Αισώπου Μύθοι/Κορυδαλός

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Κορυδαλός



Κορυδαλὸς εἰς πάγην ἁλοὺς θρηνῶν ἔλεγεν· «Οἴμοι τῷ ταλαιπώρῳ καὶ δυστήνῳ πτηνῷ· οὐ χρυσὸν ἐνοσφισάμην τινός, οὐκ ἄργυρον, οὐκ ἄλλο τι τῶν τιμίων· κόκκος δὲ σίτου μικρὸς τὸν θάνατόν μοι προὐξένησεν.» Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς διὰ κέρδος εὐτελὲς μέγαν ὑφισταμένους κίνδυνον.

(variant version from Chambry's first edition)

Κορυδαλός

Κορυδαλὸς εἰς πάγην πεσὼν ἐθρήνει λέγων· Οἴμοι τῷ ταλαιπώρῳ καὶ δυστηνῷ πτηνῷ· οὐ διὰ χρυσόν, οὐ διὰ ἄργυρον, οὐ διὰ ἄλλο τι τῶν τιμίων, διὰ δὲ κόκκον σίτου μικρὸν τὸν θάνατον ἐμαυτῷ προεξένησα.
Ὁ μῦθος δηλοῖ [ὅτι] τοὺς διὰ κέρδος εὐτελὲς ὑφισταμένους θάνατον.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας κορυδαλός πιάστηκε σε παγίδα, θρηνούσε κ έλεγε: "αλίμονόμου, το κακόμοιρο, άθλιο πουλάκι! Ούτε χρυσάφι καταχράστηκα, ούτε ασήμι έκλεψα, ούτε κανένα πολύτιμο πράγμα επιθύμησα! Για έναν τόσο δά κόκκο σιταριού που πήγα να φάω, παγιδεύτηκα κ χάνω τη ζωήμου!


Στη ζωή δέν κινδυνεύουν μόνο οι μεγάλοι αμαρτωλοί. Ακόμη κ ο αθώος κ ο μικρός πρέπει πολύ να προσέχει απο κινδύνους.

Αιώνιο παράδειγμα είναι απο τη Βίβλο ο αθώος Άβελ: δέν είχε φταίξιμο, ήταν αγαπητός στο Θεό, αλλα κι αυτός έπεσε θύμα του άδικου φθόνου.