Αισώπου Μύθοι/Ψύλλα και άνθρωπος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ψύλλα καὶ ἄνθρωπος



Ψύλλα δέ ποτέ τινι πολλὰ ἠνώχλει.
Καὶ δὴ συλλαβών· «Τίς εἶ σύ, ἀνεβόα,
ὅτι πάντα μου μέλη κατεβοσκήσω
εἰκῆ καὶ μάτην ἐμὲ καταναλίσκων;»
Ἡ δὲ ἐβόα· «Οὕτως ζῶμεν, μὴ κτείνῃς·
μέγα γὰρ κακὸν οὐ δύναμαι ποιῆσαι.»
Ὁ δὲ γελάσας πρὸς αὐτὴν οὕτως ἔφη·
«Ἄρτι τεθνήξῃ χερσὶ μου ταῖς ἰδίαις·
ἅπαν γὰρ κακόν, οὐ μικρόν, οὐδὲ μέγα
οὐδ᾿ ὅλως πρέπει καθόλου που φυῆναι.»
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ὁ κακὸς οὐ πρέπει ἐλεηθῆναι, κἂν μέγας ᾖ, κἂν μικρός.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας ψύλλος πολύ ενοχλούσε έναν άνθρωπο, τον τσιμπούσε εδώ, τον τσιμπούσε εκεί, σε ησυχία δέν τον άφηνε. Πιάνει τότε ο άνθρωπος τον ψύλλο στο χέριτου κ του λέει: "Ποιός είσαι εσύ που έχεις βοσκήσει όλα τα μέλημου, χωρίς να σε πειράξω ούτε κατα διάνοια έρχεσαι κ τρώς όλομου το σώμα;". Ο ψύλλος απάντησε: "τί να κάνουμε, τέτοια είναι η ζωήμας, εμείς οι ψύλλοι κ κάποια άλλα πλάσματα, μύγες, αλογόμυγες, σκνίπες, άν δέν τσιμπήσουμε ανθρώπους να πιούμε το αίματους, δέν μπορούμε αλλιώς να ζήσουμε. Για να ζήσουμε λοιπόν το κάνουμε, γι' αυτό σε παρακαλώ, μή με χτυπήσεις". Ο άνθρωπος κάγχασε κ είπε: "Θα πεθάνεις τώρα στα χέριαμου. Διότι είτε μικρό είναι το κακό είτε μεγάλο, πρέπει να εξαλείφεται κ να μήν το αφήνουμε ούτε κάν να φυτρώνει κ να εμφανίζεται στον κόσμο".
Έτσι είπε ο άνθρωπος κ συνέθλιψε τον ψύλλο στα χέριατου.

Και είχε δίκιο ότι είτε μικρό είναι το κακό είτε μεγάλο, πρέπει να εξαλείφεται κ να μήν το αφήνουμε ούτε κάν να φυτρώνει κ να εμφανίζεται στον κόσμο• γιατί όσο μικρό κ άν είναι το κακό, άν το αφήσεις γίνεται μεγάλο, τόσο που μπορεί να φτάσει να μήν το χωράει ο κόσμος ολόκληρος.