Αισώπου Μύθοι/Λάρος και ικτίνος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Λάρος καὶ ἰκτῖνος



Λάρος ἰχθὺν καταπιών, διαῤῥαγέντος αὐτῷ τοῦ φάρυγγος, ἐπὶ τῆς ἠϊόνος νεκρὸς ἔκειτο. Ἰκτῖνος δὲ αὐτὸν θεασάμενος ἔφη· «Ἄξια σύ γε πέπονθας, ὅτι πτηνὸν γεννηθεὶς ἐπὶ θαλάσσης τὴν δίαιταν ἐποιοῦ.» Οὕτως οἱ τὰ οἰκεῖα ἐπιτηδεύματα καταλιπόντες καὶ τοῖς μηδὲν προσήκουσιν ἐπιβαλλόμεμοι εἰκότως δυστυχοῦσιν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Μιά φορά ένας γλάρος κατάπιε ένα ψάρι υπερβολικά μεγάλο, τόσο που σκίσθηκε ο φάρυγγάςτου κ ξεψύχησε πάνω σε έναν βράχο της θάλασσας. Τον είδε ένας ικτίνος (αρπακτικό πουλί, βλέπε σε προηγούμενους μύθους) κ του λέει: "καλά έπαθες, γιατί ήσουν πουλί, αλλα άφησες τη στεριανή ζωή για να ζήσεις απο τη θάλασσα. Εμείς τα πουλιά πλασθήκαμε για τη στεριά, γιατί ήθελες να ζήσεις στη θάλασσα; κι εγώ πουλί είμαι, αλλα έμεινα στη στεριά".