Αισώπου Μύθοι/Χελώνη και αετός

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Χελώνη καὶ ἀετός



Χελώνη ἀετοῦ ἐδεῖτο ἵπτασθαι αῦτὴν διδάξαι. Τοῦ δὲ παραινοῦντος πόῤῥω τοῦτο τῆς φύσεως αὐτῆς εἶναι, ἐκείνη μᾶλλον τῇ δεήσει προσέκειτο. Λαβὼν οὖν αὐτὴν τοῖς ὄνυξι καὶ εἰς ὕψος ἀνενεγκὼν εἶτ᾿ ἀφῆκεν. Ἡ δὲ κατὰ πετρῶν πεσοῦσα συνετρίβη.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλοὶ ἐν φιλονεικίαις τῶν φρονιμωτέρων παρακούσαντες ἑαυτοὺς ἔβλαψαν.

(variant version from Chambry's first edition)

Χελώνη καὶ ἀετός

Χελώνη θεασαμένη ἀετὸν πετόμενον ἐπεθύμησε καὶ αὐτὴ πέτεσθαι. Προσελθοῦσα δὲ τοῦτον παρεκάλει ἐφ᾿ ᾧ βούλεται μισθῷ διδάξαι αὐτήν. Τοῦ δὲ πείθοντος καὶ λέγοντος ἀδύνατον εἶναι, καὶ ἔτι αὐτῆς ἐπικειμένης καὶ ἀξιούσης, ἄρας αὐτὴν καὶ μετέωρος ἀναβὰς ἀφῆκεν ἐπί τινος πέτρας, ὅθεν κατενεχθεῖσα ἀπεῤῥάγη καὶ τέθνηκεν.
Ὅτι πολλοὶ ἐν φιλονεικίαις τῶν φρονιμωτέρων παρακούσαντες ἑαυτοὺς ἔβλαψαν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Η χελώνα ζηλεύοντας τον αετό ήθελε κ εκείνη να πετάξει. Παρακαλούσε τον αετό: μάθεμου κ εμένα να πετάω! Ο αετός της έλεγε: δέν μπορώ να σου μάθω κάτι τέτοιο, γιατί δέν είναι στη φύσησου. Η χελώνα επέμενε: όχι, θέλω να μου μάθεις να πετάω. Αφού επέμενε επέμενε, την παίρνει ο αετός κ την σηκώνει ψηλά, της λέει: τώρα που θα σε αφήσω, πέτα! Έτσι θα μάθεις να πετάς. Την αφήνει, κ η χελώνα τί έγινε; Δέν πέταξε βέβαια, μόνο έπεσε στο έδαφος κ έγινε κομμάτια.