Αισώπου Μύθοι/Νεβρός και έλαφος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Νεβρὸς καὶ ἔλαφος



Νεβρός ποτε πρὸς τὸν ἔλαφον εἶπε· Πάτερ, σὺ καὶ μείζων καὶ ταχύτερος κυνῶν πέφυκας, καὶ κέρατα πρὸς τούτοις ὑπερφυᾶ φέρεις εἰς ἄμυναν. Τί δή ποτ᾿ οὖν οὕτω τούτους φοβῇ; Κἀκεῖνος γελῶν εἶπεν· Ἀληθῆ μὲν ταῦτα φῇς, τέκνον· ἓν δ᾿ οἶδα, ὡς, ἐπειδὰν κυνὸς ὑλακὴν ἀκούσω, αὐτίκα πρὸς φυγὴν οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ἐκφέρομαι. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι τοὺς φύσει δειλοὺς οὐδεμία παραίνεσις ῥώννυσιν.

(variant version from Chambry's first edition)

Μόσχος καὶ ἔλαφος

Μόσχος δέ ποτε πρὸς τὴν ἔλαφον εἶπε·
Σὺ τῷ μεγέθει μείζων κυνῶν ὑπάρχεις
καὶ ταχινή τε καὶ πρὸς δρόμον ὀξεῖα·
κέρατα δὲ σὺ πρὸς ἄμυναν κατέχεις.
Τί δέ, ὦ μῆτερ, οὕτω φοβῇ τοὺς κύνας;
Ἡ δὲ πρὸς αὐτὸν οὕτως ἔφη γελῶσα·
Ὅτι μὲν ἐγὼ ταῦτα πάντα κατέχω
εὖ οἶδα σαφῶς καὶ γινώσκω, ὦ τέκνον·
ἐπὰν δὲ κυνὸς ὑλακὴν ἐπακούσω,
εὐθὺς σκοτοῦμαι καὶ τῇ φυγῇ κινοῦμαι.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ἀνθρώπους τοὺς φύσει δειλοὺς οὐδεμία παραίνεσις ἀνθρώπου ἐπιῤῥώννυσιν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένα ελαφάκι είδε τον πατέρατου κ τη μάνατου οτι φοβόνταν τα σκυλιά, κ ρωτάει: πατέρα, εσύ είσαι πιό μεγαλόσωμος απο τα σκυλιά, κ ταχύτερος απο αυτά. Επιπλέον έχεις κ κέρατα με τα οποία μπορείς χτυπώντας τους εχθρούς να αμύνεσαι. Γιατί λοιπόν φοβάσαι τα σκυλιά; Δέν θα έπρεπε να φοβάσαι καθόλου! - Καλά λές, παιδίμου, έχω όντως αυτά τα προτερήματα, εδώ που τα λέμε έχεις δίκιο, δέν θα έπρεπε να φοβάμαι, αλλα δέν μπορώ να το ελέγξω: όταν ακούω γάβγισμα σκυλιού, με πιάνει ένας πανικός κ το βάζω στα πόδια!

Μα ακόμα κ οι άνθρωποι, τόσο συχνά γνωρίζουν οτι ο φόβος είναι παράλογος κ ωστόσο δέν μπορούν να απαλλαγούν απο αυτόν.