Πλάτωνος επιγράμματα

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πλάτωνος Επιγράμματα
Συγγραφέας: Πλάτων
Επιγράμματα στην Παλατινή Ανθολογία



V 78 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

τὴν ψυχὴν Ἀγάθωνα φιλῶν ἐπὶ χείλεσιν εἶχον· ἦλθε γὰρ ἡ τλήμων ὡς διαβησομένη.

V 79 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Τῷ μήλῳ βάλλω σε· σὺ δ΄ εἰ μὲν ἑκοῦσα φιλεῖς με͵ δεξαμένη τῆς σῆς παρθενίης μετάδος͵
εἰ δ΄ ἄρ΄ ὃ μὴ γίγνοιτο νοεῖς͵ τοῦτ΄ αὐτὸ λαβοῦσα σκέψαι τὴν ὥρην ὡς ὀλιγοχρόνιος.

V 80 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

μῆλον ἐγώ. βάλλει με φιλῶν σέ τις· ἀλλ΄ ἐπίνευσον͵ Ξανθίππη· κἀγὼ καὶ σὺ μαραινόμεθα.
Μήλο είμ’ εγώ, που στο πετά κάποιος που σ’ αγαπά. Ξανθίππη, δέξου, τι κι εσύ κι εγώ θα μαραθούμε.

VI 1 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Ἡ σοβαρὸν γελάσασα καθ᾿ Ἑλλάδος, ἡ τὸν ἐραστῶν ἑσμὸν ἐνὶ προθύροις Λαῒς ἔχουσα νέων,
τῇ Παφίῃ τὸ κάτοπτρον, ἐπεὶ τοίη μὲν ὁρᾶσθαι οὐκ ἐθέλω, οἵη δ᾿ ἦν πάρος, οὐ δύναμαι.

VI 43 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Τὸν Νυμφῶν θεράποντα φιλόμβριον ὑγρὸν ἀοιδόν͵ τὸν λιβάσιν κούφαις τερπόμενον βάτραχον
χαλκῶι μορφώσας τις ὁδοιπόρος εὖχος ἔθηκεν, καύματος ἐχθροτάτην δίψαν ἀκεσσάμενος.
πλαζομένωι γὰρ ἔδειξεν ὕδωρ, εὔκαιρον ἀείσας κοιλάδος ἐκ δροσερῆς ἀμφιβίωι στόματι.
φωνὴν δ΄ ἡγήτειραν ὁδοιπόρος οὐκ ἀπολείπων ηὗρε πόσιν γλυκερῶν ὧν ἐπόθει ναμάτων.

VII 99 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

δάκρυα μὲν Ἑκάβῃ τε καὶ Ἰλιάδεσσι γυναιξὶ Μοῖραι ἐπέκλωσαν δὴ τότε γεινομέναις͵
σοὶ δέ͵ Δίων͵ ῥέξαντι καλῶν ἐπινίκιον ἔργων δαίμονες εὐρείας ἐλπίδας ἐξέχεαν.
κεῖσαι δ΄ εὐρυχόρῳ ἐν πατρίδι τίμιος ἀστοῖς͵ ὦ ἐμὸν ἐκμήνας θυμὸν ἔρωτι Δίων.

VII 100 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

νῦν͵ ὅτε μηδὲν Ἄλεξις ὅσον μόνον εἶφ΄ ὅτι καλός͵ ὦπται καὶ πάντῃ πᾶς τις ἐπιστρέφεται.
θυμέ͵ τί μηνύεις κυσὶν ὀστέον; εἶτ΄ ἀνιήσεις ὕστερον; οὐχ οὕτω Φαῖδρον ἀπωλέσαμεν;

VII 256 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Οἵδε ποτ΄ Αἰγαίοιο βαρύβρομον οἶδμα λιπόντες Ἐκβατάνων πεδίωι κείμεθ΄ ἐνὶ μεσάτωι.
χαῖρε͵ κλυτή ποτε πατρὶς Ἐρέτρια͵ χαίρετ΄͵ Ἀθῆναι͵ γείτονες Εὐβοίης͵ χαῖρε͵ θάλασσα φίλη.

VII 259 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Εὐβοίης γένος εἰμὲν Ἐρετρικόν͵ ἄγχι δὲ Σούσων κείμεθα· φεῦ͵ γαίης ὅσσον ἀφ΄ ἡμετέρης.
Παιδιά τής Εύβοιας είμαστε, απ’ τήν Ερέτρια• κοντά δε στά Σούσα κείμεθα (είμαστε θαμμένοι), αλίμονο, πόσο μακριά απ’ τή γή μας.

VII 265 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Ναυηγοῦ τάφος εἰμί͵ ὁ δ΄ ἀντίον ἐστὶ γεωργοῦ͵ ὡς ἁλὶ καὶ γαίηι ξυνὸς ὕπεστ΄ Ἀίδης

VII 268 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Ναυηγόν με δέδορκας͵ ὃν ἡ κτείνασα θάλασσα γυμνῶσαι πυμάτου φάρεος ἠιδέσατο.
ἄνθρωπος παλάμηισιν ἀταρβήτοις μ΄ ἀπέδυσεν τόσσον ἄγος τόσσου κέρδεος ἀράμενος.
κεῖνο καὶ ἐνδύσαιτο καὶ εἰν Ἀίδαο φέροιτο͵ καί μιν ἴδοι Μίνως τοὐμὸν ἔχοντα ῥάκος.

VII 269 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Πλωτῆρες͵ σώιζοισθε καὶ εἰν ἁλὶ καὶ κατὰ γαῖαν. ἴστε δὲ ναυηγοῦ σῆμα παρερχόμενοι.

VII 669 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

ἀστέρας εἰσαθρεῖς Ἀστὴρ ἐμός· εἴθε γενοίμην οὐρανός͵ ὡς πολλοῖς ὄμμασιν εἰς σὲ βλέπω


VII 670 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

ἀστὴρ πρὶν μὲν ἔλαμπες ἐνὶ ζῳοῖσιν Ἑῷος͵
νῦν δὲ θανὼν λάμπεις Ἕσπερος ἐν φθιμένοις.


ΙΧ 3 Πλάτωνος ή Αντιπάτρου Θεσσαλονικέως[Επεξεργασία]

Εἰνοδίην καρύην με παρερχομένοισ΄ ἐφύτευσαν παισὶ λιθοβλήτου παίγνιον εὐστοχίης.
πάντας δ΄ ἀκρεμόνας τε καὶ εὐθαλέας ὀροδάμνους κέκλασμαι πυκιναῖς χερμάσι βαλλομένη.
δένδρεσιν εὐκάρποισ΄ οὐδὲν πλέον· ἦ γὰρ ἔγωγε δυσδαίμων ἐς ἐμὴν ὕβριν ἐκαρποφόρουν.

IX 51 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Αἰὼν πάντα φέρει· δολιχὸς χρόνος οἶδεν ἀμείβειν οὔνομα καὶ μορφὴν καὶ φύσιν ἠδὲ τύχην.


IX 506 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Ἐννέα τὰς Μούσας φασίν τινες. ὡς ὀλιγώρως. ἢν ἰδέ· καὶ Σαπφὼ Λεσβόθεν͵ ἡ δεκάτη.
Λέν μερικοί, επιπόλαια, πώς είν’ εννιά οι Μούσες. Μά νά κ’ η δέκατη, η Σαπφώ από τή Μυτιλήνη.

IX 747 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Εἰκόνα πέντε βοῶν μικρὰ λίθος εἶχεν ἴασπις͵ ὡς ἤδη πάσας ἔμπνοα βοσκομένας.
καὶ τάχα κἂν ἀπέφευγε τὰ βοίδια· νῦν δὲ κρατεῖται τῆι χρυσῆι μάνδρηι τὸ βραχὺ βουκόλιον.

IX 823 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Σιγάτω λάσιον Δρυάδων λέπας οἵ τ΄ ἀπὸ πέτρας κρουνοὶ καὶ βληχὴ πουλυμιγὴς τοκάδων͵
αὐτὸς ἐπεὶ σύριγγι μελίζεται εὐκελάδωι Πάν ὑγρὸν ἱεὶς ζευκτῶν χεῖλος ὑπὲρ καλάμων.
αἱ δὲ πέριξ θαλεροῖσι χορὸν ποσὶν ἐστήσαντο Ὑδριάδες νύμφαι͵ νύμφαι Ἁμαδρυάδες.

XVI 13 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Ὑψίκομον παρὰ τάνδε καθίζεο φωνήεσσαν φρίσσουσαν πυκνοῖς κῶνον ὑπὸ ζεφύροις͵
καί σοι καχλάζουσιν ἐμοῖς παρὰ νάμασι σῦριγξ θελγομένωι στάξει κῶμα κατὰ βλεφάρων.


XVI 160 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Ἡ Παφίη Κυθέρεια δι΄ οἴδματος ἐς Κνίδον ἦλθεν βουλομένη κατιδεῖν εἰκόνα τὴν ἰδίην.
πάντηι δ΄ ἀθρήσασα περισκέπτωι ἐνὶ χώρωι φθέγξατο· ποῦ γυμνὴν εἶδέ με Πραξιτέλης;


XVI 161 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Οὔτε σε Πραξιτέλης τεχνάσατο͵ οὔθ΄ ὁ σίδαρος· ἀλλ΄ οὕτως ἔστης͵ ὥς ποτε κρινομένη.

XVI 210 Πλάτωνος[Επεξεργασία]

Ἄλσος δ’ ὡς ἱκόμεσθα βαθύσκιον, εὕρομεν ἔνδον
πορφυρέοις μήλοισιν ἐοικότα παῖδα Κυθήρης.
οὐδ' ἔχεν ἰοδόκον φαρέτρην, οὐ καμπύλα τόξα.
ἀλλὰ τὰ μὲν δένδρεσσιν ὑπ’ εὐπετάλοισι κρέμαντο,
αὐτὸς δ’ ἐν καλύκεσσι ῥόδων πεπηδημένος ὕπνῳ
εὗδεν μειδιόων. ξουθαὶ δ’ ἐφύπερθε μέλισσαι
κηροχύτου μέλιτος λαροῖς ἐπὶ χείλεσι ῥαῖνον.