Αισώπου Μύθοι/Λύκος και ποιμήν

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Λύκος καὶ ποιμήν



Λύκος ἀκολουθῶν ποίμνῃ προβάτων οὐδὲν ἠδίκει. Ὁ δὲ ποιμὴν κατὰ μὲν ἀρχὰς ἐφυλάττετο αὐτὸν ὡς πολέμιον καὶ δεδοικὼς παρετηρεῖτο. Ἐπεὶ δὲ συνεχῶς ἐκεῖνος παρεπόμενος οὐδ᾿ ἀρχὴ ἁρπάζειν ἐπεχείρει, τὸ τηνικαῦτα νοήσας φύλακα μᾶλλον αὐτὸν εἶναι ἢ ἐπίβουλον, ἐπειδὴ χρεία τις αὐτὸν κατέλαβεν εἰς ἄστυ παραγενέσθαι, καταλιπὼν παρ᾿ αὐτῷ τὰ πρόβατα ἀπηλλάγη. Καὶ ὃς καιρὸν ἔχειν ὑπολαβὼν τὰ πλεῖστα εἰσπεσὼν διεφόρησεν. Ὁ δὲ ποιμὴν ἐπανελθὼν καὶ θεασάμενος τὴν ποίμνην διεφθαρμένην ἔφη· «Ἀλλ᾿ ἔγωγε δίκαια πέπονθα· τί γὰρ λύκῳ πρόβατα ἐπίστευον;» Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ τοῖς φιλαργύροις τὴν παρακαταθήκην ἐγχειρίζοντες εἰκότως ἀποστερουνται.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας λύκος ακολουθούσε ένα κοπάδι προβάτων απο απόσταση, κ δέν έκαμνε καμιά ζημιά. Ο βοσκός πάντως φυλαγότανε, τον έβλεπε ώς εχθρό, τον φοβότανε, κ είχε το νούτου μήν πλησιάσει στο κοπάδι. Αυτό συνέχισε πολύ καιρό: ο λύκος ερχότανε πίσω απο το κοπάδι αλλα δέν έδειχνε καθόλου εχθρικές διαθέσεις, ποτέ δέν δοκίμασε να αρπάξει κανένα πρόβατο, να κάνει καμιά ζημιά. Αφού αυτό γινόταν για πολύ καιρό, μήνες ολόκληρους, κόντευε χρόνος, ο τσομπάνος σχημάτισε τη γνώμη οτι αυτός ο λύκος δέν είναι εχθρός των προβάτων, αλλα φύλακας του κοπαδιού. Κ έτσι, μιά φορά ο τσομπάνος χρειαζότανε να πάει στην πόλη για κάποια δουλειά, κ δέν είχε κάποιον άλλο να του αφήσει το κοπάδι, ανάθεσε λοιπόν στον λύκο να το φυλάγει κ έφυγε στην πόλη. Όσο καιρό όμως ο τσομπάνος έλειπε στην πόλη, ο λύκος ρήμαζε τα πρόβατα, κ όταν ο τσομπάνος επέστρεψε, είδε το κοπάδι ρημαγμένο, οδυρόταν κ έλεγε: "καλά έπαθα όμως, αφού εμπιστεύθηκα πρόβατα στον λύκο!".
Απο αυτό έμεινε η παροιμία ώς σήμερα: "ο λύκος θα φυλάξει τα πρόβατα;".