Αισώπου Μύθοι/Πλέοντες

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Πλέοντες



Ἐμβάντες τινὲς εἰς σκάφος ἔπλεον. Γενομένων δὲ αὐτῶν πελαγίων, συνέβη χειμῶνα ἐξαίσιον γενέσθαι καὶ τὴν ναῦν μικροῦ καταδύεσθαι. Τῶν δὲ πλέοντων ἕτερος περιῤῥηξάμενος τοὺς πατρώους θεοὺς ἐπεκαλεῖτο μετ᾿ οἰμωγῆς καὶ στεναγμοῦ χαριστήρια ἀποδώσειν ἐπαγγελλόμενος, ἐὰν περισωθῶσι. Παυσαμένου δὲ τοῦ χειμῶνος καὶ πάλιν καινῆς γαληνῆς γενομένης, εἰς εὐωχίαν τραπέντες ὠρχοῦντό τε καὶ ἐσκίρτων, ἅτε δὴ ἐξ ἀπροσδοκήτου διαπεφευγότες κινδύνου. Καὶ στεῤῥὸς ὁ κυβερνήτης ὑπάρχων ἔφη πρὸς αὐτούς· Ἀλλ᾿, ὦ φίλοι, οὕτως ἡμᾶς γεγηθέναι δεῖ ὡς πάλιν, ἐὰν τύχῃ, χειμῶνος γενησομένου.
Ὁ λόγος διδάσκει μὴ σφόδρα ταῖς εὐτυχίαις ἐπαίρεσθαι τῆς τύχης τὸ εὐμετάβλητον ἐννοουμένους.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Μπήκαν κάποιοι άνθρωποι σε ένα πλοίο κ ταξίδευαν. Σάν ανοίχτηκαν στη θάλασσα, έπιασε μιά κακοκαιρία τέτοια που δέν είχε ξαναγίνει κ το πλοίο κινδύνευε να βουλιάξει. Ένας απο τους ταξιδιώτες παρακαλούσε με θρήνους κ στεναγμούς τους πατρικούςτου θεούς τάζονταςτους κ προσφορές, να γαληνέψει η θάλασσα κ να σωθούν. Κ έτσι έγινε: γαλήνεψε η θάλασσα κ σταμάτησε η κακοκαιρία. Τότε όλοι οι επιβάτες του πλοίου στήσανε γλέντι τρικούβερτο τρώγοντας, χορεύοντας κ χοροπηδώντας, γιατί χάρηκαν που με θαυμαστή ευκολία γλύτωσαν απο το κακό.
Ο καπετάνιος μόνο διατηρούσε τη νηφαλιότητατου κ την ηρεμίατου. Είπε στους άλλους: "μπράβο, παιδιά, έτσι πρέπει να γλεντάμε για να ξαναγίνει καταιγίδα όπως αυτή που περάσαμε κ ακόμα χειρότερη!".
Σάν γλύτωσαν απο την τρικυμία, έπρεπε ταπεινά να απευθύνουν ευχαριστία κ ό,τι προσφορά είχαν να δώσουν στους θεούς που τους έσωσαν, κ πάλι να είναι επιφυλακτικοί για ενδεχόμενο νέας τρικυμίας. Έπρεπε να σκεφθούν οτι για κάποιες αμαρτίεςτους οι θεοί τους έφεραν τη θαλασσοταραχή, κ μόνο επειδή κάποιος θερμά προσευχήθηκε κ έταξε στους θεούς έδειξαν οι θεοί καλοσύνη. Οπότε έπρεπε να δείξουν ταπεινότητα κ μεταμέλεια για ό,τι αμαρτίες είχαν κάνει. Ο καπετάνιος είχε δίκιο σ' αυτό που τους είπε, διότι η τύχη αρέσκεται να χτυπά τους αλαζόνες, εκείνουν που ξεσαλώνουν απο τη χαράτους, εκείνους που ξεχνούν τη θεία δύναμη κ την ευσέβεια που οφείλουν να έχουν οι άνθρωποι, κ εκείνους που τρέφουν κούφιες ελπίδες οτι όλα θα πάνε καλά χωρίς να λαμβάνουν μέτρα για κάθε περίπτωση κακοτυχίας.