Αισώπου Μύθοι/Μύρμηξ και περιστερά

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Μύρμηξ καὶ περιστερά



Μύρμηξ διψήσας, κατελθὼν εἰς πηγὴν, παρασυρεὶς ὑπὸ τοῦ ῥεύματος ἀπεπνίγετο. Περιστερὰ δὲ τοῦτο θεασαμένη κλῶνα δένδρου περιελοῦσα εἰς τὴν πηγὴν ἔῤῥιψεν, ἐφ᾿ οὗ καὶ καθίσας ὁ μύρμηξ διεσώθη. Ἰξευτὴς δέ τις μετὰ τοῦτο τοὺς καλάμους συνθεὶς ἐπὶ τὸ τὴν περιστερὰν συλλαβεῖν ᾔει. Τοῦτο δ᾿ ὁ μύρμηξ ἑωρακὼς τὸν τοῦ ἰξευτοῦ πόδα ἔδακεν. Ὁ δὲ ἀλγήσας τούς τε καλάμους ἔῤῥιψε καὶ τὴν περιστερὰν αὐτίκα φυγεῖν ἐποίησεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι δεῖ τοῖς εὐεργέταις χάριν ἀποδιδόναι.

(variant version from Chambry's first edition)

Μύρμηξ καὶ περιστερά

Μύρμηξ διψήσας, κατελθὼν εἴς τινα πηγὴν βουλόμενος πιεῖν, ἀπεπνίγετο. Περιστερὰ δὲ ἐν τῷ παρεστηκότι δένδρῳ κλάσασα φύλλον ἔβαλε, δι᾿ οὗ ἐπιβὰς ὁ μύρμηξ διεσώθη. Ἰξευτὴς δὲ παραστὰς καὶ συνθεὶς τοὺς καλάμους τὴν περιστερὰν λαβεῖν ἤθελεν· ὁ δὲ μύρμηξ δακὼν εἰς τὸν πόδα τὸν ἰξευτὴν τοὺς καλάμους διασεῖσαι ἐποίησε, τὴν δὲ περιστερὰν φυγεῖν.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι καὶ τὰ ἄλογα ζῷα αἴσθησιν ἔχει καὶ ἀλλήλοις ὠφελεῖ.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

[Μετάφραση τής 1ης εκδοχής]

Ένα μυρμήγκι, επειδή δίψασε, κατέβηκε σε μία πηγή, αλλά παρασύρθηκε από τό ρεύμα καί κόντευε νά πνιγεί. Τότε, ένα περιστέρι, βλέποντάς το, έφερε ένα κλωνάρι καί τό έρριξε στήν πηγή, πάνω στό οποίο κάθισε το μυρμήγκι καί σώθηκε.

'Ενας ιξευτής*, αφού συνέβησαν αυτά, συνάρμοσε τά καλάμιά του [καί έφερε το διχτάκι κοντά] με σκοπό νά πιάσει τό περιστέρι όπως πίστευε. 'Ομως, τό μυρμήγκι, που τά είδε όλα τούτα, δάγκωσε τό πόδι τού ιξευτού. Καί εκείνος, επειδή πόνεσε, έρριξε κάτω τά καλάμια καί έκανε τό περιστέρι τήν ίδια στιγμή [νά πετάξει καί] νά ξεφύγει.

Τούτος ο μύθος δηλώνει ότι οφείλει κανείς νά ανταποδίδει στούς ευεργέτες του τήν χάρη [που τού έκαναν].

[Μετάφραση τής 2ης εκδοχής]

Ένα μυρμήγκι επειδή δίψασε, κατέβηκε σε μία πηγή θέλοντας να πιεί νερό, αλλά [παρασύρθηκε από τό ρεύμα καί] κόντευε νά πνιγεί. Τότε, ένα περιστέρι, [που τό είδε] από τό κοντινό δέντρο, έκοψε ένα φύλλο καί τό έρριξε στο νερό καί έτσι το μυρμήγκι ανέβηκε επάνω του καί σώθηκε.
'Ενας ιξευτής* λοιπόν, ο οποίος στεκόταν παραδίπλα, συνάρμοσε τά καλάμιά του [καί έφερε το διχτάκι κοντά] καί ήθελε νά πιάσει τό περιστέρι, αλλά το μυρμήγκι τόν δάγκωσε στό πόδι καί εκείνος έκανε τά καλάμια νά κουνηθούν καί τό περιστέρι νά ξεφύγει.

Τούτος ο μύθος δηλώνει ότι καί τά ζώα, που δέν έχουν τήν [ανθρώπινη] λογική, έχουν τήν αίσθηση [καί καταλαβαίνουν] καί τό ένα ωφελεί τό άλλο [ώστε νά αλληλοβοηθούνtαι].

  • Ιξευτές αναφέρθηκαν ήδη σε άλλους μύθους: κυνηγούσαν πουλιά χρησιμοποιώντας καλάμια συναρμοζόμενα το ένα μετά το άλλο καί πάνω σε αυτά ένα τεντωμένο διχτάκι αλειμμένο με κόλλα.