Αισώπου Μύθοι/Παις ακρίδας θηρεύων και σκορπίος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


[...]

(variant version from Chambry's first edition)


Παῖς ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίος



Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ τοῦ παιδὸς ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ κέντρον ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὄτι προσέχειν δεῖ τοὺς δυναμένους πάντας βλάπτειν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένα παιδί κυνηγούσε κ μάζευε ακρίδες (υποθέτω με μιά απόχη. Αυτό δέν ήταν απλώς ένα παιχνίδι: τις ακρίδες τις έψηναν κ τις έτρωγαν κιόλας. Άλλη σημασία έχει η λέξη "ακρίδες" που ήταν τροφή του Ιωάννη Βαπτιστή στην έρημο: εκεί εννοεί προφανώς τις τρυφερές άκρες όλων των μή βλαβερών φυτών, διότι στους Εβραίους ήταν απαγορευμένο να τρώνε ζώα δίχως αίμα).
Καθώς μάζευε ακρίδες το παιδί, πήγε να πιάσει κ έναν σκορπιό. Ο σκορπιός τέντωσε το κεντρίτου για να κεντρίσει το παιδί, αλλα είδε οτι το παιδί έχει αθώα καρδιά, κ του είπε: "φύγε μακριά απο μένα, παιδίμου, μή με πιάσεις κ χάσεις όλα εκείνα που μάζεψες!".


Όταν ο κίνδυνος σε προειδοποιεί, είσαι τυχερός: έχεις ευκαιρία να σωθείς, άν είσαι αρκετά προσεκτικός κ αυτοσυγκρατείσαι. Δέν είναι όλα τα πράγματα ακίνδυνα: μέσα στα ακίνδυνα υπάρχουν επικίνδυνα που μοιάζουν με εκείνα τα οποία άφοβα πιάνεις. Άν όμως τα βλέπεις όλα ίδια κ δέν ξεχωρίζεις την ακρίδα απο τον σκορπιό, τότε αλίμονόσου!