Αισώπου Μύθοι/Πόλεμος και Ύβρις

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Πόλεμος καὶ Ὕβρις



Θεοὶ πάντες ἔγημαν ἣν ἕκαστος εἴληφεν ἐν κλήρῳ. Πόλεμος παρῆν ἐσχάτῳ κλήρῳ· Ὕβριν δὲ μόνην κατέλαβεν· ταύτης περισσῶς ἐρασθεὶς ἔγημεν. Ἐπακολουθεῖ δὲ αὐτῇ πανταχοῦ βαδιζούσῃ. Ὅτι ἔνθα ἂν προέλθῃ ὕβρις ἢ ἐν πόλει ἢ ἐν ἔθνεσι, πόλεμος καὶ μάχαι εὐθὺς μετ᾿ αὐτὴν ἀκολουθεῖ.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Οι αρχαίοι Έλληνες, όπως κ οι Ινδοί, πίστευαν οτι ο κάθε θεός έχει τη σύζυγότου. Ο μύθος αυτός λέει οτι με κλήρο απέκτησε ο κάθε θεός τη σύζυγότου, κ τελευταίος έμεινε ο θεός Πόλεμος: αυτός πήρε για σύζυγότου την τελευταία θεά που είχε απομείνει: την Ύβρι. Κ την αγαπά πάρα πολύ: όπου βρίσκεται η Ύβρις, εκεί έρχεται απο πίσω κ ο Πόλεμος. Κ έτσι, σε όποια πόλη (κράτος) εκδηλώνεται μεγάλη ύβρις, εκεί ακολουθεί κ πόλεμος.
Θα πρέπει όμως να εξηγήσουμε τί είναι ύβρις. Για τους αρχαίους δέν είναι αυτό που ονομάζουμε σήμερα "ύβρη" ή βρισιά. Ύβρις στα αρχαία σημαίνει μεγάλος εγωισμός, που κάνει τον άνθρωπο να εκδηλώνει ασέβεια προς το Θεό, προς τον παντοτινό ηθικό νόμο, προς τα πλάσματα του Θεού κ προς τη φύση.
Όποιος άνθρωπος γνωρίζει ποιός είναι ο ηθικός νόμος ωστε ανάλογα να συμμαζεύει τον εγωισμότου, πρέπει σύμφωνα με τον παντοτινό ηθικό νόμο να βαδίζει.
Κ όποιος δέν γνωρίζει τον παντοτινό ηθικό νόμο, πρέπει να μελετά και να τον μαθαίνει.