆσαι>· ἐνεχυραθῆναι. Ἰταλιῶται
*<ὑπόδειγμα>· σημεῖον
<ὑποδιδάσκαλος>· χοροδιδάσκαλος
<ὑπόδικος>· ὑπεύθυνος. χρεώστης. ἔνοχος δίκης
<ὑποδμώς>· ὑποτεταγμένος, δοῦλος, θεράπων
<ὑπόδρα>· ὑποβλεψάμενος, βλαπτικός
<ὑποδράξ>· ὁμοίως
<ὑποδρακεῖν>· ὑποπτεύσας
<ὑπόδρα ἰδών>· δεινῶς ὑποβλεψάμενος, ἢ ὑποβλέψας
<ὑποδραμών>· ὑφερπύσας
<ὑποδρασίας>· τὰς ἔχθρας
<ὑποδρασίη>· ὑποψία
<ὑποδρής(ς)ουσιν>· ὑπουργοῦσιν, ὑπηρετοῦσιν
<ὑπὸ δρόμον>· ὑπὸ τροχασμόν. ὑπὸ κακοήθειαν
<ὑποδρόμους>· στόμια
<ὑποδύεσθαι>· δειλιᾶν
<ὑποδῦναι>· ὑπεκδῦναι
<ὑποδύντες>· ὑπεισελθόντες
<ὑποδύς>· ὑποβάς, ὑπεισελθών
<ὑποδύτης>· τὸ ἐσώτερον ἱμάτιον
<ὑπόεικεν>· ἀνεχώρει
<ὑποείξομαι>· ὑποχωρήσω
<ὑποέστης>· χιτών
<ὑποεχμένη>· ὑπείκουσα. θεραπεύουσα
<ὑποζάκοροι>· νεωκόροι
<ὑποζατηθείς>· ὑποκατασχών
<ὑποζύγια>· κτήνη τὰ ὑπὸ τὸν ζυγόν, καὶ [τὰ ὑπόζωνα] πάντα τὰ

ἐζευγμένα

<ὑποθέσθαι>· συμβουλεῦσαι
<ὑποθέσεις>· καταβολαί. πράγματα. αἰτίαι, προφάσεις
<ὑπόθεο>· ὑπόθου. συμβούλευσον
<ὑπόθευτον>· Ῥόδιοι ἐπὶ θυσίας
<ὑποθήκη>· παραίνεσις, διδασκαλία. ἢ ἐνέχυρον. ἢ συμβουλή
<ὑποθημοσύνη>· τὰ αὐτά
<ὑποθήμων>· ὑποθέσεις καταγράφων
<ὑποθήσομαι>· διδάξω καὶ <ὑπόθου> ὁμοίως
<ὑποθυμί[ο]ς>· στέφανος ὑποτράχηλος
<ὑποιατιθείς>· ὑποστρατευθείς
<ὑποίζεσθαι>· ὑπονοεῖν
<ὑποικουρεῖ>· ἀντὶ τοῦ συνέστη καὶ γεγάμηται
<ὑποικουροῦσα· εἰς βάθος> οἰκοῦσα
<ὑποίσει>· ὑφέξει, βαστάσει
<ὑποι(ς)τά>· φορητά, βαστακτά
<ὑποίσω>· ὑπενέγκω, ὑπομενῶ, καὶ τὰ ὅμοια
<ὑποκαθῆσθαι>· ἐνεδρεύειν
<ὑποκάλυκα>· ὑπὸ τὴν κλεῖδα τοῦ πυρός
[<ὑπὸ κόρασιν>· ὑπὸ ταῖς κεφαλαῖς]
<ὑποκείσεται>· ὑποβληθήσεται
<ὑποκεντά>· ὑπομονητικά
<ὑποκέοιτο>· ὑποκείσεται
<ὑπὸ κεύθεα>· ὑπὸ κοῖλ[ι]α
*<ὑποκυσσαμένη>· ἐγκυοῦσα
<ὑποκόλπιον τοῦ χοροῦ>· τῆς στάσεως χῶραι αἱ ἄτιμοι
<ὑποκομψίας>· τὸ κομψὸν ὑποφαίνων
<ὑποκορίζεσθαι>· ὑποκοριστικοῖς λόγοις χρῆσθαι, ἤτοι κολακεύειν
<ὑποκοριζόμενος>· ὁμοίως
<ὑπὸ κρασίν>· ὑπὸ ταῖς κεφαλαῖς
<ὑποκρέκειν>· ἐπὶ τῶν ἵππων, πορείας τις τρόπος, βῆμα
<ὑπὸ κράτεσφιν>· ὑπὸ τῇ κεφαλῇ
<ὑποκριθῆναι>· ἀποκριθῆναι
<ὑποκρίναιτο>· ὑποκρίσει τι ποιῶν
<ὑποκρίνοιτο>· ἀποκρίνοιτο. ἔνθεν καὶ <ὑποκριτής>, ὁ ἀποκρινόμενος

πρὸς τὸν χορόν

<ὑπόκρισις>· εἰρωνεία. ὑπουλότης. δόλος
<ὑποκριτής>· μάντις. καὶ ὁ ἐν τῇ σκηνῇ ἀποκρινόμενος
<ὑποκρούει>· ἀντιλέγει
<ὑποκρουνιδία>· θυσία τις παρὰ Κνιδίοις
<ὑποκρουσταλίς>· εἶδος τοῦ λίνου σπέρματος
<ὑποκυδές>· ὑποφρύδιον
<ὑπόκυκλα>· τοὺς ἀστραγάλους τοὺς ὑποτιθεμένους τῷ πυθμένι τῶν

τριπόδων

*<ὑποκυησαμένη>· ὑπὸ γαστρὸς ἔχουσα ἐγκοίλιον
<ὑπόκυκλον>· ὑπότροχον, ἢ κάτωθεν σπεῖραν ἔχοντα
<ὑποκυς(ς)αμένη>· ἔγκυος γενομένη, ἐγκύμων
<ὑπολαβών>· ὑπονοήσας, νομίσας. ἀποκριθείς
<ὑπολαΐς>· ὄρνις τις τῶν σκωληκοφάγων
<ὑπολαλεῖ>· ψιθυρίζει
<ὑπολάμβανε>· νόμιζε. ἀντιτίθει
<Ὑπολάμπτειρα>· Ἑκάτη ἐν Μιλήτῳ
*<ὑποληπτέον>· νομιστέον
*<ὑπόληψις>· ὑπόνοια, καὶ τὰ ὅμοια
<ὑποληΐς>· εἶδος ὄρνιθος. ἢ ... λαΐς
<ὑποληκᾶν>· ὑποκρούειν
<ὑπολ[ι]απάξας>· ὑποκενώσας
<ὑπολίζονες>· μεγέθει ἐλάσσονες, ὀλιγώτεροι
[<ὑπολιμαῖος>· ὁ μὴ γνήσιος]
<ὑπολείπει>· ἐκλείπει
<ὑπόλινον>· τὸ ὅρμινον
<ὑπὸ λιπαροῖσι>· εὐτραφέσι
<ὑπόλι(ς)φον>· ὀλισθηρόν
*<ὑπολαιόν>· ὑποδαιστόν
[<ὑπολύξας>· ἐκκλίνας]
<ὑπομάζιον>· θηλάζον παιδίον
<ὑπομαλανδριῶδες>· εἶδός τι ταρίχου
<ὑπομέλαθρα>· Ἀρτέμιδος ἐπίθετον, ὡς ὁ Μύνδιος
<ὑπομειδιῶντι>· γελῶντι
<ὑπὸ μηνιθμόν>· ὑπὸ τὴν ὀργήν
<ὑπομηλαφῆσαι>· ψηλαφῆσαι
<ὑπομονή>· καρτερία
<ὑπομνηματιστής>· ὁ ὑπόμνημα λέγων
<ὑπονέμεσθαι>· ἐξαπατᾶν
<ὑπὸ νηΐω>· τόπος δένδρον ἔχων, ἐν οἷς ἐδέσμευον τὰς ναῦς
<ὑπονοεῖ>· ὑποπτεύει
<ὑπονοθεῦσαι>· ὑποφθεῖραι
<ὑπόνοια>· ὑπερηφανία, θράσος
<ὑπονομαί>· κλοπαί. ὀχετοί
<ὑπονοστήσας>· ἐπανελθών, ὑποστρέψας
<ὑπονύσσεται>· καταπονεῖται
[<ὑποοργός>· ὑπουργός]
<ὑποπαθών>· ἠρέμα παθών
<ὑποπεράτωσις>· τελείωσις
*<ὑποπεζία>· ταπείνωσις
<ὑποπερκάζουσι>· μεταβάλλουσιν ἐκ τοῦ ὄμφακος καὶ ὑπομελαίνονται
<ὑπὸ παντὶ λίθῳ>· παροιμία τὸ "<ὑπὸ παντὶ λίθῳ σκορπίος

εὕδει>"

*<ὑποπιάζομεν>· ταπεινοῦμεν. μαραίνομεν. <Ὑποπιασμὸς> γὰρ τα-

πείνωσίς ἐστι <σώματος

<ὑποπῖσαι>· ὑποποτίσαι
<ὑπὸ Πλάκῳ>· ὑπὸ τῷ Πλάκει ὄρει Κιλικίας
<ὑπόπλεως>· μεστός, ἔμπλεως
<ὑποποιεῖται>· προσποιεῖται
<ὑπὸ πραπίδων>· ὑπὸ τῶν φρενῶν
<ὑπόπτερος>· κοῦφος. καὶ <ὑπόπτερος> ὁ ταχύς
[<ὑποπέτρου>]· ὑποπτέρου. ταχείας
<ὑποπτεύει>· ὑπονοεῖ, ὑπολαμβάνει
<ὕποπτος ἐχθρός>· .......
<ὑπόπτως>· ἐχθροειδῶς
<ὑπόπτωσις>· κατάπτωσις
<ὑπόπτωτον>· ὑποπῖπτον
<ὑπόρ(ε)ια>· τὰ ὑπὸ τὰ ὄρη
<ὑπορίνους>· τοὺς ὑπὸ ῥινὶ φθεγγομένους
*<ὑποργηθεῖσα>· ὑποχρισθεῖσα
<ὑπὸ ῥιπῆς>· ὑπὸ τῆς ὁρμῆς
[<ὑποῤῥόφιοι>· ὑπόστεγοι]
<ὑποῤῥάπτεις λόγους>· συντίθης
<ὑποσακίζειν>· ὑπηθεῖν τῷ σάκκῳ. καὶ τὸ προσκόπτειν
<ὑποσκελίσει>· ἀπατήσει, χλευάσει
<ὑπόσκοπον χέρα>· Αἰσχύλος. ὥσπερ οἱ ἀποσκοποῦντες, οὕτω κελεύει

σχηματίσαι τὴν χεῖρα, καθάπερ τοὺς Πᾶνας ποιοῦσι. σχῆμα δέ ἐστιν ὀρχηστικὸν ὁ <σκοπός>

*<ὑπὸ σκήπτρῳ>· ὑπὸ τῇ βασιλείᾳ
<ὕποσμος>· ὀσφραινόμενος
<ὑποσμύχει>· θλίβει, ἀνιᾷ, καταπονεῖ, ἐκ μεταφορᾶς τῶν τραυμάτων
<ὑποσμύχεται>· ὑποκαίεται
<ὑποσμύχουσα· ἔνδον> ἐρεθίζουσα
<ὑπόσπονδος>· σπονδὰς αἰτήσας
<ὑπος(ς)είουσι>· κάτωθεν ἕλκουσιν
<ὑπόστα>· ὑπόμενε
<ὑποστάθμη>· τρυγία, τρύξ
<ὑποσταίη>· ὑπόσχοιτο
<ὑπόστασις>· πρόσωπον
<ὑποσταχύοιτο>· ὑπαύξοιτο ἀπὸ τοῦ στάχυος
<ὑποστειλάμενος>· ὑποκρυψάμενος. φοβηθείς
<ὑποστέλλεσθαι>· ἀναδύεσθαι. δολιεύεσθαι. ὑποκρίνεσθαι
<ὑποστέλλεται>· φοβεῖται. καὶ τὰ ὅμοια
<ὑπόστερνον>· ὑπογάστριον
<ὑπόστημα>· πλῆθος
<ὑποστῆσαι>· ὅταν τις ἐγκάθετον στήσῃ ἐπὶ τῷ ὠνήσασθαί τι
<ὑποστήσεται>· ὑπομενεῖ
<ὑποστήτω>· ὑποταγήτω, εἰξάτω, παραχωρησάτω
<ὑποστολή>· δειλία, φυγή
[<ὑποστρέσαι>· ἀποφυγεῖν διὰ δέος]
<ὑπόστροφον>· ἀφιγμένον, ὑποστρέφοντα
<ὑπόστρωμα>· περίστρωμα
<ὑπόσχε[τ]ο>· ὑπόσχου, ἐπαγγέλλου
<ὑποσχεῖν>· ὑποβαλεῖν, δοῦναι
<ὑποσχέσεις>· ἐπαγγελίαι
<ὑπόσχωμαι>· ὑποβάλωμαι, ἐπαγγέλλωμαι
<ὑποσχών>· τὰ αὐτά
[<ὑποτάβλων>· ὑπεξουσίαν]
<ὑποτέτροφεν>· ὑπέτροφεν
<ὑποτίθεται>· συμβουλεύει
<ὑποτιμήσεως>· προφάσεως
<ὑποτίτθια>· θηλάζοντα, γαλουχούμενα παιδία
<ὑποτονθορύζει>· γογγύζει
<ὑποτοπάσαι>· ὑπολαβεῖν, ὑπονοεῖν
<ὑποτοπήσομεν>· ὑπονοήσομεν
<ὑποτρέχοντες>· ὑπεισερχόμενοι, σπεύδοντες
<ὑπότριμμα>· ἐκ φοίνικος καὶ μέλιτος καὶ κυμίνου καὶ ἄλλων τινῶν

ἀρτυμάτων ἔργον

<ὑποτρύζει>· ὑποβάλλει. ὑποψιθυρίζει. γογγύζει
*<ὑπότροπον>· ὑπεστροφότα, ἐπανελθόντα ἐκ δευτέρου
*<ὑπότροπος>· ἐξ ὑποστροφῆς
<ὕπουλος>· ὕποπτος, δόλιος, ὑποκριτής, ὀλέθριος, ἀσυμφανής. <Ὕπο(υ)λα>

δὲ λέγεται τὰ μὴ φανερὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἕλκη

<ὑπουργεῖ>· ὑπηρετεῖ
<ὕπουρα>· ὑπὸ τὰ ὄρη
<ὑποφαίνει>· φανεροῖ, δεικνύει
<ὑποφαίσεις>· εἰς θεωρίας
<ὑποφέρει>· ὑπομένει
<ὑποφέρονται>· ὑποβάλλονται
<ὑποφῆται>· μάντεις, προφῆται, ἱερεῖς, διερμηνευταί, χρησμολόγοι
<ὑποφήτορες>· ὑποτεταγμένοι
<ὑποφθάς>· προφθάσας
<ὑποφθαμένη>· προφθάσασα
<ὑπόφορος>· ὑπὸ τέλος, [ὑπὸ κῖνσον] ὑπεύθυνος
<ὑποφωνῆσαι>· ὑποδεῖξαι
<Ὑποχαλκίς>· ἡ ὑπὸ Ὁμήρου Χαλκὶς διὰ τὸ κεῖσθαι ὑπό τι ὄρος
<ὑπώπια>· τὰ ὑπὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς οἰδήματα. ἀπὸ μέρους δὲ ὅλην τὴν

ὄψιν δηλοῖ. καὶ τὰ πελιώματα

<ὑπωπίς>· ἡ θαψία
<ὑπώρ(ε)ια>· τὸ κάτω μέρος τοῦ ὄρους
<ὑπωρόφιον>· ὑπόστεγον
[<ὑπῶς>· ἀρτίως]
[<ὑρεῖ>· φοβεῖται]
<ὑράξ>· μίγδην, ἀναμίξ
<ὑρειγαλέον>· διεῤῥωγός
<Ὑρία>· πόλις Βοιωτίας
<ὑριατόμος>· ὁ τὰ κηρία τέμνων τῶν μελισσῶν
<ὕριγγα>· πτύον. Σαλαμίνιοι
<ὑρίσιδα>· σπυρίδιον, σπυρίς
<ὑρις[ς]ός>· φορμός
<Ὑρμίνη>· πόλις
<ὕρον>· σμῆνος. Κρῆτες. ἥσυχον
<Ὑῤῥάδιος>· ἀπό τινος τῶν προγόνων, ἄδοξος, ἢ εἰκαῖος. *)/Uῤῥα παιδίον
<ὕῤῥαχα>· πρίσχη
<ὑῤῥώφθαι>· φληναφᾶν
<ὑρτακός>· ὄστρεον
<ὑρτάνα>· ἀπομάχυτρας
<ὑρτήρ>· πλυνεύς
<ὔρχας>· ἄμφωτον κεράμιον, καὶ βικῶδες τὸ εἶδος
<ὔρχη>· ἐφ' ἧς τὰ φορτία φέρουσιν οἱ ναῦται
<ὗς>· χοῖρος, ἢ σῦς. καὶ ἰχθῦς
<ὗς>· ἀλείφαβοῦς· οἱ γὰρ Σκύθαι ἀλείμ(μ)ατι χρῶνται ὑείῳ καὶ μο-

σχ(ε)ίῳ στέατι

<ὕσας>· βρέξας
<ὕσγινον>· βάμ(μ)α τι
<ὔσδοι>· ὄζοι, κλάδοι
<ὗσαι>· βρέξαι
<ὕσειμι>· ἐκεῖ βαδίζω
<ὗς ἐκώμασα>· παροιμία ἐπὶ τῶν ἀκόσμως τι ποιούντων
<ὑσθλός>· σαλός, φλύαρος
<ὕσκλοι>· ἀγκύλαι, βρόχοι, οὓς ἡμεῖς ὕσκλους τῶν ὑποδημάτων καὶ τὰς

λέγνας τῶν ἱματίων

*<ὑσκυθά>· ὑὸς ἀφόδευμα
*<ὑσκίνιοι>· ὑσκάνιοι
<ὑσμῆθες>· οὐσίαι
<ὑσμίνας>· μάχας
<ὑσμίνη>· μάχη. παράταξις. ταραχή. σύνοδος
<ὑσόν>· τὸ ὅσον. βοὸς σὺν ἀρότρῳ συνανα(ς)τροφή
<ὕσπληξ>· βαλβίς. μύωψ, ὁ πλήσσων τοὺς βόας. καὶ παγὶς λύκων
<ὕσπληγα>· τὸ ῥόπτρον. [τῆς σφραγῖδος
<ὕσπληγξ>· ἄφεσις, ἀφετηρία. πάγη. [πάσσαλος, καὶ ὁ κεράτινος κρίκος]
<ὑσπολεῖν>· συβωτεῖν
<ὕσσακος>· ὑστακός
<ὕσταξ>· πάσσαλος κεράτινος
<Ὑσσέλινον>· τὸ νῦν Ἀραχναῖον ὄρος ἐν Ἄργει καλούμενον
<ὕς(ς)ωπος>· βοτάνη σμήχουσα
<ὑστάδα>· ἡ δασεῖα ἄμπελος
<ὑστακητεῖ>· φενακίζει
[<ὑσταλωπιᾷ>· νυστάζει]
<ὑστάς>· πλαστὰς ἀμπέλων
<ὕστατα>· ἔσχατα
<ὕστατον>· ἐσχάτιον, τελευταῖον
<ὑστέρα>· μήτρα
<ὑστεροβουλία>· μετάνοια, μετάμελος, ἡ ἐσχάτη βουλή
<ὕστερον>· ἧσσον, ἧττον, ἔσχατον
<ὑστερόπους>· ὕστερον ἐρχόμενος
<ὑστερόποτμος>· ᾧ ζῶντι ὁ τάφος ὡς τεθνηκότι γέγονεν. ἄλλοι τὸν

δεύτερον γάμον

<ὑστιακκός>· ποτήριον ποιόν. Ἰταλιῶται
<ὑστρία>· κωλεός
<ὕστριξ>· [ζῶον ὀστρακόδερμον, ἐνάλιον, βρώσιμον
<ὑστριχίς>· μάστιξ πεπλεγμένη ἐξ ὑείων τριχῶν
<ὕστρος>· γαστήρ
<ὗς ὑπὸ ῥόπαλον δραμεῖται>· παροιμία ἐπὶ τῶν ἑαυτοὺς εἰς ὄλε-

θρον ἐμβαλ(λ)όντων

<ὑσωπίς>· ἡ σάμψυχος
<ὑτθόν>· τὸ πυρίεφθον
<ὕφα(ι)μον>· αἱματῶδες
*<ὑφαίνει>· κατασκευάζει
<ὑφαίαρ>· τὸ ἐπιφυόμενον ταῖς πεύκαις καὶ ἐλάταις
<ὑφαίρεσις>· μείωσις, στέρησις
[<ὑφαγωρή>· μεγαληγόρως]
<ὑφαῖς>· ἡ ὤα, λῶμα. φυλακή
<ὑφαιρέτρια>· μαῖα
<ὑφάλοις>· τοῖς ὑποκάτω τῆς θαλάσσης ....
<ὕφαλος φάτις>· ἡ κρύφα ......
<ὑφαιρῶ>· μειῶ
<ὕφασμα>· ἱστός τις
[<ὑφαύχην>· μεγαλαύχην]
<ὑφιείς>· ὑπενδούς
<ὑφ[ε]ίενται>· παρομολογοῦσιν
<ὑφειμένος>· ἐνδεδομένος, κεχαλασμένος, ἠλαττωμένος
(*)<ὑφαίνει>· ἐμπρῆσαι. ὑφᾶται. Ἀμερίας
<ὑφεῖτο>· ὑπεβάλλετο
<ὕφεκτον>· ὁ λέβης
<ὑφέλκεται>· προτρέπεται
<ὑφέν>· ἅμα, ὁμοῦ. καὶ πάθος προσῳδιῶν
<ὑφέντες>· χαλάσαντες. ὑφελόντες
<ὑφείλατο>· ἐπῇρεν, ἐκούφισεν
<ὑφεξαίρειν>· ὑφαιρεῖν, ἐπαίρειν
<ὑφεξαιρομένου>· ἐπαιρομένου
<ὑφέξει>· παραστήσει
<ὑφέξελε>· ἔπαρον
<ὑφέξω>· δώσω
<ὑφέσει>· ὑποκαταβάσει
<ὕφεσις>· ὑπένδοσις, ταπείνωσις, ἐλάττωσις, χάλασις
<ὑφεσμούς>· συμποδισμούς
<ὑφεστάναι>· εἶναι, ὑπάρχειν
<ὑφεστώς>· ὀχετός
<ὑφεστώς>· ἐνυπόστατος, ὑποκείμενος
<ὑφεττόν>· ὑπομονητόν
<ὑφήγησις>· ἐξήγησις
<ὑφήμενος>· καθήμενος, ταπεινός
<ὑφῆναι>· κατασκευάσαι
<ὑφηνίοχος>· ἡνίοχος
<ὑφιεμένον>· ἐνδεδομένον, τεταπεινωμένον
<ὑφιζάνει>· ἐλαττοῦται, ὑποκάθηται, ὑφίεται
<ὑφιζάνοντι>· ὑποκαθημένῳ
<ὑφίησιν>· ὑποχαλᾶ[ν], ἐλαττοῖ[ν], μειοῖ[ν]
<ὑφιστάς>· ὑποτιθείς
<ὑφίσταται>· ὑπομένει
[<ὑφιμένως>· ἐνδεδομένως]
*<ὑφορᾷ>· φοβεῖται
*<ὑφόριον>· ὕποπτον
<ὑφόλμιον>· μέρος τι τοῦ αὐλοῦ πρὸς τῷ στόματι, ἢ αἱ γλωττίδες. καὶ

ὑπόθεμά τι

<ὑφόρ(μιον)>· χρυσοῦν κοσμάριον
<ὑφορώμενος>· ὑποβλεπόμενος, φοβούμενος, ὑπονοῶν
<ὑφόωσι[ο]ν>· ὑφαίνουσιν
<ὕφυδρ[ο]ον>· ὑποβρύχιον
<ὑφ' οὗ>· παρ' οὗ
<ὑφ' ᾧ>· ἐν ᾧ>
<ὑφ' ὧν>· ὑπὸ τῶν
*<ὑφοραθείην>· φοβηθείην
*<ὑφορᾶσθαι>· διανοεῖσθαι
*<ὑφορώμενον>· τὰ αὐτά
<ὕχιος>· νύξ
<ὑψαγορεῖ>· μεγαληγορεῖ
<ὑψαύχενες>· γαῦροι. ἢ ὑπερήφανοι
<ὑψαυχεῖν>· μεγαλαυχεῖν
<ὑψεῖται>· τραπεζῖται ἀργυρίου
[<ὑψηβρεμέτης>· ὁ ἐν ὕψει βροντῶν]
<ὑψηγορία>· ὑπερηφανία
<ὑψηρεφές>· ἐν ὕψει τὸν ὄροφον ἔχον, ἢ ὑψηλὴν ὀροφήν. ἐξ οὗ τὸ

μέγα καὶ ὑψηλὸν δηλοῖ

<ὑψηλόν>· μέγα
<ὑψητησινίο>· ὑψηλῆς, μεγάλης
<ὑψηχέες ἵπποι>· ἀπὸ τοῦ εἰς ὕψος ἔχειν τοὺς τραχήλους, οἷον

ὑψαύχενες, ἢ μεγαλόφωνοι

<ὑψ..μετέωρον>· ἄνω. ὑψηλοῦ
<ὑψιβάμονος>· ἐν ὕψει βαίνοντος
<ὑψίζυγος>· ὑψηλὴν ἔχων τὴν καθέδραν
<ὕψι δ' ἐπ' εὐνάων ὁρμίσσομεν>· μετέωρον αὐτὴν ἐπὶ ἀγκυρῶν ὁρ-

μίσσομεν

<ὑψικέραυνος>· [ἡ διάπυρος πληγή
<ὑψικόλωνον>· τραχεῖαν. ὑψηλήν
<ὑψίκομος>· φοίνιξ. καὶ ὁ ἄνω τὰς τρίχας ἔχων
<ὑψιμέδων>· ἐν ὕψει βασιλεύων
<ὕψιον>· μεῖζον. μετέωρον
<ὑψιπέτηλον>· ὑψηλόν, μακρόν
<ὑψιπέτης>· εἰς ὕψος πετόμενος
<ὑψιπόρους>· δι' ὕψους τρέχοντας
<ὑψίπυλον>· ὑψηλὰς πύλας ἔχον
[<ὑψιρεφές>· ζτ# ὕψη]
[<ὑψίροφον>· ὁμοίως]
<ὑψίστολοι>· οἱ ἄνω ἐσταλμένοι τοὺς χιτῶνας
<ὑψιτελέες>· ταχιτῶνες. ζτ#
<ὕψιστον>· ὑψηλότατον
<ὑψιτένων>· ὑψαύχην, ὑψηλὸς τῷ φρονήματι
<ὑψιφοίτης>· ὑψηλοπόρος
[<ὑψιχέες>· ὑψαύχενες]
<ὑψόθι>· ἄνωθι
<ὑψόσε>· εἰς ὕψος
<ὑψόροφον>· ὑψηλόν, μέγα
<ὑψοῦ>· ἄνω ἐν ὕψει
<ὑψοῦ διᾴττει>· εἰς ὕψος ὁρμᾷ
<ὕω>· βρέχω
*<ὑωλυνύων>· μολύνων
<ὑωδία>· ἀηδία. φυρμὸς ἐν βορβόρῳ
<ὑωδίνων>· φύρων. βορβορῶν. μολύνων
<ὕων>· βρέχων, ὑγραίνων
*<ὑψιστάριος>· αἵρεσις, ὥς φασι, τῶν τὸν ὕψιστον σεβομένων