Αισώπου Μύθοι/Ανήρ και γυνή αργαλέα

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἀνὴρ καὶ γυνὴ ἀργαλέα



Ἔχων τις γυναῖκα πρὸς πάντας τοὺς οἰκείους λίαν τὸ ἦθος ἀργαλέαν ἠβουλήθη γνῶναι εἰ καὶ πρὸς τοὺς πατρώους οἰκέτας ὁμοίως διάκειται· ὅθεν μετὰ προφάσεως εὐλόγου πρὸς τὸν πατέρα αὐτὴν ἔπεμψε. Μετὰ δὲ ὀλίγας ἡμέρας ἀνελθούσης αὐτῆς ἐπυνθάνετο πῶς αὐτὴν οἱ οἰκεῖοι προσεδέξαντο. Τῆς δὲ εἰπούσης. "Οἱ βουκόλοι καὶ οἱ ποιμένες με ὑπεβλέποντο," ἔφη πρὸς αὐτήν· " Ἀλλ' ὦ γύναι, εἰ τούτοις ἀπήχθου οἳ ὄρθρου μὲν τὰς ποίμνας ἐξελαύνουσιν, ὀψὲ δὲ εἰσίασι, τί χρὴ προσδοκᾶν περὶ τούτων οἷς πᾶσαν τὴν ἡμέραν συνδιέτριβες;"

Οὕτω πολλάκις ἐκ τῶν μικρῶν τὰ μεγάλα καὶ ἐκ τῶν προδήλων τὰ ἄδηλα γνωρίζονται.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας άνθρωπος είχε μιά γυναίκα πολύ κακότροπη. Σκέφτηκε: άραγε αυτή η γυναίκα είναι κακιά μόνο προς εμένα κ τους δικούςμου, ή μήπως είναι κακιά ακόμη κ προς τους ανθρώπους του δικούτης αίματος; Για να το δοκιμάσει αυτό, με κάποια δικαιολογία την έστειλε να μείνει μερικές μέρες στο πατρικότης σπίτι. Ύστερα απο μερικές μέρες επέστρεψε, κ ο άντρας την ρώτησε: Πώς πέρασες με τους δικούςσου; (Δέν ρώτησε "πώς τους φερόσουν", αλλα "πώς σου φέρονταν"). Εκείνη απάντησε: οι βοσκοί των αγελάδων κ των αιγοπροβάτων με βλέπανε με κακό μάτι. Λέει κ ο άντραςτης: βρέ γυναίκα, εκείνοι οι άνθρωποι που με τα χαράματα φεύγουν απο το σπίτι για να βοσκήσουν τα ζώα κ μόνο το βράδυ επιστρέφουνε, άν σε εκείνους έγινες μισητή, τότε τί να σκεφθώ για εκείνους που ήσουν όλη μέρα μαζίτους;