Αισώπου Μύθοι/Βάτραχοι γείτονες

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Βάτραχοι γείτονες



Δύο βάτραχοι ἀλλήλοις ἐγειτνίων. Ἐνέμοντο δὲ ὁ μὲν βαθείαν καὶ τῆς ὁδοῦ πόῤῥω λίμνην, ὁ δὲ ἐν ὁδῷ μικρὸν ὕδωρ ἔχων. Καὶ δὴ τοῦ ἐν τῇ λίμνῃ παραινοῦντος θατέρῳ μεταβῆναι πρὸς αὐτόν, ἵνα καὶ ἀμείνονος καὶ ἀσφαλεστέρας διαίτης μεταλάβῃ, ἐκεῖνος οὐκ ἐπείθετο λέγων δυσαποσπάστως ἔχειν τῆς τοῦ τόπου συνηθείας, ἕως οὗ συνέβη ἅμαξαν τῇδε παριοῦσαν θλᾶσαι αὐτόν.

Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ τοῖς φαύλοις ἐπιτηδέυμασιν ἐνδιατρίβοντες φθάνουσιν ἀπολλύμενοι πρὶν ἢ ἐπὶ τὰ καλλίονα τρέπεσθαι.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Δυό βάτραχοι κατοικούσαν αρκετά κοντά ο ένας στον άλλο: ο ένας κατοικούσε σε μιά βαθειά λίμνη σε απόσταση απο το δρόμο, ο άλλος κατοικούσε σε μιά λακκουβίτσα με νερό που είχε πάνω στο δρόμο. Του λέει ο λιμνίσιος βάτραχος: έλα κι εσύ να κατοικήσεις στη λίμνημας, εδώ είναι πιό καλά: έχει μπόλικο νερό κ δέν πρόκειται να ξεραθεί, έχει περισσότερη ησυχία κ περισσότερη τροφή. Γιατί μένεις εκει πάνω στο δρόμο, όπου είναι κ επικίνδυνα, περνάνε άμαξες κ άνθρωποι.

Λέει ο δρομίσιος βάτραχος: ναί, καλά τα λές, αλλα δέν μπορώ να έρθω εκεί, γιατί εγώ σε αυτό το δικόμου περιβάλλον έχω συνηθίσει. Κ έτσι συνέχισε να κατοικεί στη λακκούβα με το νερό του δρόμου, ώσπου μιά άμαξα περνώντας τον πάτησε. (Έχω δεί πολλούς βατράχους πατημένους απο αμάξια, συμπιέζονται κ γίνονται σάν ένα φύλλο χαρτιού).

Πόσο συχνά η συνήθεια μας κάνει να μήν μπορούμε να αποχωριστούμε επιζήμιες κ επικίνδυνες καταστάσεις!