Αυτή η σελίδα έχει εγκριθεί.
104
Ἄμοιρη κόρη καὶ φτωχή,
πῶς νὰ τοῦ γείνω ’ταῖρι;
Μι’ ἄλλη τὸν ἔκαμ’ εὐτυχῆ
μ’ ἕνα γεμάτο χέρι.
’Γὼ μόνο μιὰ καρδιὰ πιστὴ
εἶχα νὰ τὸν χαρίσω.
Τώρα ῥαγίσθηκε κι’ αὐτή—
Πάρ’ μού την, Πλάστη, ’πίσω!..
Ἄμοιρη κόρη καὶ φτωχή,
πῶς νὰ τοῦ γείνω ’ταῖρι;
Μι’ ἄλλη τὸν ἔκαμ’ εὐτυχῆ
μ’ ἕνα γεμάτο χέρι.
’Γὼ μόνο μιὰ καρδιὰ πιστὴ
εἶχα νὰ τὸν χαρίσω.
Τώρα ῥαγίσθηκε κι’ αὐτή—
Πάρ’ μού την, Πλάστη, ’πίσω!..
