Αισώπου Μύθοι/Όνος ίππον μακαρίζων

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ὄνος ἵππον μακαρίζων



Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς, αὐτὸς μηδ᾿ ἀχύρων ἅλις ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ἵππον, πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ μέσον τῶν πολεμίων εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ ὄνος τὸν ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ τοὺς ἄρχοντας καὶ πλουσίους ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ᾿ ἐκείνων φθόνον καὶ τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν ἀγαπᾶν.

(variant version from Chambry's first edition)

Ὄνος ἵππον μακαρίζων

Ὄνος δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον
διὰ τὴν τροφὴν αὐτοῦ καὶ θεραπείαν,
αὑτοῦ δὲ τύχην ὄνος κατεμυκτήρει,
ὡς ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ κοπιῶντος,
οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς κόρον.
Ὅτε δ᾿ ἐπέστη ὁ καιρὸς τοῦ πολέμου,
ὁ στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη
ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων.
Ὁ δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς τῶν πολεμίων
ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο ἐπ᾿ ἐδάφους.
Ὡς οὖν ἑώρα τοῦτον ευθὺς ὁ ὄνος,
μετεβάλλετο καὶ τὸν ἵππον ἠλέει.
Ὅτι τοὺς πλουσίους καὶ ἄρχοντας οὐ δεῖ ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ᾿ ἐκείνων φθόνον καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ τὴν πενίαν, ἡσυχίας μητέρα.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας δυστυχής γάιδαρος έβλεπε ένα άλογο που το καλοταΐζανε με δημητριακά, το πλένανε, το ξυστρίζανε κ δέν του βάζανε βαριές δουλειές να κάνει, "ενώ εγώ", έλεγε ο γάιδαρος, "τόσες βαριές δουλειές που κάνω κ με την απειλή ξυλοδαρμού, μόνο άχυρο μου δίνουνε να τρώω κ εκείνο ακόμη όχι αρκετό για να χορτάσω".
Σάν ήρθε καιρός πολέμου, ο άνθρωπος σέλλωσε το άλογο κ πήγε στη μάχη, τρέχοντας με το άλογο μιά εδώ μιά εκεί, άλλοτε σε επίθεση κ άλλοτε σε άμυνα, ώσπου, σάν ρίχτηκε στο μέσο των εχθρών, το άλογο έφαγε μιά σπαθιά κ κείτονταν τραυματισμένο. Σάν το είδε αυτό ο γάιδαρος, παρηγορήθηκε για τη σκληρή ζωήτου κ λυπότανε το άλογο.