Αισώπου Μύθοι/Λύκος διά την εαυτού σκιάν γαυρωθείς και λέων

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Λύκος διὰ τὴν ἑαυτοῦ σκιὰν γαυρωθεὶς καὶ λέων



Λύκος πλανώμενος ποτ᾿ ἐν ἐρήμοις τόποις,
κλίνοντος ἤδη πρὸς δύσιν Ὑπερίονος,
δολιχὴν ἑαυτοῦ τὴν σκιὰν ἰδὼν ἔφη·
«Λέοντ᾿ ἐγὼ δέδοικα, τηλικοῦτος ὤν;
πλέθρου τ᾿ ἔχων τὸ μῆκος, οὐ θηρῶν ἁπλῶς
πάντων δυνάστης ἀθρόων γενήσομαι;»
Λύκον δὲ γαυρωθέντα καρτερὸς λέων
ἑλὼν κατήσθι᾿· ὁ δ᾿ ἐβόησε μετανοῶν·
«Οἴησις ἡμῖν πημάτων παραιτία.»

  • Η διατύπωση αυτή του μύθου είναι σε πραγματικό ιαμβικό τετράμετρο (σε αντίθεση με διατυπώσεις πολλών άλλων μύθων σε δωδεκασύλλαβους όπου όμως δέν τηρείται το προσωδιακό μέτρο επειδή οι διατυπώσεις αυτές είναι όχι αρχαίες αλλα εποχής βυζαντινής κατα την οποία είχε πιά χαθεί κ δέν ήταν αντιληπτή η αρχαία προσωδία. Δεδομένου οτι ο παρών μύθος διατυπώνεται σε κανονικούς ιαμβικούς τριμέτρους, θα πρέπει να υποθέσουμε οτι η διατύπωση αυτή είναι απο την όψιμη αρχαία, πιθανώς Ελληνιστική εποχή. Δέν φαίνεται να είναι απο κάποιον βυζαντινό λόγιο που κατείχε την αρχαιοελληνική μετρική, διότι σε τέτοια περίπτωση θα είχαμε κ άλλους πολλούς μύθους διατυπωμένους σε τέτοια μορφή.



Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας λύκος καθώς τριγύριζε στην ερημιά, την ώρα που πήγαινε να δύσει ο ήλιος, η σκιάτου μάκρυνε πολύ, γιατί ο ήλιος ήταν χαμηλά, κ τότε, βλέποντας ο λύκος τόσο μακριά τη σκιάτου είπε: "Γιά κοίτα, έχω ένα πλέθρο* μάκρος! Κ με τόσο μέγεθος που έχω, είναι δυνατόν να φοβάμαι απο τα λιοντάρια; Κανένας άλλος, μόνο εγώ αξίζω να γίνω ο βασιλιάς όλων των ζώων!". Και αφού τόσο περηφανεύθηκε, δέν φυλαγόταν απο τα λιοντάρια, κ όταν είδε ένα λιοντάρι δέν έτρεξε να φύγει ή να κρυφτεί, αλλα ήθελε κιόλας να παλαίψει με το λιοντάρι για να δείξει οτι με ευκολία νικά κ τα λιοντάρια. Τότε το λιοντάρι κατασπάραξε τον λύκο κ τον έφαγε. Κ εκεί που θα πέθαινε ο λύκος είπε: "Άχ, δέν πρέπει να περηφανεύεται κανείς κ να χαλαρώνει την άμυνα! Κάποτε η ζωή μας κάνει να νομίζουμε οτι είμαστε πολύ πιό μεγάλοι απο ό,τι είμαστε πραγματικά!".
  • Το πλέθρο ήταν μονάδα μέτρησης μήκους στους αρχαίους Έλληνες, στην κλασσική εποχή και στο Βυζάντιο ίσο με περίπου 30 μέτρα.