Αισώπου Μύθοι/Όνος και ονηλάτης

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


(variant version from Chambry's first edition)


Ὄνος καὶ ὀνηλάτης



Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ φέρει; καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο. Ὁ δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην ἐν τῷ ἀναθέματι.
[Ὅτι] τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας γάιδαρος μαζί με τον ονηλάτη (οδηγό)του, βάδιζαν σε έναν φαρδύ δρόμο, σε ένα σημείο ο γάιδαρος ξεστράτισε κ άρχισε να κατρακυλάει σε έναν γκρεμό. Ο ονηλάτης τον άρπαξε απο την ουρά κ τον τραβούσε κατα την ανηφόρα να τον γλυτώσει, λέγοντας; "κακομοίρη, τί κατηφόρα είναι αυτή που πήρες; θα κατρακυλήσεις θα τσακιστείς στο γκρεμό! Στύλωσε τα πόδιασου, σταμάτα την κατρακύλα!", έτσι του έλεγε κ τον τραβούσε απο την ουρά, αλλα ο γάιδαρος δέν σταματούσε τη φόρατου. Ήταν σάν μιά διελκυστίνδα που συναγωνίζονταν οι δυό, ποιός θα τραβήξει τον άλλο προς το μέροςτου. Ώσπου ο ονηλάτης δέν άντεχε άλλο να τραβάει απο την ουρά, τα χέριατου εξαντλήθηκαν, κ τον άφησε να κατρακυλήσει λέγοντας: "με νίκησες! εντάξει, νίκα, αλλα είναι για το κακόσου!". Κ ο γάιδαρος κατρακύλησε στο γρεμό κ τσακίστηκε.