Αισώπου Μύθοι/Ζεύς και άνθρωποι

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ζεὺς καὶ ἄνθρωποι



Ζεὺς πλάσας ἀνθρώπους ἐκέλευσεν Ἑρμῇ νοῦν αὐτοῖς ἐγχέαι. Κἀκεῖνος μέτρον ποιήσας ἴσον ἐνέχεεν ἑκάστῳ. Συνέβη δὲ τοὺς μὲν μικροφυεῖς πληρωθέντας τοῦ μέτρου φρονίμους γενέσθαι, τοὺς δὲ μακρούς, ἅτε μὴ ἐφικομένου τοῦ ποτοῦ [μηδὲ μέχρι γονάτων,] εἰς πᾶν τὸ σῶμα ἀφρονεστέρους γενέσθαι.
Πρὸς ἄνδρα εὐμεγέθη μὲν σώματι, κατὰ ψυχὴν δὲ ἀλόγιστον ὁ λόγος εὔκαιρος.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Όταν ο Δίας έπλασε τους ανθρώπους, διέταξε τον Ερμή να χύσει μέσατους την εξυπνάδα, με μορφή κάποιου μαγικού υγρού. Ο Ερμής έφτιαξε ένα δοχείο μετρητικό, κ με εκείνο έχυνε μέσα στους ανθρώπους την ευφυΐα, σε όλους ίδια ποσότητα, όση χωρούσε το μετρητικό δοχείοτου.

Έτσι λοιπόν, όταν έχυνε την ευφυΐα στους κοντούς, το μαγικό υγρό έφτανε μέχρι επάνω, στην κορυφή του κεφαλιούτους. Όταν όμως έχυνε το υγρό στους ψηλούς, το υγρό έφτανε πιό χαμηλά, ανάλογα με το ανάστημα: σε άλλον έφτανε ώς τα γόνατα, σε άλλον μέχρι το στήθος, αλλα σε κανέναν ψηλό δέν έφτανε μέχρι το κεφάλι. Γι' αυτό, λέγανε οι αρχαίοι Έλληνες, όσο πιό ψηλός είναι ο άνθρωπος, τόσο λιγότερη είναι η ευφυΐατου!

Η ίδια αντίληψη είναι ευρέως διαδεδομένη κ στους Νεοέλληνες, αλλα κ στους Τούρκους, τουλάχιστον στη Μικρασία, όπου είναι πασίγνωστη η παροιμία "uzun adam ahmak olur" (ψηλός άνθρωπος, βλάκας είναι).
Ο μύθος αυτός των αρχαίων ακολουθεί την ίδια λογική όπως ο μύθος http://el.wikisource.org/wiki/%CE%91%CE%B9%CF%83%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CE%B9/%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%AE%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9 Γενικά βλέπουμε στους Αισώπειους μύθους τα διάφορα ψυχολογικά χαρακτηριστικά κ οι αφηρημένες έννοιες να αισθητοποιούνται ώς μαγικά υγρά κ εν γένει απλά συγκεκριμένα πράγματα.