Σελίδα:Athides Aurai Georgios Vizyinos.djvu/145

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτή η σελίδα έχει εγκριθεί.
133


Καὶ μὴ μοῦ χρίσετε πολὺ στὸ μάρμαρό μ’ ἀσβέστη!
Ν’ ἀκούω καὶ τὸ "Μεθ’ ἡμῶν" καὶ τὸ "Χριστὸς ἀνέστη",
ποῦ ’φέτος ἔχω στερηθῆ·
Νὰ νοιώθω, ὅταν κανένας σας τὸν τάφο μου ζυγόνῃ·
ν’ ἀκούω πῶς χτυπᾷ ὁ ’γιαλός, πῶς κελαδεῖ τ’ ἀηδόνι,
μέσ’ στ’ ὄνειρό μου τὸ βαθύ!..