Αισώπου Μύθοι/Βάτραχοι αιτούντες βασιλέα

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Βάτραχοι αἰτοῦντες βασιλέα



Βάτραχοι λυπούμενοι ἐπὶ τῇ ἑαυτῶν ἀναρχίᾳ πρέσβεις ἔπεμψαν πρὸς τὸν Δία, δεόμενοι βασιλέα αὐτοῖς παρασχεῖν. Ὁ δὲ συνιδὼν τὴν εὐήθειαν αὐτῶν ξύλον εἰς τὴν λίμνην καθῆκε. Καὶ οἱ βάτραχοι, τὸ μὲν πρῶτον καταπλαγέντες τὸν ψόφον, εἰς τὰ βάθη τῆς λίμνης ἐνέδυσαν. Ὕστερον δὲ, ὡς ἀκίνητον ἦν τὸ ξύλον, ἀναδύντες εἰς τοσοῦτον καταφρονήσεως ἦλθον ὡς ἐπιβαίνοντες αὐτῷ ἐπικαθέζεσθαι. Ἀναξιοπαθοῦντες δὲ τοιοῦτον ἔχειν βασιλέα, ἧκον ἐκ δευτέρου πρὸς τὸν Δία καὶ τοῦτον παρεκάλουν ἀλλάξαι αὐτοῖς τὸν ἄρχοντα· τὸν γὰρ πρῶτον λίαν εἶναι νωχελῆ. Καὶ ὁ Ζεὺς ἀγανακτήσας καθ' αὐτῶν ὕδρον αὐτοῖς ἔπεμψεν, ὑφ' οὗ συλλαμβανόμενοι κατησθίοντο.

Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἄμεινόν ἐστι νωθεῖς καὶ μὴ πονηροὺς ἔχειν ἄρχοντας ἢ ταρακτικοὺς καὶ κακούργους.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Οι βάτραχοι στενοχωριόνταν που δέν είχαν αρχηγό, γι' αυτό έστειλαν πρεσβεία στον Δία κ ζήτησαν να τους δώσει έναν βασιλέα. Ο Δίας βλέποντας πόσο ανόητοι είναι, τους έρριξε ένα ξύλο μέσα στη λίμνη. Το ξύλο πέφτοντας έκανε μεγάλο παφλασμό κ οι βάτραχοι τρομάζοντας χώθηκαν στα βαθειά της λίμνης. Ύστερα όμως, βλέποντας το ξύλο ακίνητο, ξεθάρρεψαν κ πλησίασαν, σιγά σιγά ανέβαιναν κ κάθονταν πάνω σε αυτό. Περνώντας ο καιρός όμως, δέν τους άρεσε αυτός ο βασιλέας, το ξύλο, γιατί ήταν αδρανές, μόνο επέπλεε κ δέν έκανε τίποτε. Ξαναέστειλαν πρεσβεία στον Δία κ ζήτησαν έναν άλλο βασιλέα που να είναι δυναμικός κ δραστήριος. Τότε ο Δίας τους έστειλε για βασιλιά ένα νερόφιδο, που τους άρπαζε κ τους έτρωγε.

Αλλα καλά να πάθουνε, τί τον θέλανε βασιλιά; Κ αφού απέκτησαν κάποιον βασιλέα κ ήταν τυπικώς εντάξει, τί τον θέλανε δραστήριο κ δυναμικό; Η Ασιατική παράδοση λέει: ο ρόλος του βασιλιά είναι μόνο να κάθεται στο θρόνοτου: ο ιδανικός βασιλέας δέν επεμβαίνει καθόλου στην πολιτεία, κ όλα λειτουργούν ομαλά. Άν ο άρχοντας πολυπραγμονεί, το κάνει για δικότου συμφέρον, κ αυτό είναι εις βάρος του λαού.