Αισώπου Μύθοι/Γεωργός και τύχη

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Γεωργὸς καὶ τύχη



Γεωργός τις σκάπτων χρυσίῳ περιέτυχε. Καθ' ἑκάστην οὖν τὴν Γῆν, ὡς ὑπ' αὐτῆς εὐεργετηθείς, ἔστεφε. Τῷ δὲ ἡ Τύχη ἐπιστᾶσά φησιν· " Ὦ οὗτος, τί τῇ Γῇ τὰ ἐμὰ δῶρα προσανατίθης, ἅπερ ἐγώ σοι δέδωκα, πλουτίσαι σε βουλομένη; Εἰ γὰρ ὁ καιρὸς μεταβάλοι καὶ πρὸς ἑτέρας χεῖρας τοῦτό σοι τὸ χρυσίον ἔλθοι, οἶδ' ὅτι τηνικαῦτα ἐμέ τὴν Τύχην μέμψη."

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι χρὴ τὸν εὐεργέτην ἐπιγινώσκειν καὶ τούτῳ χάριτας ἀποδιδόναι.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας γεωργός εκεί που έσκαβε κατα τύχη βρήκε χρυσάφι. Χάρηκε φυσικά, κ κάθε μέρα έφτιαχνε ένα στεφάνι απο λουλούδια κ το πρόσφερε στη γή δώρο, έστεφε τη γή με αυτό, γιατί σκεφτόταν "απο τη Γή ευεργετήθηκα". Κάποια στιγμή του εμφανίστηκε η Τύχη προσωποποιημένη κ του είπε: "άνθρωπέμου, γιατί ευχαριστείς τη γή για δώρο που εγώ σου έδωσα; Άν υποθέσουμε οτι με κάποιον τρόπο χάσεις αυτό το χρυσάφι, θα λές: 'απο την κακιάμου τύχη το έχασα, η τύχημου φταίει'. Τώρα που σου το χάρισα, γιατί δέν λές 'η Τύχη μου το χάρισε';".
Παρόμοια είναι πολλοί άνθρωποι που όταν τους συμβαίνει κάτι κακό μέμφονται τον Θεό, ενώ όταν αποκτούν κάτι καλό ευγνωμονούν μόνο την υλική κ ορατή προέλευση του καλού, δέν σκέφτονται οτι μέσω της ύλης ο Θεός είναι που χαρίζει κάθε καλό.