Αισώπου Μύθοι/Μέλισσαι και Ζεύς

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Μέλισσαι καὶ Ζεύς



Μέλισσαι φθονήσασαι ἀνθρώποις τοῦ ἰδίου μέλιτος ἧκον πρὸς τὸν Δία καὶ τούτου ἐδέοντο ὅπως αὐταῖς ἰσχὺν παράσχηται παιούσαις τοῖς κέντροις τοὺς προσιόντας τοῖς κηρίοις ἀναιρεῖν. Καὶ ὁ Ζεὺς ἀγανακτήσας κατ᾿ αὐτῶν διὰ τὴν βασκανίαν παρεσκεύασεν αὐτάς, ἡνίκα ἂν τύπτωσί τινα, τὸ κέντρον ἀποβαλεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο καὶ τῆς σωτηρίας στερίσκεσθαι. Οὗτος ὁ λόγος ἁρμόσειεν ἂν πρὸς ἄνδρας βασκάνους οἳ καὶ αὐτοὶ βλάπτεσθαι ὑπομένουσιν.

(variant version from Chambry's first edition)

Μέλισσα καὶ Ζεύς

Μέλισσα μήτηρ κηρίων οὖσα ἀνελήλυθεν εἰς θεούς, φέρουσα κηροὺς καὶ μέλι. Τερφθεὶς δὲ ὁ Ζεὺς τῇ προσφορᾷ τῆς μελίσσης συνετάξατο δοῦναι αὐτῇ ὃ ἂν αἰτήσῃ. Ἡ δέ· Δός, ἔφη, τῇ σῇ θεραπαινίδι κέντρον πρὸς ἄμυναν τῶν πόνων μου καὶ εἰς φυλακήν μου. Ἀπορήσας δὲ ὁ Ζεὺς πρὸς τὰς αἰτήσεις, ἐπεὶ ἐφίλει τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος, ἔφη τῇ μελίσσῃ· Οὐχ ὡς ᾔτησας γενήσεται, ἀλλ᾿ ἐάν τις τῶν ἀνθρώπων ἥκῃ λαβεῖν μέλι, σὺ δὲ βούλῃ αὐτὸν ἀμύνασθαι, ἔχε τὸ κέντρον· πλὴν ἴσθι ὅτι, εἰ πλήξεις ἄνθρωπον, ἐμβληθέντος τοῦ κέντρου, παρευθὺς ἀποθνήξῃ· ζωὴ γάρ σοι ἐντυγχάνει τὸ κέντρον.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ἐν ταῖς προσευχαῖς καὶ ταῖς δεήσεσιν μηδεὶς κατὰ τῶν ἐχθρῶν ζητείτω κακόν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ο μύθος αυτός βρίσκεται σε δύο παραλλαγές, απο τις οποίες πληρέστερη κ λογικότερη είναι η δεύτερη:

Η μέλισσα πέταξε στον ουρανό κ προσέφερε στους θεούς μέλι κ κερί. Ο Δίας ευχαριστήθηκε τόσο πολύ με αυτήν την προσφορά της μέλισσας, που της υποσχέθηκε να της δώσει ό,τι κ άν ζητήσει. Η μέλισσα ζήτησε: "δώσε σε εμένα, την υπηρέτριασου, να έχω κεντρί με το οποίο να υπερασπίζομαι τους καρπούς των κόπωνμου κ να προστατεύω τον εαυτόμου". Ο Δίας, αφού υποσχέθηκε στη μέλισσα, δέν μπορούσε να πάρει το λόγοτου πίσω, κ έτσι της έδωσε όντως να έχει κεντρί. Απο την άλλη όμως, επειδή αγαπούσε κ το γένος των ανθρώπων, δέν ήθελε να στερήσει το μέλι απο τους ανθρώπους, οι οποίοι άλλωστε προσέφεραν ώς θυσία μέλι και κερί στους θεούς, συνέδεσε το κεντρί της μέλισσας με τη ζωήτης και της είπε: "να ξέρεις όμως, οτι όταν κεντρίζεις άνθρωπο, θα χάνεις τη ζωήσου".

Απο τον μύθο αυτό μπορούν να βγούν πολλά διδάγματα, το βασικό όμως είναι πως όταν ο Θεός αγαπά δύο αντίπαλα μέρη, ευνοεί καί τα δύο, οπότε δίνει δώρα, δυνάμεις, καί στα δύο αντίπαλα μέρη, κ κατα συνέπεια το δώρο του κάθε ενός μέρους συνοδεύεται απο κάποιο μειονέκτημα.


Ο μύθος αυτός έχει κάτι κοινό με την ιστορία του Κάιν κ του Άβελ: Ο Θεός έκανε τον Κάιν επικατάρατο, ωστε να του αξίζει να δέχεται χτυπήματα κ θάνατο ακόμη απο τον καθένα που τον συναντά• κ όμως, κανένας δέν τολμά να χτυπήσει τον Κάιν, διότι ο Κάιν έχει τον τρόπο "να ανταποδίδει εφταπλάσια".