Αισώπου Μύθοι/Λέων και μυς αντευεργέτης

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Λέων καὶ μῦς ἀντευεργέτης



Λέοντος κοιμωμένου μῦς τῷ σώματι ἐπέδραμεν. Ὁ δὲ ἐξαναστὰς καὶ συλλαβὼν αὐτὸν οἷός τε ἦν καταθοινήσασθαι. Τοῦ δὲ δεηθέντος μεθεῖναι αὐτὸν καὶ λέγοντος ὅτι σωθεὶς χάριτας αὐτῷ ἀποδώσει, γελάσας ἀπέλυσεν αὐτόν. Συνέβη δὲ αὐτὸν μετ᾿ οὐ πολὺ τῇ τοῦ μυὸς χάριτι περισωθῆναι· ἐπειδὴ γὰρ συλληφθεὶς ὑπό τινων κυνηγετῶν κάλῳ ἐδέθη τινὶ δένδρῳ, τὸ τηνικαῦτα ἀκούσας ὁ μῦς αὐτοῦ στένοντος ἐλθὼν τὸν κάλων περιέτρωγε καὶ λύσας αὐτὸν ἔφη· «Σὺ μὲν οὕτω μου τότε κατεγέλασας ὡς μὴ προσδεχόμενος παρ᾿ ἐμοῦ ἀμοιβὴν κομιεῖσθαι· νῦν δὲ εὖ ἴσθι ὅτι ἐστὶ καὶ παρὰ μυσὶ χάρις.»
Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι καιρῶν μεταβολαῖς οἱ σφόδρα δυνατοὶ τῶν ἀσθενεστέρων ἐνδεεῖς γίνονται.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Καθώς το λιοντάρι κοιμόταν, ένας ποντικός τρέχοντας έπεσε επάνω στο λιοντάρι κ το ξύπνησε. Γραπώνει τότε το λιοντάρι τον ποντικό κ θα τον έκανε μιά χαψιά. Το ποντίκι όμως ψύχραιμο παρακάλεσε "άφησεμε να ζήσω! Για σένα ούτε μιά μπουκιά δέν είμαι! Κ δέν ήθελα να σε ενοχλήσω, κατα λάθος τρέχοντας ήρθα επάνωσου. Άν με αφήσεις να ζήσω δέν θα σου κάνω κανένα κακό, αντίθετα, θα σε ευγνωμωνώ και θα σου ανταποδώσω την ευεργεσία!". Το λιοντάρι γέλασε: "τί ευεργεσία θα μου ανταποδώσεις εσύ βρέ; Αν είναι δυνατόν ποτέ ένα ποντίκι να ευεργετήσει ένα λιοντάρι! Άντε όμως, θα σε αφήσω, γιατί με έκανες κ γέλασα, άλλωστε γιατί να σε φάω, δέν φτάνεις ούτε να γεμίσεις το κούφιομου το δόντι!".

Αργότερα, κάποιοι κυνηγοί κατάφεραν να πιάσουν το λιοντάρι, κ το δέσανε με σκοινιά σε ένα δέντρο (ή, κατα άλλη εκδοχή του μύθου, το κρατούσαν αιχμαλωτισμένο μέσα στο δίχτυ με το οποίο το έπιασαν). Καθώς βρυχόταν απελπισμένα, το άκουσε ο ποντικός, κ πήγε μασουλούσε τα σκοινιά (ή το δίχτυ), έτσι έκοψε τα σκοινιά (το δίχτυ) κ ελευθέρωσε το λιοντάρι. Κ είπε: "εσύ τότε γελούσες που είπα οτι θα σε ευεργετήσω. Τώρα όμως πρέπει να κατάλαβες οτι ακόμη κ τα ποντίκια αξίζει να σε ευγνωμονούν, ακόμα κ ένας ποντικός μπορεί να σε σώσει".