Αισώπου Μύθοι/Κίχλα

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Κίχλα



Ἔν τινι μυρσινῶνι κίχλα ἐνέμετο· διὰ δὲ τὴν γλυκύτητα τοῦ καρποῦ οὐκ ἀφίστατο. Ἰξευτὴς δὲ παρατηρησάμενος ἐμφιλοχωροῦσαν ἰξεύσας συνέλαβε. Καὶ δὴ μέλλουσα ἀναιρεῖσθαι ἔφη· «Δειλαία εἰμί, ἥτις διὰ τροφῆς γλυκύτητα σωτηρίας στερίσκομαι.»
Ὁ λόγος πρὸς ἄνδρα ἄσωτον δι᾿ ἡδυπάθειαν ἀπολωλότα εὔκαιρός ἐστιν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Μιά τσίχλα (πουλί) βρήκε σε μιά συστάδα απο μυρτιές πολύ καρπό, κ παρέμενε εκεί πολύν καιρό για να απολαμβάνει τους γλυκούς καρπούς των μυρτιών. Ένας ιξευτής (έχει περιγραφεί σε προηγούμενο μύθο η τεχνική των ιξευτών που χρησιμοποιώντας κόλλα παγίδευαν τα πουλιά, προπαντός τσίχλες) παρατήρησε οτι η τσίχλα μένει πολύ καιρό εκεί κ έτσι της έστησε παγίδα με κόλλα κ την έπιασε. "Δυστυχισμένη είμαι", έλεγε η τσίχλα προτού πεθάνει, "επειδή γλυκάθηκα απο την άφθονη τροφή σε αυτόν τον τόπο, τώρα χάνω τη ζωήμου".
Αυτό ήταν απάντηση προς τους επικούρειους φιλοσόφους που θεωρούσαν την ηδονή υπέρτατο αγαθό: η ηδονή εύκολα μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να εθίζεται κ να παγιδεύεται, χάνοντας έτσι ακόμη κ τη ζωήτου.