Αισώπου Μύθοι/Όνος άγριος και όνος ήμερος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ὄνος ἄγριος καὶ ὄνος ἥμερος



Ὄνος ἄγριος ὄνον ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ τῇ τῆς τροφῆς ἀπολαύσει. Ὕστερον δὲ ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ᾿ ἔγωγε οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ κακῶν μεγάλων τὴν ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ μετὰ κινδύνων καὶ ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένα άγριο γαϊδούρι είδε ένα ήμερο γαϊδούρι να στέκεται στη λιακάδα καλοθρεμμένο κ να τρώει μπόλικο κριθάρι. Ζήλεψε το άγριο γαϊδούρι, λέγοντας: "βρέ, τί καλά που περνάτε εσείς τα ήμερα γαϊδούρια! Έχετε μπόλικη κ δυνατή τροφή, κ γίνεστε παχιά κ γερά. Ενώ εμείς, μόνο χορτάρι βρίσκουμε στα βουνά, κοιμόμαστε στο ύπαιθρο με ό,τι καιρό κι αν κάνει, κ είμαστε κοκκαλιάρικα".
Ύστερα όμως είδε το ήμερο γαϊδούρι να κουβαλάει βαρύ φορτίο, κ απο πίσω ο ονηλάτης να το χτυπάει με ένα ραβδί για να προχωράει πιό γρήγορα. Τότε είπε: "ά, δέν αξίζει κανείς να ζηλεύει την τύχησου. Ό,τι καλό κι αν έχεις, το πληρώνεις πολύ ακριβά!".