Αισώπου Μύθοι/Γεωργός και κύνες

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Γεωργὸς καὶ κύνες



Γεωργὸς ὑπὸ χειμῶνος ἐναποληφθεὶς ἐν τῇ ἐπαύλει, ἐπειδὴ οὐκ ἠδύνατο προελθεῖν καὶ ἑαυτῷ τροφὴν πορίσαι τὸ μὲν πρῶτο τὰ πρόβατα κατέφαγεν. Ἐπειδὴ δὲ ἔτι ὁ χειμὼν ἐπέμενε, καὶ τὰς αἶγας κατεθοινήσατο. Ἐκ τρίτου δέ, ὡς οὐδεμία ἄνεσις ἐγίνετο, καὶ ἐπὶ τοὺς ἀροτῆρας βοῦς ἐχώρησεν. Οἱ δὲ κύνες θεασάμενοι τὰ πραττόμενα ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· " Ἀπιτέον ἡμῖν ἐνθένδε· ὁ δεσπότης γάρ, εἰ οὐδὲ τῶν συνεργαζομένων βοῶν ἀπέσχετο, ἡμῶν πῶς φείσεται;"

Ὁ λογός δηλοῖ ὅτι δεῖ τούτους μάλιστα φυλάττεσθαι οἳ οὐδὲ τῆς κατὰ τῶν οἰκείων ἀδικίας ἀπέχονται.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας γεωργός απο την κακοκαιρία αποκλείσθηκε στο αγρόκτημάτου κ δέν μπορούσε να απομακρυνθεί απο αυτό για να αποκτήσει τροφή. Τί να έκανε λοιπόν; έφαγε τα πρόβατα που είχε στο αγρόκτημα. Καθώς η κακοκαιρία εξακολουθούσε κ δέν μπορούσε να βγεί απο το αγρόκτημα, έσφαξε έφαγε κ τα κατσίκιατου. Η κακοκαιρία δέν έλεγε να υποχωρήσει, οπότε στράφηκε ακόμα κ στα βόδια με τα οποία όργωνε. Τα σκυλιά του αγροκτήματος σάν το είδαν αυτό, είπαν: "πάμε να φύγουμε αμέσως απο εδώ! Αυτός δέν λυπάται ούτε τα βόδια που είναι οι απαραίτητοι συνεργάτεςτου στον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης. Εμάς θα λυπηθεί;".
Ο μύθος αυτός έχει ανατολίτικη προέλευση. Στην Ινδία οι εκτός και κάτω απο τις 4 κοινωνικές τάξεις λέγονταν zvApacAH δηλαδή "αυτοί που μαγειρεύουν (ακόμη και) τα σκυλιά". Ωστόσο, ακόμη πιό ανόσιος ήταν ο φόνος των βοοειδών που ήταν βάση της οικονομίας κ σύμβολο της αγάπης.