Αισώπου Μύθοι/Βουκόλος και λέων

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Βουκόλος καὶ λέων



Βουκόλος βόσκων ἀγέλην ταύρων ἀπώλεσε μόσχον. Περιελθὼν δὲ καὶ μὴ εὑρὼν ηὔξατο τῷ Διί, ἐάν τὸν κλέπτην εὕρῃ, ἔριφον αὐτῷ θῦσαι. Ἐλθὼν δὲ εἴς τινα δρυμῶνα καὶ θεασάμενος λέοντα κατεσθίοντα τὸν μόσχον, περίφοβος γενόμενος, ἐπάρας τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανόν, εἶπε· "Ζεῦ δέσποτα, πάλαι μέν σοι ηὐξάμην ἔριφον θῦσαι, ἂν τὸν κλέπτην εὕρω, νῦν δὲ ταῦρόν σοι θύσω, ἐὰν τὰς τοῦ κλέπτου χεῖρας ἐκφύγω."

Οὗτος ὁ λόγος λεχθείη ἂν ἐπ' ἀνδρῶν δυστυχούντων, οἵτινες ἀπορούμενοι εὔχονται εὑρεῖν, εὑρόντες δὲ ζητοῦσιν ἀποφυγεῖν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας βοσκός βοδιών έχασε απο την αγέλητου ένα μοσχάρι. Έψαξε κ δέν το βρήκε• τότε προσευχήθηκε στον Δία: "να βρώ το μοσχαράκιμου! άν, χάρις σ' Εσένα, το βρώ, θα σου θυσιάσω ένα κατσίκι!". Έπειτα μπήκε ψάχνοντας σε ένα δάσος κ είδε το μοσχάριτου να το σπαράζει κ να το τρώει ένα λιοντάρι! Τότε φοβήθηκε μήπως το λιοντάρι επιτεθεί κ στον ίδιο, γι' αυτό σήκωσε τα χέριατου στον ουρανό κ είπε: "ώ Δία, άρχοντα του κόσμου, πρωτύτερα έταξα να σου θυσιάσω κατσίκι άν βρώ τον κλέφτη• τώρα σου τάζω να σου θυσιάσω ταύρο άν ξεφύγω απο τον κλέφτη!".
Η απώλεια πραγμάτων είναι οδυνηρή, αλλα πολύ πιό οδυνηρό είναι να χάσει κανείς τη ζωήτου.

Διάβασα κάπου ώς πραγματικό γεγονός οτι ένας χριστιανός που με την απειλή όπλου του έκλεψαν το πορτοφόλι ευχαριστούσε τον Θεό: "Θεέμου, σ' ευχαριστώ, γιατί έπεσα θύμα ενός κλέφτη αλλα δέν έγινα κλέφτης εγώ. Σε ευχαριστώ γιατί είχα την ευκαιρία να χαρίσω αυτά τα χρήματα σε έναν συνάνθρωπο που τα είχε ανάγκη. Σε ευχαριστώ γιατί με το πάθημάμου ξεπλήρωσα κάποιες από τις αμαρτίες που έχω πράξει. Κ πιό πολύ σ' ευχαριστώ γιατί έχασα μόνο χρήματα κ δέν έχασα τη ζωήμου!".