Σελίδα:Athides Aurai Georgios Vizyinos.djvu/196

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτή η σελίδα έχει εγκριθεί.
184


Μὲ χείλ’ ὁ ποιητὴς χλωμά,
μὲ βλέμμα χαρωπό,
’μέρα καὶ νύχτα πολεμᾷ,
καὶ φθάνει στὸν σκοπό.

Κι’ ἀκουμβημένος τότ’ ἐκεῖ,
τὸ τύμπανο βαρᾷ:
“Ἐδὼ ἡ Ἐλπίδα κατοικεῖ,
’δω ’βρίσκετ’ ἡ Χαρά!”

Τ’ ἀκοῦν οἱ νέοι ποῦ κοτοῦν,
οἱ γέρ’ οἱ σκυθρωποί·
’πᾶνε, τὰ ’βρίσκουν, τ’ ἀποκτοῦν,
καὶ στρέφουν χαρωποί.

Κι’ ἀνθοῦνε χώραις καὶ χωριά,
λαός, ποὖν’ εὐτυχής·
πὦχει χαρούμενη θωριά,
κ’ ἐλπίδες τῆς ψυχῆς.

Διαβαίν’ ὁ κόσμος κι’ ὁ Κοσμάς,
καὶ γλυκοχαιρετᾷ:
“Μὲ τὰ σωστά σου πολεμᾷς!
Δὲν κάμνεις χορατά!”