Αισώπου Μύθοι/Μύρμηξ και κάνθαρος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Μύρμηξ καὶ κάνθαρος



Θέρους ὥρᾳ μύρμηξ περιπατῶν κατὰ τὴν ἄρουραν πυροὺς καὶ κριθὰς συνέλεγεν, ἀποθησαυριζόμενος ἑαυτῷ τροφὴν εἰς τὸν χειμῶνα. Κάνθαρος δὲ τοῦτον θεασάμενος ἐθαύμασεν ὡς ἐπιπονώτατον, εἴγε παρ᾿ αὐτὸν τὸν καιρὸν μοχθεῖ παρ᾿ ὃν τὰ ἄλλα ζῷα πόνων ἀφειμένα ῥᾳστώνην ἄγει. Ὁ δὲ τότε μὲν ἡσύχαζεν· ὕστερον δέ, ὅτε χειμὼν ἐνέστη, τῆς κόπρου ὑπὸ τοῦ ὄμβρου ἐκλυθείσης, ὁ κάνθαρος ἧκε πρὸς αὐτὸν λιμώττων καὶ τροφῆς μεταλαβεῖν δεόμενος. Ὁ δὲ ἔφη πρὸς αὐτόν· Ὦ κάνθαρε, ἀλλ᾿ εἰ τότε ἐπόνεις, ὅτε ἐμόχθουν καὶ ἐμὲ ὠνείδιζες, οὐκ ἂν νῦν τροφῆς ἐπεδέου. Οὕτως οἱ παρὰ τὰς εὐθηνείας τοῦ μέλλοντος μὴ προνοούμενοι παρὰ τὰς τῶν καιρῶν μεταβολὰς τὰ μέγιστα δυστυχοῦσιν.

(variant version from Chambry's first edition)

Μύρμηξ καὶ κάνθαρος

Ὥρᾳ θέρους μύρμηξ περιιὼν κατὰ τινα ἄρουραν πυροὺς καὶ κριθὰς συνέλεγεν ἀποθησαυριζόμενος ἑαυτῷ τροφὴν εἰς τὸν χειμῶνα. Κάνθαρος δὲ τοῦτον θεασάμενος ἐταλάνιζεν ὡς ἐπιπονώτατον, εἴγε παρ᾿ ὅλον τὸν καιρὸν μοχθεῖ παρὰ πάντα τὰ ζῷα. Ὁ δὲ μύρμηξ τότε μὲν ἡσυχάσας ὑπήνεγκεν. Χειμῶνος δὲ γενομένου καὶ τῆς κόπρου ὑπὸ τῶν ὑδάτων κατακλυσθείσης, ὁ κάνθαρος λιμώττων ἧκε πρὸς τὸν μύρμηκα τροφῆς μεταλαβεῖν δεόμενος. Ὁ δὲ ἔφη πρὸς αὐτόν· Ὦ κάνθαρε, ἀλλ᾿ εἰ τότε ἐπόνεις ὅτε με μοχθοῦντα ὠνείδιζες, οὐκ ἂν νῦν τροφῆς ἐπεδέου.
Ὁ μῦθος διδάσκει μὴ ἀμελεῖν ἡμᾶς ἐπὶ τῇ τῶν ἀναγκαίων φροντίδι, ἀλλὰ καιρῷ εὐθέτῳ τὰ πρὸς σωτηρίαν μεριμνᾶν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Το μηρμύγκι όλο το καλοκαίρι αγωνιζόταν επίπονα μαζεύοντας κ αποθηκεύοντας σπόρους κ κάθε είδους τροφή. Το σκαθάρι, που τρεφόταν με κοπριά κ την είχε μπόλικη, έβλεπε αυτήν τη συμπεριφορά πολύ εκκεντρική κ κορόιδευε το μυρμήγκι. Ύστερα, όταν ήρθε ο χειμώνας, δέν βρισκόταν για το σκαθάρι κοπριά να τρώει, ακόμη κ εκεί όπου τα βόδια έβγαιναν στην εξοχή κ κόπριζαν, οι βροχές κ άνεμοι σκόρπιζαν την κοπριά, κ έτσι το σκαθάρι πεινούσε. Πήγε τότε στο μηρμύγκι κ του ζήτησε λίγη τροφή: "εσύ έχεις αρκετή τροφή, αφού μάζευες όλο το καλοκαίρι• δώσε λίγη τροφή κ σε μένα, γιατί θα ψοφήσω απο την πείνα!" - "άμα ήθελες να μήν πεινάσεις, έπρεπε και εσύ να μαζεύεις• εγώ σου έδινα το καλό παράδειγμα, αλλα εσύ αντί να με μιμηθείς με κορόιδευες".


Άλλες εκδοχές του μύθου έχουν ακρίδα αντί για σκαθάρι, ενώ οι πιό γνωστές εκδοχές έχουν τζιτζίκι, που τραγουδούσε όταν το μυρμήγκι αγωνιζόταν να μαζεύει. Το χειμώνα σάν ήρθε να ζητήσει ελεημοσύνη, το μυρμήγκι του είπε: "γιατί, τί έκανες το καλοκαίρι όταν εγώ μάζευα τροφή;" - "τραγουδούσα" - "αφού το καλοκαίρι τραγουδούσες, τώρα το χειμώνα χόρευε!".