Αισώπου Μύθοι/Λέων και λαγωός

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Λέων καὶ λαγωός



Λέων περιτυχών λαγωῷ κοιμωμένῳ, τοῦτον ἔμελλε καταφαγεῖν· μεταξὺ δὲ θεασάμενος ἔλαφον παριοῦσαν, ἀφεὶς τὸν λαγωόν, ἐκείνην ἐδίωκεν. Ὁ μὲν οὖν παρὰ τὸν ψόφον ἐξαναστὰς ἔφυγεν. Ὁ δὲ λέων ἐπὶ πολὺ διώξας τὴν ἔλαφον, ἐπειδὴ καταλαβεῖν οὐκ ἠδυνήθη, ἐπανῆλθεν ἐπὶ τὸν λαγωόν· εὑρων δὲ καὶ αὐτὸν πεφευγότα ἔφη· «Ἀλλ᾿ ἐγὼ δίκαια πέπονθα, ὅτι ἀφεὶς τὴν ἐν χερσὶ βοράν, ἐλπίδα μείζονα προέκρινα.»
Οὕτως ἔνιοι τῶν ἀνθρώπων μετρίοις κέρδεσι μὴ ἀρκούμενοι, μείζονας δὲ ἐλπίδας διώκοντες λανθάνουσι καὶ τὰ ἐν χερσὶ προϊέμενοι.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

(Ο μύθος αυτός περιλαμβανόταν στο σχολικό βιβλίο των αρχαίων της 1ης Γυμνασίου μέχρι τα 1981 περίπου).

Ένα λιοντάρι βρήκε έναν λαγό που κοιμότανε κ τον πλησίαζε σιγά σιγά για να τον γραπώσει κ να τον φάει. Τότε είδε ένα ελάφι, οπότε άφησε τον λαγό κ κυνηγούσε το ελάφι, που θα του έδινε πολύ περισσότερο κρέας απο ό,τι ο λαγός. Βέβαια, ο λαγός ακούγοντας τον θόρυβο απο το τρέξιμο του λιονταριού ξύπνησε κ έφυγε. Το λιοντάρι κυνήγησε το ελάφι, αλλα δέν κατάφερε να το πιάσει. Επέστρεψε τότε για τον λαγό, αλλα εκείνος είχε φύγει. Τότε το λιοντάρι απογοητευμένο είπε: "καλά να πάθω, αφού άφησα την τροφή που είχα μές τα χέριαμου για να κυνηγάω το μεγαλύτερο αλλα άπιαστο κέρδος".