Αυτή η σελίδα έχει εγκριθεί.
8
Η ΝΕΦΕΛΗ.
Ὅταν βαρεθῇ ἡ νεφέλη
καὶ στεριά κι’ ὠκεανό,
νὰ μισέψῃ τότε θέλει
ν’ ἀναβῇ στὸν οὐρανό.
Ἀπ’ τῆς γῆς λοιπόν τὴν σφαῖρα
λίγο λίγο ξεκολλᾷ
καὶ τραβᾷ μὲ τὸν ἀγιέρα
κι’ ἀναβαίνει στ’ ἁψηλά.
Μὰ ἐκεῖ ’ψηλὰ θυμᾶται
μ’ εὐσπλαχνία καὶ στοργὴ
ὅλ’ αὐτά, ποῦ δὲν λυπᾶται
ὅταν φεύγ’ ἀπὸ τὴν γῆ.
Βλέπει τὰ φυτὰ πῶς κλίνουν
τὸ κεφάλι θλιβερό,
καὶ δὲν ξεύρουν τὶ νὰ γείνουν
τὰ φτωχὰ χωρὶς νερό.
Βλέπει τ’ ἄνθη ποῦ χλωμιάζουν,
ποῦ, χωρὶς καλὴ δροσιά,
