Αισώπου Μύθοι/Αετός τοξευθείς

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αἰσώπου Μῦθοι
Ἀετὸς τοξευθείς


Ὑπεράνωθεν πέτρας ἀετὸς ἐκαθέζετο λαγωοὺς θηρεῦσαι ζητῶν. Τοῦτον δέ τις ἔβαλε τοξεύσας, καὶ τὸ μὲν βέλος ἔσω εἰσῆλθεν· ἡ δὲ γλυφὶς σὺν τοῖς πτεροῖς πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν εἱστήκει. Ὁ δὲ ἰδὼν ἔφη· «Καὶ τοῦτό μοι ἑτέρα λύπη, τὸ τοῖς ἐμοῖς πτεροῖς ἀποθνῄσκειν.»

Ὅτι τὸ κέντρον τῆς λύπης δεινότερόν ἐστιν, ὅταν τις ἐκ τῶν οἰκείων κινδυνεύσῃ.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Πάνω από μία πέτρα καθόταν ένας αετός αναζητώντας να κυνηγήσει λαγούς. Τούτον δε κάποιος τόξευσε και το μεν βέλος εισήλθε μέσα, η δε γλυφίδα μαζί με τα φτερά στάθηκε μπροστά στα μάτια του. Βλέποντας αυτό ο αετός είπε: «Η μεγαλύτερη λύπη είναι για μένα το ότι πεθαίνω από τα ίδια μου τα φτερά».

(Ο λόγος δηλώνει) ότι ο πόνος της λύπης είναι δυνατότερος, όταν κάποιος κινδυνεύσει από τους οικείους του.