ἀτμοπλοίου πρὸς ἀποστολὴν τῶν γυναικῶν των εἰς τὴν Τῆνον. Ἡ πρώτη αὕτη ἀποτυχία ἠνάγκασεν αὐτὰς νὰ μεταβάλωσι στρατηγικήν, καταφεύγουσαι μετὰ τὴν ἀπόκρουσιν τῆς ἐφόδου εἰς τακτικήν, πρὸς κατάκτησιν τοῦ ποθουμένου, πολιορκίαν. Ταύτης τὴν καλὴν ἔκβασιν ἠσφάλιζον ἐκ τῶν προτέρων αἱ ὅλως ἰδιάζονται τοπικαὶ περιστάσεις. Οἱ τότε Συριανοὶ δὲν διακρίνοντο βεβαίως δι’ ἀβρότητα τρόπων πρὸς τὰς κυρίας των, ἀρεσκόμενοι νὰ ἐπιδεικνύωσι κατ’ οἴκον ἦθος δεσπότου καὶ Ἀνατολίτου, κατ’ οὐσίαν ὅμως ἐγυναικοκρατοῦντο, οὐχὶ ἐκ προαιρέσεως, ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκης. Διὰ νὰ ἐννοήσῃ τις πῶς συνέβαινε τοῦτο, ἀρκεῖ νὰ ἐνθυμηθῇ τὴν ἑξῆς περιεχομένην εἰς μελόδραμά τι τοῦ Ὀφεμπάχ, δὲν ἐνθυμούμεθα ποῖον, ἀκριβεστάτην διατύπωσιν τοῦ προορισμοῦ τῆς γυναικός:
L’idéal de la femme
Se resume en deux choses,
Flatter notre estomac
Et nous couvrir de roses.
Δύσκολον ὅμως ἦτο νὰ εὕρῃ ἀλλαχοῦ νὰ κολακεύσῃ τὴν στόμαχόν του ἢ νὰ στεφανωθῇ διὰ ρόδων ὁ ὑπὸ τῆς κυρίας του καταδικαζόμενος εἰς κακοφαγίαν ἢ ἐγκράτειαν Συριανός. Ἀληθὲς εἶναι ὄτι, πλὴν τῶν παρὰ τὴν προκυμαίαν μαγειρείων, ὑπῆρχε παρὰ τὴν πλατεῖαν καὶ ἓν λεγόμενον εὐρωπαϊκὸν ξενοδοχεῖον. Καὶ εἰς τοῦτο ὅμως συγκαταλέγοντο μετὰ τῶν φαγωσίμων εἰδῶν ὁ τράγος, αἱ μυῖγαι, τὰ τριήμερα ὀψάρια καὶ οἱ ἀπόμαχοι πετεινοί. Περὶ δὲ τῆς συλλογῆς ρόδων, ἢ κατὰ τὸν Παράσχον, ναρκίσσων, ἀρκεῖ νὰ εἴπωμεν ὅτι, καθὼς εἰς τὰς ἀρχαίας Ἀθήνας τὸ Κεραμεικόν, οὕτω ὑπῆρχεν καὶ εἰς τὴν Σῦρον δυσώνυμός τις μαχαλᾶς καλούμενος Καλυβάκια· ὅπου ἐτρόμαζαν περὶ τὸ σουρούπωμα τῶν ἀποπλανηθέντα διαβάτην ρυπαρά τινα καὶ ἀποτρόπαια φαντάσματα, μὲ μακρὰς ὡς σάβανα ὑποκαμίσας, μὲ πρόσωπα ἀσβεστωμένα, μὲ χείλη αἱμοβαφῆ καὶ ὀφρύδια ὁμοιάζονται βδέλλας, χαριτολογοῦντα πρὸ τῆς θύρας ἠρειπωμένων καλυβῶν μὲ βρακοφόρους θαλασσινούς.
Ἡ τοιαύτη στέρησις παντὸς ἐφοδίου ἀμύνης κατίστανεν ἀπλοῦν ζήτημα χρόνου τὴν συνθηκολογίαν. Πολὺ ἐπιτυχέστερον, παρὰ προπέρυσιν οἱ Πέρσαι, εἰς τὸ δημοτικὸν ἡμῶν θέατρον, παρι-
