Αισώπου Μύθοι/Ανήρ έχιν ανελόμενος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἀνὴρ ἔχιν ἀνελόμενος



Ὥρᾳ χειμῶνος ἔχις τις πλησίον ὁδοῦ κατέκειτο καὶ τῇ τοῦ ψύχους σφοδρότητι ἐκινδύνευε διαφθαρῆναι. ἀνὴρ δέ τις παρερχόμενος καὶ ταύτην ἰδὼν κατώκτειρε, καὶ ἄρας τῆς γῆς τῷ ἰδίῳ κόλπῳ ἐναπέθετο. ἡ δὲ ἔχις διαθερμανθεῖσα εὐθὺς καιρίῳ δήγματι τὸν ἄνδρα ἀπέκτεινεν.

Οὗτος δηλοῖ ὡς ὁ φύσει κακός, κἂν ἀγαθόν τι παρὰ τινοσοῦν ἐπισπάσαιτο, τῷ εὐεργέτῃ μᾶλλον κακὰ ἀποδίδωσιν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Μέσα στο χειμώνα κάποιος βρήκε κοντά στον εξοχικό δρόμο μία οχιά που απο το πολύ κρύο κινδύνευε να πεθάνει, λυπήθηκε την οχιά κ την πήρε στον κόρφοτου για να την σώσει. Η οχιά σάν ζεστάθηκε ζωντάνεψε, δάγκωσε τον άνθρωπο κ τον θανάτωσε.
Απο αυτό η νεοελληνική παροιμία: "φίδι έτρεφα στον κόρφομου".

Δέν ήταν άδικο που η οχιά δεινοπαθούσε απο το κρύο• το άδικο ήταν που ο άνθρωπος θέλησε να την σώσει• και πλήρωσε γι' αυτό.