Αισώπου Μύθοι/Λέων και ταύρος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Λέων καὶ ταῦρος



Λέων ταῦρῳ παμμεγέθει ἐπιβουλεύων ἐβουλήθη δόλῳ αὐτοῦ περιγενέσθαι. Διόπερ πρόβατον τεθυκέναι φήσας ἐφ᾿ ἑστίασιν αὐτὸν ἐκάλεσε, βουλόμενος κατακλιθέντα αὐτὸν καταγωνίσασθαι. Ὁ δὲ ἐλθὼν καὶ θεασάμενος λέβητάς τε πολλοὺς καὶ ὀβελίσκους μεγάλους, τὸ δὲ πρόβατον οὐδαμοῦ, μηδὲν εἰπὼν ἀπηλλάττετο. Τοῦ δὲ λέοντος αἰτιωμένου αὐτὸν καὶ τὴν αἰτίαν πυνθανομένου δι᾿ ἣν οὐδὲν δεινὸν παθὼν ἄλογος ἄπεισιν, ἔφη· «Ἀλλ᾿ ἔγωγε οὐ μάτην τοῦτο ποιῶ· ὁρῶ γὰρ παρασκευὴν οὐχὶ ὡς εἰς πρόβατον, ἀλλ᾿ εἰς ταῦρον ἡτοιμασμένην.»
Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τοὺς φρονίμους τῶν ἀνθρώπων αἱ τῶν πονηρῶν τέχναι οὐ λανθάνουσιν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένα λιοντάρι έβαλε στο μάτι έναν τεράστιο ταύρο, και, αφού δέν μπορούσε να τον νικήσει με τη δύναμη, σκέφτηκε αυτό το τέχνασμα: πήγε κ του έλεγε οτι θέλει να γίνουν φίλοι• "έχω θυσιάσει ένα πρόβατο! Έλα στο σπίτιμου να φάμε μαζί κ να διασκεδάσουμε!" (όπως έκαναν οι άνθρωποι όταν ήθελαν να γιορτάσουν τη δημιουργία μιάς φιλίας). Το λιοντάρι είχε σκοπό να βάλει τον ταύρο να γείρει αναπαυτικά σε ένα "ανάκλιντρον", κ όπως θα ξάπλωνε κ θα χαλάρωνε, θα έπεφτε επάνωτου αναπάντεχα κ θα τον σκότωνε. (Το ανάκλιντρον ήταν το έπιπλο που συνήθως χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι στις γιορτές κ τα συμπόσια: πάνω σε αυτό ξάπλωναν ή έγερναν ακουμπώντας στους αγκώνες). Ο ταύρος πήγε στο σπίτι του λιονταριού, κοιτάζει δεξιά αριστερά, είδε αρκετά μεγάλα σκεύη για μαγείρεμα σούπας, είδε κ κάμποσες μεγάλες σούβλες, αλλα πουθενά δέν φαινόταν πρόβατο ούτε κρέας. Τότε, χωρίς να πεί ούτε λέξη, ο ταύρος έκανε μεταβολή κ έφυγε. "Στάσου!", φώναξε το λιοντάρι, "πού πάς; γιατί φεύγεις; ούτε κάν χαιρετάς; Είναι αγένεια, δέν νομίζεις; Γιατί φέρεσαι έτσι, σε πείραξε κανείς;" - "έχω το λόγομου", απάντησε ο ταύρος, "γιατί εδώ βλέπω ετοιμασίες όχι για πρόβατο, αλλα για ταύρο!".