Αισώπου Μύθοι/Λύκος και όνος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Λύκος καὶ ὄνος



Λύκος τῶν λοιπῶν στρατηγήσας λύκων νόμους ἔταξε πᾶσιν, ἵνα ὅ τι ἂν ἕκαστος κυνηγήσῃ, πάντα εἰς μέσον ἄξῃ καὶ μερίδα ἴσην ἑκάστῳ δώσῃ, ὅπως μὴ οἱ λοιποὶ ἐνδεεῖς ὄντες ἀλλήλους κατεσθίωσιν. Ὄνος δὲ παρελθὼν τὴν χαίτην σείσας ἔφη· «Ἐκ φρενὸς λύκου καλὴ γνώμη· ἀλλὰ πῶς σὺ τὴν χθεσινὴν ἄγραν τῇ κοίτῃ ἐναπέθου; Ἄγε ταύτην εἰς μέσον ἀπομερίσας.» Ὁ δὲ ἐλεγχγεὶς τοὺς νόμους ἀνέλυσεν. Ὅι αὐτοὶ οἱ τοὺς νόμους δικαίως ὁρίζειν δοκοῦντες καὶ ἐν οἷς ὁρίζουσιν καὶ δικάζουσιν οὐκ ἐμμένουσιν.

(variant version from Chambry's first edition)

Λύκος καὶ ὄνος

Λύκος τῶν λοιπῶν λύκων ἐκστρατηγήσας
πᾶσιν ἔταξε νόμον αὐτοῖς προτείνας,
ἵνα τις αὐτῶν τιποτοῦν κυνηγήσας
μέσον ἀγάγῃ καὶ μοιράσῃ τοῖς πᾶσι.
Ταῦτα οὖν αὐτοῦ ἀκηκοὼς ὁ ὄνος
χαίτην ἔσεισε καὶ γελῶν ταῦτα ἔφη·
Καλῶς εἴρηκας, ὦ πρώταρχε τῶν λύκων·
ἀλλὰ πῶς σὺ χθὲς ἣν ἐκράτησας ἄγραν
κοίτῃ παρέθου εἰς τροφὴν σὴν λαθραίως;
Κόμισον ταύτην μερισθῆναι τοῖς πᾶσιν.
Ὁ δὲ θαμβηθεὶς κατέλυσε τοὺς νόμους.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς νόμους ὁρίζειν δοκοῦντες ἐν οἷς ἂν ὁρίζωσι καὶ δικάζωσιν οὐκ ἐμμένουσι.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας λύκος ανακηρύχθηκε στρατηγός στους λύκους, κατ' ουσίαν ανώτατος άρχοντας των λύκων, κ τότε πρότεινε σε όλους τους λύκους έναν νόμο: όποιος πιάσει οποιοδήποτε θήραμα ή λεία, να το φέρει να μοιραστεί εξ ίσου σε όλους τους λύκους. Όλη μαζί η λεία ολονών θα γίνεται κοινή περιουσία που θα μοιράζεται καθημερινά εξ ίσου σε όλους. Έτσι κανένας λύκος δέν θα μένει νηστικός κ κανένας λύκος δέν θα μάχεται εναντίον άλλου λύκου. Άρεσε στους λύκους αυτή η πρόταση κ την ενέκριναν να γίνει νόμος. Τότε βγαίνει ένας γάιδαρος που άκουγε τη δημηγορία, κ λέει: Αφού, στρατηγέ, θέλεις αυτόν το νόμο, άς εφαρμοσθεί και σε σένα: χτές άρπαξες ένα μεγάλο θήραμα, ένα μεγάλο ελάφι, κ το έχεις κρυμμένο στη φωλιάσου για να το τρώς μόνοςσου. Αφού λοιπόν θέλεις να ισχύσει ο νόμοςσου, βγάλε το ελάφι που έπιασες χτές να μοιραστεί κι αυτό εξ ίσου σε όλους τους λύκους".
Τότε ο στρατηγός των λύκων, βλέποντας οτι ο νόμος δέν συνέφερε στον ίδιο, τον απέσυρε, κ έτσι δέν ίσχυσε ποτέ αυτός ο νόμος στους λύκους.


Παρατήρηση: Δεδομένου οτι το αξίωμα του στρατηγού ήταν ανώτατο αξίωμα στην πόλη - κράτος των Αθηνών κ μόνο εκεί, ο μύθος αυτός είναι φανερό οτι προέρχεται απο την αρχαία Αθήνα της κλασσικής εποχής.