Αισώπου Μύθοι/Λύκος και γραύς

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Λύκος καὶ γραῦς



Λύκος λιμώττων περιῄει ζητῶν τροφήν. Γενόμενος δὲ κατά τινα τόπον, ἤκουσε παιδίου κλαίοντος καὶ γραὸς λεγούσης αὐτῷ· «Παῦσαι τοῦ κλαίειν· εἰ δὲ μή, τῇ ὥρᾳ ταύτῃ ἐπιδώσω σε τῷ λύκῳ.» Οἰόμενος δὲ ὁ λύκος ὅτι ἀληθεύει ἡ γραῦς, ἵστατο πολλὴν ἐκδεχόμενος ὥραν. Ὡς δ᾿ ἑσπέρα κατέλαβεν, ἀκούει πάλιν τῆς γραὸς κολακευούσης τὸ παιδίον καὶ λεγούσης αὐτῳ· «Ἐὰν ἔλθῃ ὁ λύκος δεῦρο, φονεύσομεν, ὦ τέκνον, αὐτόν.» Ταῦτα ἀκούσας ὁ λύκος ἐπορεύετο λέγων· «Ἐν ταύτῃ τῇ ἐπαύλει ἄλλα μὲν λέγουσιν, ἄλλα δὲ πράττουσιν.» Ὁ μῦθος πρὸς ἀνθρώπους οἵτινες τὰ ἔργα τοῖς λόγοις οὐκ ἔχουσιν ὅμοια.

(variant version from Chambry's first edition)

Λύκος καὶ γραῦς

Λύκος λιμώττων περιῄει ζητῶν ἑαυτῷ τροφήν. Ὡς δὲ ἐγένετο κατά τινα ἔπαυλιν, ἀκούσας γραὸς κλαυθμυριζομένῳ παιδὶ διαπειλούσης, ἐὰν μὴ παύσηται, βαλεῖν αὐτὸν λύκῳ, προσέμενεν οἰόμενος ἀληθεύειν αὐτήν. Ἑσπέρας δὲ γενομένης, ὡς οὐδὲν τοῖς λόγοις ἀκόλουθον ἐγίγνετο, ἀπαλλαττόμενος ἔφη πρὸς αὑτόν· Ἐν ταύτῃ τῇ ἐπαύλει οἱ ἄνθρωποι ἄλλα μὲν λέγουσι, ἄλλα δὲ ποιοῦσιν.
Οὗτος ὁ λόγος ἁρμόσειεν ἂν πρὸς ἐκείνους τοὺς ἀνθρώπους οἳ τοῖς λόγοις οὐκ ἔχουσι τὰ ἔργα ἀκόλουθα.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας λύκος πεινασμένος τριγύριζε για να βρεί τροφή. Έφτασε σε μιά αγροικία, κ άκουσε απο το παράθυρο ένα μικρό παιδάκι να κλαίει, και μιά γριά του έλεγε: "σταμάτα να κλαίς! Άν δέν σταματήσεις να κλαίς, τώρα κιόλας θα σε δώσω να σε φάει ο λύκος!". Στάθηκε τότε ο λύκος κάτω απ' το παράθυρο και περίμενε πότε το μικρό παιδάκι θα γινόταν πολύ ενοχλητικό κ θα το έδινε η γριά στον λύκο να το φάει. Ωστόσο, παρόλο που το παιδάκι δέν ησύχαζε, η γριά δέν το έδινε στο λύκο. Ώσπου βράδυασε, τότε το παιδάκι ήταν ήσυχο κ η γριά το καλόπιανε λέγοντας: "μικρό μου! άν έρθει εδώ κανένας λύκος, θα τον σκοτώσουμε! Θα τον σκοτώσουμε  !". Τότε ο λύκος απογοητευμένος κούνησε το κεφάλι του και έφυγε λέγοντας: "Σε αυτή την έπαυλη, άλλα λένε και άλλα κάνουν!".