Αισώπου Μύθοι/Συς άγριος και αλώπηξ

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Σῦς ἄγριος καὶ ἀλώπηξ



Σῦς ἄγριος ἑστὼς παρὰ τι δένδρον τοὺς ὀδόντας ἠκόνα. Ἀλώπεκος δὲ αὐτὸν ἐρομένης τὴν αἰτίαν δι᾿ ἥν, μηδενὸς αὐτῷ μήτε κυνηγέτου μήτε κινδύνου ἐφεστῶτος, τοὺς ὀδόντας θήγει, ἔφη· Ἀλλ᾿ ἔγωγε οὐ ματαίως τοῦτο ποιῶ· ἐὰν γάρ με κίνδυνος καταλάβῃ, οὐ τότε περὶ τὸ ἀκονᾶν ἀσχοληθήσομαι, ἑτοίμοις δὲ οὖσι χρήσομαι.
Ὁ λόγος διδάσκει δεῖν πρὸ τῶν κινδύνων τὰς παρασκευὰς ποιεῖσθαι.

(variant version from Chambry's first edition)

Μόνιος καὶ ἀλώπηξ

Μόνιος ἄγριος ἐπί τινος ἑστὼς δένδρου τοὺς ὀδόντας ἔθηγεν. Ἀλώπεκος δ᾿ ἐρομένης τὴν αἰτίαν, ὅτι, μηδεμιᾶς προκειμένης ἀνάγκης, τοὺς ὀδόντας θήγει, ἔφη· Οὐκ ἀλόγως τοῦτο ποιῶ· εἰ γάρ με κίνδυνος περισταίη, οὔκουν με τηνικαῦτα πρὸς τὸ τοὺς ὀδόντας ἀκονᾶν ἀσχολεῖσθαι δεήσει, ἀλλὰ μᾶλλον ἑτοίμοις οὖσι χρῆσθαι.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι δεῖ πρὸς τὸν κίνδυνον παρασκευάζεσθαι.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένα αγριογούρουνο στεκόνταν σε ένα δέντρο κ ακόνιζε τα δόντιατου. (Πώς τα ακόνιζε; υποθέτω τρίβονταςτα στο φλοιό του δέντρου). Μιά αλεπού το είδε κ είπε: "γιατί ακονίζεις τα δόντιασου; Δέν υπάρχει κανένας κυνηγός κ κανένας κίνδυνος". -Έχω το λόγομου, είπε το αγριογούρουνο. Όταν θα εμφανισθεί ο κυνηγός ή άλλος κίνδυνος, δέν θα είναι τότε η ώρα να ακονίζω τα δόντιαμου.