Αισώπου Μύθοι/Φαλακρός ιππεύς

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Φαλακρὸς ἱππεύς



Φαλακρός τις τρίχας ξένας τῇ ἑαυτοῦ κορυφῇ περιθεὶς ἵππευεν. Ἄνεμος δέ φυσήσας ἀφείλετο ταύτας· γέλως πλατὺς δὲ τοὺς παρεστῶτας εἶχεν. Κἀκεῖνος εἶπε τοῦ δρόμου παύσας· Τὰς οὐκ ἐμὰς τρίχας τί ξένον φεύγειν με, αἳ καὶ τὸν ἔχοντα ταύτας, μεθ᾿ οὗ καὶ ἐγεννήθησαν, κατέλιπον;
Ὅτι μηδεὶς λυπείσθω ἐπὶ συμφορᾷ ἐπελθούσῃ· ὃ γὰρ γεννηθεὶς οὐκ ἔσχεν ἐκ φύσεως, τοῦτο οὐδὲ παραμένει· γυμνοὶ γὰρ ἤλθομεν, γυμνοὶ καὶ ἀπελευσόμεθα.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Φαλακρός καβαλλάρης φορούσε περούκα. Κάποια στιγμή φύσηξε άνεμος και του πήρε την περούκα, ενώ οι παριστάμενοι βάλανε τα γέλια. Κι εκείνος, αφού σταμάτησε τους είπε: Τί γελάτε ρέ; Παράξενο σας φαίνεται που μου έφυγαν τα ξένα μαλλιά; Εδώ ακόμη και τα δικά σας μαλλιά, που μαζί σας γεννήθηκαν, κι εκείνα ακόμα κάποτε σας εγκαταλείπουν".
Κανείς να μην λυπάται για οποια συμφορά του έρθει, διότι αυτό που δεν είχαμε από τη γέννα μας δεν θα μας μείνει. Γυμνοί ήρθαμε, γυμνοί και θα φύγουμε.