Αισώπου Μύθοι/Όνος παλιούρους εσθίων και αλώπηξ

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ



Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην χαίτην.
Τὸν δ᾿ εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ᾿ εἰρήκει·
Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ
σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις;
Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ γλώσσης λόγους.

(variant version from Chambry's first edition)

Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ

Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε. Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον ἐσθίεις;
Ὅτι οὐ δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν· εἰς κίνδυνον γὰρ ἄγουσι τὸν ἀκούοντα.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας γάιδαρος έτρωγε παλιούρους. Ο παλίουρος είναι ένας θάμνος αγκαθωτός, που σε άλλους μύθους ονομάζεται ράμνος. Μιά αλεπού τον είδε κ τον ειρωνεύθηκε λέγοντας: "πώς εσύ με τόσο απαλή γλώσσα μπορείς κ τρώς τόσο σκληρό κ αγκαθωτό φαγητό;".
Η ειρωνεία αυτή ήθελε να πεί: "Με τέτοια τραχειά φωνή που έχεις, είναι φυσικό να έχεις τραχύ στόμα ωστε να τρώς τέτοια τραχειά αγκαθωτά φυτά. Ανάλογα με τα εξερχόμενα απο το στόμασου είναι κ τα εισερχόμενα σε αυτό!".