Αισώπου Μύθοι/Ύαιναι

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


(variant version from Chambry's first edition)


Ὕαιναι



Ὕαιναν λέγουσι διττὴν εἶναι φύσει·
χρόνῳ γὰρ αὐτή, φασίν, ἄῤῥην τυγχάνει
καὶ μετὰ χρόνον θήλεια. Φασὶ μίαν,
κακῶς αὐτῇ ἄῤῥενος διατεθέντος,
εἰπεῖν· Ὦ φίλε, μέμνησο πρόσθεν τόδε,
αὖθις τὸν αὐτόν ποτε ἀῤῥενωθῆναι.
Ὁ λόγος τοὺς ἄρξαντας ἐπὶ χρόνον τινὰ ἐδίδαξεν ὅτι κριθέντες ἄνθρωποί ποτε ὕστερον ἔκριναν τοὺς πάλαι διδασκάλους.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Υπήρχε μιά φήμη στους αρχαίους οτι η ύαινα εναλλάσσει το φύλοτης: για ένα διάστημα είναι αρσενικό το ζώο, κ ύστερα για ένα διάστημα θηλυκό. Μιά ύαινα θηλυκιά την κακομεταχειριζόταν μιά άλλη ύαινα αρσενικιά, κ τότε η θηλυκιά είπε: "καλά, τώρα με κακομεταχειρίζεσαι γιατί είσαι αρσενικό κ με βρήκες αδύνατη, αλλα μήν ξεχνάς οτι θά'ρθει καιρός που εσύ θα είσαι το θηλυκό κι εγώ το αρσενικό!".