Αισώπου Μύθοι/Κάμηλος το πρώτον οφθείς

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Κάμηλος τὸ πρῶτον ὀφθείς



Ὅτε πρῶτον κάμηλος ὤφθη, οἱ ἄνθρωποι φοβηθέντες καὶ τὸ μέγεθος καταπλαγέντες ἔφευγον. Ὡς δέ, χρόνου προιόντος, συνεῖδον αὐτῆς τὸ πρᾷον, ἐθάῤῥησαν μέχρι τοῦ προσελθεῖν. Αἰσθόμενοι δὲ κατὰ μικρὸν ὡς χολὴν τὸ ζῷον οὐκ ἔχει, εἰς τοῦτο καταφρονήσεως ἦλθον ὥστε καὶ χαλινὸν αὐτῇ περιθέντες παισὶν ἐλαύνειν αὐτὴν ἔδωκαν. Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τὰ φοβερὰ τῶν πραγμάτων ἡ συνήθεια καταπραΰνει.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Όταν οι άνθρωποι είδαν για πρώτη φορά καμήλα, τρόμαξαν απο την όψη κ το μέγεθοςτης κ έφευγαν τρέχοντας. Με τον καιρό, είδαν οτι είναι πράο το ζώο, κ πλησίασαν. Περνώντας ο καιρός, κατάλαβαν οτι το ζώο αυτό είναι αμνησίκακο, δέν κρατάει κακία κ δέν εκδικείται, τότε του πέρασαν κ χαλινάρι, κ το έδωσαν ακόμη κ στα παιδιά να οδηγούν την καμήλα.

(Το χαλινάρι της καμήλας είναι διαφορετικό απο τον άλλων ζώων: είναι ένα καρφί με πολύ πλατύ κεφάλι περασμένο στη μύτη της καμήλας, στο οποίο καρφί είναι δεμένο ένα σκοινί ή λουρί. Επίσης υπάρχουν σέλλες ειδικές για καμήλες με μία καμπούρα ή με δύο (οι καμήλες που γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν αυτές της εγγύς Ανατολής, με μία καμπούρα). Ο μύθος δικαιολογεί την αγγλική παροιμία: familiarity brings / breeds contempt.