Αισώπου Μύθοι/Κόραξ και όφις

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση



Κόραξ καὶ ὄφις



Κόραξ τροφῆς ἀπορῶν, ὡς ἐθέασατο ὄφιν ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ κοιμώμενον, τοῦτον καταπτὰς ἥρπασε. Τοῦ δὲ ἐπιστραφέντος καὶ δακόντος αὐτόν, ἀποθνῄσκειν μέλλων, ἔφη· «Ἀλλ᾿ ἔγωγε δείλαιος, ὅστις τοιοῦτον ἕρμαιον εὕρηκα ἐξ οὗ καὶ ἀπόλλυμαι.»
Οὗτος ὁ λόγος λεχθείη ἂν ἐπ᾿ ἄνδρα ὅς διὰ θησαυροῦ εὕρεσιν καὶ περὶ σωτηρίας ἐκινδύνευσεν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

(Παραλλαγή του μύθου "Ἰκτῖνος καὶ ὄφις"). Ένας πεινασμένος κόρακας είδε ένα φίδι που κοιμόταν στη λιακάδα κ το άρπαξε να το φάει, νόμιζε οτι ήταν νεκρό. Το φίδι όμως ήταν ζωντανό, ξύπνησε κ δάγκασε τον κόρακα• ο οποίος καθώς πέθαινε είπε: "αλίμονόμου του κακομοίρη, νόμισα πως ήταν καλή τύχη αυτό που βρήκα, αλλα ήταν ο χαμόςμου!".


Τον κόρακα δέν μπορεί κανένα ζώο να τον κάνει θύμα, είναι στην κορυφή της τροφικής πυραμίδας, νά όμως που κ αυτός κάποτε πληρώνει ό,τι κακό έκανε.