Αισώπου Μύθοι/Πλούσιος και βυρσοδέψης

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Πλούσιος καὶ βυρσοδέψης



Πλούσιος βυρσοδέψῃ παρῳκίσθη. μὴ δυνάμενος δὲ τὴν δυσωδίαν φέρειν διετέλει ἑκάστοτε αὐτῷ ἐπικείμενος, ἵνα μεταθῇ. Ὁ δὲ ἀεὶ αὐτὸν διανεβάλλετο λέγων μετ᾿ ὀλίγον χρόνον μεταθήσεσθαι. Τούτου δὲ συνεχῶς γενομένου, συνέβη, χρόνου διελθόντος, τὸν πλούσιον ἠθάδα τῆς ὀσμῆς γενόμενον μηκέτι αὐτῷ διενοχλεῖν.
Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἡ συνήθεια καὶ τὰ δυσχερῆ τῶν πραγμάτων καταπραΰνει.

(variant version from Chambry's first edition)

Πλούσιος καὶ βυρσοδέψης

Ἐν τόπῳ τινὶ πλησίον ἀνδρὸς πλουσίου βυρσοδέψης ἔμελλεν οἰκῆσαι. Ὁ δὲ τοῦτον ἐδίωκε διὰ τὴν δυσοσμίαν. Τοῦ δὲ λέγοντος· Πρὸς ὀλίγον ἀνιαθήσῃ, μέχρις οὗ συνεθίσῃς, καὶ ἔκτοτε οὐκέτι ὀσφρανθήσῃ, ἔφη· Οὐ διὰ τὴν σὴν τέχνην ἡμεῖς τὴν αἴσθησιν ἡμῶν ἀποβαλοῦμεν.
Ὅτι οὐ δεῖ κοινωνεῖν ταῖς ματαίαις συμβουλίαις, μάλιστα ταῖς πρὸς βλάβην τῆς φύσεως οὔσαις.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας βυρσοδέψης ήρθε κ κατοίκησε κοντά στο σπίτι ενός πλουσίου, μαζί με το σπίτιτου ο βυρσοδέψης (κατεργαστής δερμάτων, ταμπάκης στη δημοτική) είχε κ το εργαστήριότου, κ μύριζε πολύ. Ο πλούσιος καθημερινά πίεζε τον βυρσοδέψη να φύγει κ να στήσει μακριά απο εκεί το εργαστήριότου. Ο βυρσοδέψης κάθε φορά απαντούσε: "ναί, θα φύγω, θα πάω αλλού, κάνε λίγη υπομονή μέχρι να βρώ κάποιο άλλο κατάλληλο σπίτι να πιάσω". Ύστερα απο καιρό, ο βυρσοδέψης μόνοςτου πήγε κ είπε στον πλούσιο: "επιτέλους, βρήκα ένα άλλο σπίτι να πάω να κατοικήσω κ να στήσω το εργαστήριομου". Τότε ο πλούσιος απάντησε: "δέν χρειάζεται, γείτονα, μπορείς να μείνεις εδώ. Τόσον καιρό συνήθισα κ εγώ τη μυρωδιά των δερμάτων κ δέν με ενοχλεί πιά!".


Μιά άλλη εκδοχή του μύθου παριστάνει τον βυρσοδέψη πιό θρασύ: όταν ο πλούσιος του ζήτησε να πάει αλλού να κατοικήσει, ο βυρσοδέψης απάντησε: κάνε λίγη υπομονή κ μετά απο καιρό δέν θα νιώθεις την οσμή των δερμάτων, όπως δέν τη νιώθω κ εγώ. Για να υπηρετώ τις ανάγκες των ανθρώπων όπως κ τις δικέςσου ανάγκες, έχω χάσει την αίσθηση της οσμής.