Αισώπου Μύθοι/Όρνις χρυσοτόκος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ὄρνις χρυσοτόκος



Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον αὐτῆς ὄγκον χρυσίου εἶναι καὶ θύσας εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ἀπληστίαν φευγέτω.

(variant version from Chambry's first edition)

Ὄρνις χρυσοτόκος

Ὄρνιθα δέ τις πάνυ καλλίστην εἶχεν,
ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ χρυσέα.
Ὁ δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν
σφάξας πάραυτα εὗρε ταύτην ὁμοίαν
ὥσπερ τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν ὀρνίθων.
Ὁ δὲ τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι νομίσας
απεστέρηται καὶ τοῦ μικροῦ τοῦ κέρδους.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ἔχων τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν φεῦγε, μή πως καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας άνθρωπος είχε μιά κότα η οποία κάθε μέρα του γεννούσε ένα χρυσό αυγό, κ έτσι ζούσε πλούσιος κ ευτυχισμένος. Μιά μέρα έκανε την βλακώδη σκέψη οτι μέσατης η κότα θα έχει κάποιον μεγάλο θησαυρό, κ έπιασε την έσφαξε για να βρεί θησαυρό μέσα στα σπλάχνατης. Το μόνο που βρήκε ήταν κοινά σάρκινα σπλάχνα κότας, κ η κότα δέν ζούσε πιά για να του γεννά κάθε μέρα ένα χρυσό αυγό.
Υπάρχουν πολλά πράγματα που όταν τα χρησιμοποιούμε χωρίς βία κ χωρίς πάθος, μας πλουτίζουν καθημερινά, ενώ άν τα χρησιμοποιήσουμε με βία κ πάθος, καταστρέφονται κ μας καταστρέφουν.
Στο αρχαιότερο σωζόμενο βιβλίο του κόσμου (http://users.sch.gr/ioakenanid/worldsoldest.htm) υπάρχει ο εξής χρησμός:

ALTUN BAšLIg με χρυσό κεφάλι JIILAN φίδι MΕN είμαι. ALTUN QURUgSAQIMÍN το χρυσό στομάχιμου QIILIXIIN με σπαθί KΕSÍPΕN κόβοντας, ŒZYMÍN τον εαυτόμου (=την ψυχήμου) JUL βγάλ’(τον) ÍNiNTÍN απ’ τη φωλιάτου, BAšIMIIN το κεφάλιμου JUL βγάλ’(το) ΕVÍNTiN απο το σπίτιτου! (αυτό) TEER λέει (ο χρησμός). ANXA έτσι BÍLÍŊLΕR να ξέρετε: JAVLAQ κακό OL είναι.